Ήταν κοντά δυο χρόνια πριν όταν οι Beastmilk πρωτορόκαραν τον κόσμο μας με το “Use Your Deluge”, ένα γλυκόπιοτο carton lo fi μετα-αποκαλυπτικής μαυρίλας. Αυτό δε, το “Void Mother” το είχα αυτιστικά στο repeat τουλάχιστον 4-5 φορές, πριν παίξει ο υπόλοιπος δίσκος.
Δεν προλαβαίνουν να περάσουν καλά καλά ούτε δώδεκα μήνες, κι εκεί, προς το τέλος του '13, επιστρέφουν. Αυτή τη φορά, για να μας άδειασουν ολόκληρη την καρδάρα κατακέφαλα με το πρώτο τους full length “Climax”, ένα από τα καλύτερα δείγματα σύγχρονου post punk κι εύκολα μέσα στις κορυφαίες κυκλοφορίες του περασμένου έτους.
 |
Στο άκουσμα της ανακοίνωσης των παρθενικών τους εμφανίσεων στα μέρη μας, το θετικό rsvp για το αθηναικό σκέλος του συντελειακού πάρτυ, που θα έστηναν επί ελληνικού εδάφους, ήταν κάτι παραπάνω από αυτονόητο. Και αναφέρω τη λέξη “πάρτυ”, γιατί αυτό ακριβώς ήταν. Μας είχε προειδοποιήσει ο Mat McNerney στη συνέντευξη που μας παραχώρησε, ότι κάπως έτσι θα εξελίσσονταν τα πράγματα, αλλά θεώρησα ότι μάλλον αστειευόταν.
.jpg) |
Καθόλου όμως! Με την πρώτη νότα του “The Wind Blows Through Their Skulls”, άνεμος αδάμαστος φύσηξε κι έθεσε εις πυράν τα κορμιά του ετερόκλητου κοινού. Νοσταλγοί της θητείας του Kvohst στους DHG, που ζητούσαν το “Ion Storm”, πάνκηδες, γκοθάδες, μεταλλαγμένοι μεταλλάδες και κάθε λογής φρικιά, παρέδωσαν εαυτούς υπό των έλεγχο των φινλανδών και χόρεψαν στους ρυθμούς της αποκάλυψης.
 |
Νωρίτερα, είχαν ανοίξει τη βραδιά οι Anal Veritas, ένα σχήμα με έναν ετερόκλητο, σχεδόν ακατηγοριοποίητο ήχο, που δανειζόταν ισόποσα, στοιχεία από το heavy rock, το hardcore και το post metal. Εκτίμησα το καλό τους γούστο, την ψυχωμένη τους απόδοση και τη low profile στάση τους επάνω στη σκηνή κι είμαι σίγουρος πως αν πέσει η δουλειά τους στα χέρια μου, θα μπορέσω να ξεδιαλύνω αυτόν τον μικρό γρίφο, τον οποίο άφησαν να πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας.
 |
Επιστρέφοντας στους Beastmilk, πρέπει να βγάλουμε το καπέλο στον Mat McNerney. Ο άνθρωπος είναι ένας γνήσιος crooner! Η φωνή του την Κυριακή αντηχούσε πιο καθαρά κι από καμπάνα στον Επιτάφιο, κι όχι μόνο αυτό, αλλά στάθηκε παράλληλα πρότυπο ιδανικού frontman. Χωρίς να ολισθήσει σε περιττά καραγκιοζιλίκια, όπως δυστυχώς κάνουν πολλοί συνάδελφοι του, έστησε άρρηκτη γέφυρα επικοινωνίας με το κοινό (έστω κι αν κάποιες ατάκες του ακούγονταν λίγο προκάτ), ενώ ταυτόχρονα αλώνιζε τη μικρή σκηνή του Αν.
.jpg) |
Η Linnéa Olsson μπήκε πριν μερικές εβδομάδες στις τάξεις του συγκροτήματος, για να συμμαζέψει λίγο το χάος των ζωντανών τους εμφανίσεων και ως στιγμής φαίνεται να τα καταφέρνει περίφημα, εμπλουτίζοντας επαρκώς τον ήχο τους και δίνοντας έτσι το ελεύθερο στον Goatspeed να ποζεριάσει λίγο παραπάνω, χωρίς να ανησυχεί αν θα χάσει καμία νότα.
Το μονότονο και σχεδόν τελετουργικό παίξιμο που απαιτούν κομμάτια όπως το “Children Of The Atom Bomb”, έδειχνε να είναι παιχνιδάκι για αυτόν τον ντράμμερ, ενώ σε πιο δυναμικά rock κομμάτια τύπου “Genocidal Crush” ξέδινε πραγματικά.
 |
Στο περίπου μιάς ώρας σετ τους κάλυψαν σχεδόν το σύνολο του υλικού τους, παίζοντας το “Climax” στην ολοκληρία του, ενώ ακούστηκαν και τα 3/4 του “Use Your Deluge”, τοποθετώντας έτσι τη συναυλία στα πιο value for money 60 λεπτά που έχω παρακολουθήσει ποτέ. Όλη η εμφάνιση τους ήταν ένα highlight, αλλά αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιες στιγμές αυτές οπωσδήποτε θα ήταν το “Genocidal Crush”, όπου ο Kvohst έγινε ένα με το κοινό τραγουδώντας “I got a crush, I got a crush, I got a crush” καταμεσής της πίστας του Αν και το “Death Reflects Us", το οποίο ακούστηκε για δεύτερη φορά στο encore, μιας και το συγκρότημα είχε ξεμείνει από κομμάτια!
.jpg) |
Αν ο Goatspeed δεν είχε αποχωρήσει βιαστικά, εμφανώς κουρασμένος, το πιθανότερο ήταν να συνέχιζαν για λίγο ακόμα, μιας κι οι υπόλοιποι είχαν “ντοπαριστεί” από την ενέργεια του κοινού. Ακόμα κι έτσι πάντως, δε μπορούμε να έχουμε κανένα απολύτως παράπονο από τους φινλανδούς. Μια γεμάτη, άκρως απολαυστική εμφάνιση, βασισμένη σε μερικά από τα καλύτερα rock κομμάτια που ακούσαμε τα τελευταία χρόνια, αποδομένα εκπληκτικά, από ένα συγκρότημα που “συμβαίνει τώρα”.
Setlist:
(με μια μικρή επιφύλαξη ως προς την σειρά των κομματιών)
The Wind Blows Through Their Skulls
You Are Now Under Our Control
Void Mother
Fear Your Mind
Ghosts Out Οf Focus
Surf Τhe Apocalypse
Children Οf Τhe Atom Bomb
Nuclear Winter
Strange Attractors
Forever Animal
Death Reflects Us
Genocidal Crush
Love Ιn Α Cold World
Encore:
Death Reflects Us
Για το Rock Overdose,
Δημήτρης Σούρσος
Φωτογραφίες: Αλέκος Καταστρόφος
Comments
