Κυριακή 6 Απριλίου και αφού τα νέα έχουν ήδη φτάσει στ’ αυτιά μας για την εμφάνιση των Dark Tranquillity που για άλλη μια φορά εντυπωσίασαν την προηγούμενη ημέρα στην Αθήνα, περιμένουμε να τους απολαύσουμε για ακόμα μία φορά στη Θεσσαλονίκη.
Χωρίς ιδιαίτερη καθυστέρηση, οι πόρτες ανοίγουν και πλέον είναι η ώρα που οι Wings In Motion, λίγα λεπτά μετά τις 20:30 ανεβαίνουν στη σκηνή του 8ball, και ξεκινούν το set τους.
Δυναμικοί, με αρκετή ενέργεια, απέδωσαν όπως έπρεπε. Το κοινό φάνηκε να απολαμβάνει τον ήχο τους, τόσο όσοι τους είχαν ακούσει σε προηγούμενες εμφανίσεις τους, όσο και οι υπόλοιποι που τους άκουγαν για πρώτη φορά(μεταξύ τους και εγώ). Τα κομμάτια που παρουσίασαν εμφανίζονται στο πρώτο full-length άλμπουμ των Wings In Motion που κυκλοφορεί, με τίτλο “Cyclicity”. Μελωδίες, riffs που σε προκαλούσαν να χτυπηθείς, και αρκετά progressive στοιχεία γέμισαν την ατμόσφαιρα, ενώ το “Our Bleeding” αποτέλεσε ένα από τα δικά μου αγαπημένα. Ιδανική προθέρμανση και αν μη τι άλλο άκρως κατάλληλο ξεκίνημα σε μια πολλά υποσχόμενη βραδιά.
Σίγουρα ένα ελληνικό συγκρότημα με μέλλον και παιδιά με αναμφισβήτητα πολύ ταλέντο.
Setlist:
Τhe Perfect Lines
Our Bleeding
The Hydra's Head
Through the Shadows
Of my Demons
In Absentia of Tomorrow
Τη σκυτάλη παίρνουν οι W.E.B.
Με μια επιβλητική σκηνική παρουσία το συγκρότημα που μετά από πολύ καιρό επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, έκανε μια πολύ καλή εμφάνιση. Black/death κομμάτια με κάποιες ιδέες industrial μας… ταξίδεψαν σε λίγο πιο σκοτεινά μονοπάτια. Με τα dark λοιπόν στοιχεία να κυριαρχούν και το κοπάνημα να δίνει και παίρνει το συγκρότημα έδειξε να ξέρει ακριβώς που πατάει πάνω στη σκηνή. Ίσως να μην ήταν όλοι στο κοινό εξοικειωμένοι με τον ήχο τους, ωστόσο δε φάνηκε κάτι τέτοιο. Κατά τη γνώμη μου, το υλικό τους πολύ καλό, και η παρουσία τους στην ελληνική extreme metal σκηνή ισχυρή, με τον τελευταίο τους δίσκο “For Bidens” που κυκλοφορεί να έχει αποσπάσει θετικά σχόλια.
Δυνατά κομμάτια όπως το “Nightmares In Disguise” καθώς και το μελωδικό “Blessed Blood” ξεσήκωσαν το μαγαζί που κάπου στο κέντρο είχαν ήδη αρχίσει τα mini-moshpits, ενώ ο frontman έδινε το ρυθμό. Οι επιρροές τους σε όρισμένα σημεία εμφανείς, ενώ σίγουρα κάτι που μου έμεινε ήταν η διασκευή τους στο “Anubis” των Septic Flesh. Με το συγκεκριμένο κομμάτι οι W.E.B. αποχαιρέτησαν το κοινό της Θεσσαλονίκης που πλέον ανυπομονούσε για τους headliners της βραδιάς και αυτό ήταν εμφανέστατο.
Setlist:
Intro: Let There Be Night
Nightmares In Disguise
For Bidens
Enthorned
Blessed Blood
My Storm Upon You
Clamor Luna Part II - Regina Est
Anubis
Outro: Clamor Luna Part III - Regnum Sanguinis
Πριν καλά καλά το ρολόι δείξει 22:30 ήδη όλο το 8ball φώναζε “Dark Tranquillity! Dark Tranquillity!” συνεχώς, ωστόσο δεν είχε έρθει ακόμα η ώρα. Κάπου εκεί νομίζω πήρε to μάτι μου και τον Πέτρο απ τους Firewind. Τελοσπάντων, ήταν λίγο αργότερα που η εισαγωγή του “The Science Of Noise” άρχισε παίζει και το κοινό τρελάθηκε ενώ οι χωρίς υπερβολές ηγέτες του σουηδικού μελωδικού death metal έκαναν την είσοδο τους στη σκηνή.
Χωρίς μπασίστα και πάλι, αλλά με αρκετά καλό ήχο στο σύνολο του, ο τραγουδιστής Mikael Stanne καλωσορίζει τους παρευρισκόμενους μετά το τέλος του κομματιού και εκφράζει την ευχαρίστηση τους που παίζουν το τελευταίο σόου τους (no.101 παρακαλώ) στη Θεσσαλονίκη. Έπειτα, “White Noise/Black Silence”, τα λόγια περιττά, το μαγαζί σείεται στην κυριολεξία. Κεφάτοι, γεμάτοι ενέργεια και σε εξαιρετική επαφή με το κοινό, οι Dark Tranquillity είναι απλά κάθε φορά και καλύτεροι! Με το κοινό να τους επευφημεί σε κάθε παύση τους, σε σημείο που ο Stanne να μη μπορεί ούτε το επόμενο κομμάτι να αναγγείλει, το set τους κύλησε ομαλά χωρίς πολλές εκπλήξεις, όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο. Ο ήχος ήταν επίσης πολύ καλός. Highlights της βραδιάς σίγουρα τα “Monochromatic Stains” και “Lost To Apathy” που ακολούθησαν αμέσως μετά, ενώ προσωπικά απόλαυσα την εκτέλεση του “The Mundane and the Magic” όπου υπήρξε ιδιαίτερη συμμετοχή του κοινού. Χωρίς αυτό βέβαια να αναιρεί την άψογη εκτέλεση παλιότερων «διαμαντιών» όπως το “Punish My heaven” ή τον ύμνο “Lethe”. Με αρκετά κομμάτια από το νέο τους δίσκο “Construct” (πρόκειται άλλωστε για την περιοδεία προώθησης του – οπότε δεν θα παραπονεθώ και καλό είναι να μην το κάνετε και εσείς) το συγκρότημα που τα τελευταία 20 σχεδόν χρόνια μας χαρίζει συνεχή αριστουργήματα συνέχισε να σπέρνει πανικό. Χαμός στο “ThereIn” , ενώ μετά το “Final Resistance” ο Stanne ανέφερε πως σε εκείνο το σημείο συνήθως φεύγουν απ’τη σκηνή και περιμένουν τον κόσμο να τους φωνάξει για encore, αλλά αυτή τη φορά δεν επρόκειτο να φύγουν. Έμειναν λοιπόν και έπαιξαν τα τρία τελευταία κομμάτια της βραδιάς, με αποκορύφωμα φυσικά το “Misery’s Crown”. Τι να πω για την ατμόσφαιρα που επικρατούσε εκείνη τη στιγμή. Όλο το 8ball πάνω-κάτω τραγουδώντας τη μελωδία των πλήκτρων, χαμόγελα στα πρόσωπα του συγκροτήματος που πραγματικά φαινόταν να το απολαμβάνουν όσο τίποτε, και ένας τρελός frontman να κάνει ανελέητα stage divings τραγουδώντας! Απίστευτα συναισθήματα, υπέροχη μουσική, καταπληκτική εμφάνιση. Οι Dark Tranquillity για άλλη μια φορά απέδειξαν ότι δεν αποτελούν άδικα ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα στο είδος. Επαγγελματίες στο έπακρο, respect!
Και όπως μας τόνισαν, “This is not goodbye, this is ‘See you soon!’..”
Setlist:
The Science Of Noise
White noise/Black Silence
Monochromatic Stains
Lost To Apathy
The Fatalist
The Silence In Between
Zero Distance
The Wonders at your Feet
The Mundane and the Magic
Punish My Heaven
What Only You Know
Terminus (Where Death Is Most Alive)
Iridium
State of Trust
ThereIn
Final Resistance
Lethe
Endtime Hearts
Misery's Crown
Για το Rock Overdose,
Σοφία Ντούσκα
Comments
