Ξεκίνησα Παρασκευή απόγευμα να πάω με παρέα στο CLUB 273, να παρακολουθήσω μια συναυλία χωρίς να σκεφτώ ότι έχουμε Μέρκελ στην Αθήνα, ότι βρέχει, ότι θα πρέπει να ταξιδέψω μέχρι τα Καλύβια και επίσης ότι θα γίνεται χαμός στους δρόμους. Τα λέω όλα αυτά επειδή άπλα έχασα το μεγαλύτερο μέρος του set των Speedblow.
Από όσο μπορώ να κρίνω αυτή την εμφάνιση φάνηκε δεμένη η μπάντα όπως πάντα αλλά ο ήχος και η μικρή, σε μέγεθος, σκηνή εμπόδισε την μπάντα να αισθανθεί άνετα κ να δείξει τη πραγματική δυναμική της μουσικής τους. Η μπάντα φάνηκε παρόλα αυτά καλοπροβαρισμένη και με τρελό groove.
Μετά από δυο μπίρες πήραν σειρά οι Deus Ex Machina στη σκηνή, εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι έχω να τους δω πάνω από δέκα χρόνια. Ξεκινώντας το set τους οι Deus ο κόσμος δεν ήταν αρκετά ζεστός αλλά αυτό ήταν σαν πρόκληση για τη μπάντα στο να κάνουν τους πάντες να γουστάρουν, να τα σπάσουν, να περάσουν όλοι καλά και τα κατάφεραν με περίσσια ευκολία.
Η όλη αίσθηση ήταν σαν να παίζουν σε πάρτι φίλων, να αφήνουν τη σκηνή πίσω και να περιφέρονται μέσα στον κόσμο μοιράζοντας απλόχερα την βαθύτερη ουσία της μουσικής τους. Ο ήχος ήταν καλύτερος από ότι περίμενα (και από ότι είχα ακούσει πιο πριν), ο κόσμος διασκέδαζε και η μπάντα επίσης, αφού δεν ήθελαν να σταματήσουν να παίζουν αλλά ούτε να κατέβουν από τη σκηνή (όχι κυριολεκτικά γιατί οι μισοί ήταν ήδη ανάμεσα στο κόσμο και έπαιζαν).
Δεν θα μπω στη διαδικασία για το τι έπαιξαν, ποιο ήταν το playlist και σε ποια κομμάτια ο κόσμος τα έσπασε, αλλά μπορώ να πω ότι έχω μετανιώσει που έχω να τους δω τόσα χρόνια και όποτε σας δοθεί η ευκαιρία να τους δείτε, μην τους χάσετε!
Για το Rock Overdose,
Αλέξανδρος Αληφραγκής
Comments
