Η ανακοίνωση της συναυλίας των AGALLOCH πριν αρκετούς μήνες με είχε χαροποιήσει ιδιαίτερα αλλά ταυτόχρονα με άγχωσε λίγο η ημερομηνία διεξαγωγής, καθότι τα "μπάνια του λαού" μπορεί να λειτουργούσε σαν ανασταλτικός παράγοντας στην προσέλευση του κόσμου.
Ευτυχώς διαψεύστηκαν οι ανησυχίες μου αυτές καθότι η συναυλία έγινε σε ένα γεμάτο Κύτταρο και με κόσμο που δίψαγε όπως φάνηκε για το συγκεκριμένο λάιβ.
Με λίγα λεπτά καθυστέρηση από την αρχική ώρα έναρξης,επί σκηνής βρέθηκαν οι Γάλλοι C.R.O.W.N.
Η εμφάνισή τους δε μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε,μάλιστα σε μερικά σημεία με κούρασε.Αρχικά το στυλ τους,που είναι ένας συνδυασμός από πολλά και διαφορετικά ύφη μουσικής,από sludge,prog,doom,ολίγον από industrial,όλα αυτά όμως όχι και τόσο αρμονικά δεμένα και προσαρμοσμένα. Σίγουρα ήταν πολύ καλοί στα σημεία που είχαν τα μουσικά τους ξεσπάσματα,αλλά όπου προσπαθούσαν να γίνουν πιό ατμοσφαιρικοί και σκοτεινοί,το μουσικό υπόβαθρο έκανε κοιλιά και καταντούσε σε ορισμένα σημεία μονότονο και επαναλαμβανόμενο.
Ο ήχος δε τους βοήθησε καθώς τα προηχογραφημένα τμήματα του drum machine ήταν τοποθετημένο πολύ ψηλά σε ένταση με αποτέλεσμα συχνά πυκνά να μπουκώνει ο ήχος. Πάντως φάνηκε να μοιράζονται οι εντυπώσεις στο κοινό,καθώς μεγάλο μέρος έδειχνε να χαίρεται το show τους,ενώ υπήρχαν και κάποιοι σαν εμένα οι οποίοι φάνηκαν να μην είναι το φόρτε τους.
Μετά το τέλος της εμφάνισής τους,ήρθε η σειρά για τους AGALLOCH.
Η μπάντα από την Αμερική μετράει πια κοντά είκοσι χρόνια παρουσίας και έχει ήδη γράψει το δικό της κεφάλαιο,με εξαιρετικές κυκλοφορίες. Πάντα σε τέτοιου είδους συγκροτήματα,υπάρχει η αμφιβολία για το αν μπορούν να αποδώσουν επάξια τον ήχο τους και ζωντανά.
Από την πρώτη νότα φάνηκαν αποφασισμένοι να σβήσουν μονομιάς κάθε τέτοια αμφιβολία,απίστευτα δεμένοι,με ενέργεια και κέφι.
Τεχνικά σχεδόν άρτιοι,κατάφεραν ταχύτατα να κερδίσουν τον κόσμο και να τον κάνουν συνοδοιπόρο τους στο δικό τους εξαιρετικό,άλλοτε μελαγχολικό και άλλοτε πιό οργισμένο ταξίδι τους. Τα όποια μικρά τεχνικά προβλήματα στο μπάσο,δεν μπόρεσαν να ανακάμψουν τη φόρα τους,και ερμηνεύοντας υλικό τόσο από την τελευταία τους δουλειά όσο και παλιότερο. Black,folk,prog ηχητικά χρώματα σε ένα μουσικό καμβά που καθηλώνει τον ακροατή,τον απορροφά και τον κάνει κομμάτι μιας μουσικής τελετουργίας!
Δεν ήταν φειδωλοί ούτε χρονικά,μας το είπαν με την έναρξη ότι αφού είναι η πρώτη φορά στη χώρα μας θα παίξουν πολλά κομμάτια,και όντως μας χάρισαν ένα υπέροχο δίωρο πρόγραμμα. Ούτε παρέλειψαν να αναφερθούν με εκτίμηση στην ελληνική black metal σκηνή της οποίας είναι θαυμαστές,όπως δήλωσαν.
Τελικά η έναρξη της συναυλιακής περιόδου έγινε με τον καλύτερο τρόπο.Με ένα λάιβ που λογικά πρέπει να ευχαρίστησε όσους παραβρέθηκαν και ευελπιστούμε να συνεχίσουμε με πολλά ακόμα παρόμοια!
Για το RockOverdose,
Πάνος Μπούγαλης
Φωτογραφίες: Γιάννης Λιβανός (John Metalman Photography)
Comments
