Αθήνα, 5/4/2014, Gagarin 205 και κατά τις 20:30 βγαίνουν οι Wings In Motion καλοστημένοι, κινητικοί και ορεξάτοι.
Με το ντεμπούτο τους "Cyclicity" να έχει κυκλοφορήσει πρόσφατα, απέδωσαν σωστά τα τραγούδια τους και όσοι γνώριζαν ήδη την μουσική τους αλλά και όσοι έρχονταν για πρώτη φορά σε επαφή με το υλικό τους, πέρασαν ευχάριστα για την υπόλοιπη μισή ώρα με το μοντέρνο, μελωδικό και διανθισμένο με ακραία στοιχεία prog metal τους.
Στις πιο prog στιγμές τους φλερτάρουν έντονα με Eldritch ενώ και η φωνή του Ανδρέα αναδεικνύεται περισσότερο στα καθαρά φωνητικά.
Με σωστή δουλειά και αν καταφέρουν να φιλτράρουν καλύτερα τις επιρροές τους προς απόκτηση προσωπικού στοιχείου το συντομότερο ώστε να καταφέρουν να διαφοροποιηθούν, τότε το μέλλον είναι ανοιχτό.
Σειρά για τα επόμενα 45 λεπτά είχαν οι W.E.B.
Με νέο δίσκο "For Bidens" και αυτοί στις αποσκευές τους, στο . . . με ποικίλες επιρροές dark metal τους, είτε αυτές βρίσκονται στα χωράφια του electro/industrial, είτε του death/black και κινητήριο μοχλό τον maiman τους συγκροτήματος "Darkface", ήταν σταθεροί και φάνηκε ότι βγήκαν στο σανίδι για να δείξουν πολλά, ο κόσμος όμως χρειάζεται χρόνο για να καταλάβει το οποιοδήποτε υλικό και το "For Bidens" είναι ακόμα πολύ φρέσκο ενώ και τα έξι χρόνια που μεσολάβησαν από την προηγούμενη κυκλοφορία τους δεν είναι λίγα.
Με black metal σκηνική παρουσία, έπαιξαν με επαγγελματισμό ενώ όσον αφορά το υλικό τους, παρ'ότι είναι καλοί σε αυτά που παίζουν, προσωπικά θα προτιμούσα ύστερα από τόσα χρόνια, περισσότερη προσωπικότητα στις συνθέσεις καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που οι επιρροές τους είναι παραπάνω από έκδηλες.
Το ρολόι έδειχνε ελάχιστα λεπτά μετά τις 22:30 και οι, χωρίς μπασίστα αλλά με προηχογραφημένο μπάσο, Dark Tranquillity, με μέτριο ήχο σε όλη την διάρκεια του set, πετάγονται στην σκηνή μέσα σε επευφημίες με το "Science Of Noise" και τον ύμνο "White Noise/Black Silence" να ακολουθεί.
Για την υπόλοιπη μιάμιση ώρα σχεδόν, πολλά hits, 00's περιόδου κυρίως, ακούστηκαν και πολλά τραγούδια από το "Construct" επίσης.
Το νεαρής ηλικίας/κάτω των 30 στην πλειοψηφία του κοινό, ήταν παραπάνω από έκδηλο και λογικό, μεγάλωσε και μεγαλώνει με τους δίσκους (και αυτό είναι μεγάλη δουλειά για ένα συγκρότημα με τα χρόνια των D.T.) που απαρτίζουν την προαναφεθέν περίοδο και όχι τόσο με τους προγενέστερους των 90's.
Μόνο έτσι μπορώ να εξηγήσω ότι στα "Monochromatic Stains", "Misery's Crown" και άλλα . . . πρόσφατα, έγινε μεγαλύτερος χαμός απ'ότι στο...."Punish My Heaven", στο οποίο μαζί με ελάχιστους άλλους νιώθαμε ξένοι μεταξύ γνωστών ενώ μερικοί φάνηκε ότι δεν γνώριζαν καν το τραγούδι. Αλήθεια, τι ωραία αίσθηση και νοσταλγία σαν όαση, όταν κατά την διάρκεια του "Punish My Heaven" είδαμε στο video wall το εξώφυλλο του "The Gallery" αντί των πρόσφατων ασχολίαστων καρικατούρων που κάποιοι ονομάζουν . . . τέχνη;
Η πρώτη και τελευταία (μέχρι χθες) φορά που είχα δει τους Dark Tranquillity, ήταν πίσω στο μακρινό 2001 στο Woodstock με τους The Haunted τότε, για την προώθηση των "Haven" και "Made Me Do It" αντίστοιχα και πλέον οι τρεις πρώτοι δίσκοι τους συν τα δύο ep's, φαίνεται να βρίσκονται κλειδωμένοι στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, διαμάντια και ορόσημα ναι αλλά πλέον απομεινάρια μια άλλης, διαφορετικής εποχής.
Η σημερινή γενιά έχει τους δικούς της ύμνους και καλά κάνει, είναι πολύ σημαντικό αυτό.
Πιστεύω πως το να μιλήσω για το δέσιμο και την απόδοση ενός συγκροτήματος που στα 4/5 του, βρίσκεται μαζί από . . . πάντα, είναι ιεροσυλία.
Τραγούδια που έπαιξαν:
The Science of Noise
White Noise/Black Silence
Monochromatic Stains
Lost to Apathy
The Fatalist
The Silence in Between
Zero Distance
The Wonders at Your Feet
The Mundane and the Magic
Punish My Heaven
What Only You Know
Terminus (Where Death Is Most Alive)
Iridium
State of Trust
ThereIn
Final Resistance
Encore:
Lethe
Endtime Hearts
Misery's Crown
Για το Rock Overdose,
Δημήτρης"Maiden"Μπάκουλας
Φωτογραφίες: Γιάννης Λιαβανός
Comments
