Ήταν καιρός πλέον να δω Daylight Misery και στην Ελλάδα, και ποια καλύτερη ευκαιρία από μία εμφάνισή τους στο ΑΝ που θα παρουσίαζαν ζωντανά και τον νέο τους δίσκο. Μαζί τους οι Pantheist και οι Immensity, δύο μπάντες που κινούνται σε ανάλογο στυλ, πλαισίωσαν το headline και μαζί με το κοινό, έκαναν την βραδιά να περάσει χωρίς να πάρουμε χαμπάρι τι ώρα πήγε.

Πρώτοι στην σκηνή (και με καθυστέρηση) ανέβηκαν οι Immensity. H εξαμελής αυτή μπάντα παίζοντας τέσσερα μόλις κομμάτια κατάφερε να κεντρίσει όχι μόνο το δικό μου ενδιαφέρον, αλλά και όσων ήταν εκεί. Τα Adornment, Eradicate (Τhe Pain of Remembrance), Irradiance καθώ και το The sullen ήταν οι τίτλοι που ακούστηκαν στην περίπου μισή ώρα που είχαν στην διάθεσή τους. Highly reccomended!

Δεύτεροι, οι Pantheist. Με Έλληνα ντράμερ και τραγουδιστή, η μπάντα από το Λονδίνο, έκανε μία σωστή εμφάνιση, με τον Κώστα Παναγιώτου ρασοφορεμένο να εκτελεί χρέη σε φωνή και πλήκτρα, ενώ όλη η μπάντα φαινόταν αρκετά δεμένη. Το σετ τους ξεκίνησε με το The Loss of Innocence και συνεχίστηκε με τα Broken Statue, Lust/Unknown Land, Don't Mourn, Time ενώ έκλεισαν με τα The End of the World και Be Here, κομμάτι που έχει γυριστεί και videoclip.

Και ήρθε η ώρα για τους Daylight Misery. Intro, ένα ένα τα μέλη ανέβηκαν στην σκηνή, τα φώτα άναψαν, κι ένα "Πάμε ρεεεε" δια στόματος Βασίλη έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα. M for misery, The great absence, Erynnis funeralis, με αυτά τα τρία κομμάτια ξεκίνησε η βραδυά, με τον κόσμο να σπρώχνεται για μία θέση στο κάγκελο μπροστά από την σκηνή του ΑΝ. Στο επόμενο τραγούδι που ακολούθησε είχαμε την πρώτη guest εμφάνιση του Κώστα Παναγιώτου (Pantheist) με όμορφη συνοδεία στα πλήκτρα, ο Θλιβερός Χειμώνας σε στίχους από ποιήματα του Σαχτούρη. Futile Salvation για την συνέχεια, Drop Dead και με άλλη μία guest συμμετοχή. Αυτή την φορά από τον frontman Άκη (Sanctus) από τους Disolvo Animus στο Human Pollution. This is how it Ends και κάπου εδώ ένα παλιό κομμάτι τους, το Meadows of desire. Έλειπε κάποιος για το τέλος; Ο λόγος για τον Ευθύμη Καραδήμα, ιδρυτικό μέλος και τργουδιστή των Nightfall, που μοιράστηκε την σκηνή με τον Βασίλη και ακούσαμε το Lesbian show. Κι ενώ πήγαν να κατέβουν από την σκηνή, το κοινό φώναζε για να ακούσει περισσότερο, οπότε η μπάντα "ξαναπέρασε μία γρήγορη" τα κομμάτια Human Pollution και Θλιβερός Χειμώνας.
Κάπου εδώ έφτασε οριστικά το τέλος της βραδυάς, με τον κόσμο να γεμίζει επαρκώς το ΑΝ και να δημιουργεί μία ωραία ατμόσφαιρα. Ο ήχος ήταν καλός, όργανα και φωνή ακουγόταν αρκετά καλά στην κάθε μπάντα και το χαμηλό εισητήριο βοήθησε στο να έρθουν παραπάνω άτομα. Καλή επιτυχία σε όλες τις μπάντες!
Για το RockOverdose.gr: Λαμπρινή Γκούμα










