Ανταπόκριση: DØDHEIMSGARD – Thy Darkened Shade – Shibalba στο Fuzz Club, Αθήνα (13/11/2015)

Έχετε ακούσει ποτέ την παροιμία “Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται”; Ε, στη συγκεκριμένη περίπτωση που εξετάζουμε φαίνεται να βρήκε μια αρκετά ταιριαστή εφαρμογή. Να σας το κάνω πενηνταράκια: Όταν σε τέτοιου βεληνεκούς event υπάρχει καθυστέρηση πλέον της μίας ώρας, καταλαβαίνεις ότι δεν είναι επειδή η μπάντα τα έχει φορτώσει στον κόκκορα και κάνει κόκες στα παρασκήνια, αλλά πιθανότατα έχει εμφανιστεί κάποιο δυσεπίλυτο πρακτικό πρόβλημα.

Κρατήστε τα παραπάνω κι ελάτε να κάνουμε ένα fast forward αρκετά λεπτά της ώρας, όταν οι Shibalba θα πατούσαν τη σκηνή του Fuzz, με σκοπό να την καταστήσουν έδαφος για τις μυστικιστικές τελετουργίες τους. Τo σχήμα κινείται σε dark ambient μονοπάτια, κάνοντας μια εξαιρετική προσπάθεια να δέσει τον ηλεκτρονικό πυρήνα της μουσικής τους με φυσικα όργανα -κι όχι μόνο- τελετουργικής υφής. Ζωντανά αυτό αποτυπώνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε το μουσικό μέρος περισσότερο να μοιάζει να συνοδεύει το θεατρικό (;), αντί να συμβαίνει το αντίστροφο. Ομολογώ ότι για τα πρώτα λεπτά της εμφάνισης τους, αυτό που παρακολούθησα μου φάνηκε εξαιρετικά ενδιαφέρον, το οποίο ενδιαφέρον όμως συν την ώρα κυλούσε μειούμενο, ώσπου τελικά ατόνησε ολοσχερώς. Δεν υπήρξε απαραίτητα κάτι στραβό με τους Shibalba, απλά όχι ακριβώς το φλυτζάνι τσάι για κάποιο μη εξοικειωμένο αυτί (και μάτι) με τέτοιου είδους μουσικές αναζητήσεις.

Όσον αφορά τους Thy Darkened Shade, που ακολούθησαν, αν και αυτοί με ξεκάθαρες μυστικιστικές αναφορές, εφόσον εστίαζες στο καθαρά μουσικό μπορούσες να ακουμπήσεις σίγουρα τα λεφτά σου, ότι ως επιλογή δε θα ξενέρωναν ούτε στο ελάχιστο το κοινό των Dødheimsgard. Εδώ είχαμε να κάνουμε με αμιγώς black metal καταστάσεις, για την ακρίβεια με την επιτομή της σύγχρονης οπτικής πάνω στο black metal, μιας και το σχήμα κυκλοφόρησε πέρυσι το “Liber Lvcifer I: Khem Sedjet”, ένα άλμπουμ που τάραξε τα νερά του ευρωπαικού black metal underground, χάρη στην εξαιρετική ισορροπία που επιτυγχάνει μεταξύ ατμόσφαιρας και τεχνικής. Δεδομένης τόσο της πολυπλοκότητας της μουσικής τους, όσο και του γεγονότος ότι πρόκειται για μια two man band σε στούντιο καταστάσεις, είχα σοβαρές αμφιβολίες ως προς το κατά πόσο μπορεί να αποδοθεί το περιεχόμενο του “Liber Lvcifer I: Khem Sedjet” επί σκηνής, με τρόπο που να μη το αδικήσει.

Λίγο μετά τις πρώτες νότες, κάθε αμφιβολία μου είχε διαλυθεί. Κάποιος θα απέδιδε την υποδειγματική απόδοση του σχήματος στην ευλογία της θεάς, στην οποία το σχήμα γυρνούσε και απέδιδε τιμές ανάμεσα στα κομμάτια, εγώ όμως θα σημειώσω ότι πρόκειται αφενός για προιόν άριστου handpicking μουσικών με δεινή εκτελεστική ικανότητα και αφετέρου εντατικής προεργασίας, όχι μόνο στις πρόβες, αλλά κι όσον αφορά το οπτικό/θεματολογικό κομμάτι. Γι αυτό άλλωστε, δε χάθηκε ούτε εκατοστό από την υποβλητική ατμόσφαιρα, που οι αθηναίοι επιτυγχάνουν στο στούντιο, πράγμα στο οποίο συνέβαλε και η σπουδαία απόδοση του The A. τόσο στα harsh, όσο και στα ψαλμωδιακού τύπου φωνητικά.

Αν κάποιος κατάφερε να επικαλεστεί με επιτυχία τον Εωσφόρο εκείνη τη βραδιά, αυτοί ήταν οι Thy Darkened Shade. Το μαρτυρά η συνταρακτική εκτέλεση του “Δαήμων o Φώσφορος”, που έκλεισε την εμφάνιση τους.

Κατέχουν τόν πυρσόν του, αἰωνίως.

Πολύ εκτός προγράμματος πλέον και με την αδημονία των πιστών τους φίλων να έχει φτάσει στα ύψη, ο τρίτος ερχομός των Νορβηγών μετα-black metal θρύλων Dødheimsgard στα μέρη μας κατέστη γεγονός, για πρώτη φορά με τον frontman που λατρεύεται από το κοινό τους, τον Aldrahn.

Η εκκίνηση γίνεται με το “God Protocol Axiom” και οι παρευρισκόμενοι έχουν ψαρώσει τέρμα, καθώς ακούγαμε για πρώτη φορά ζωντανά σύνθεση από το φιλόδοξο “A Umbra Omega”, αλλά και διότι “ALDRAHN ΔΙΑΟΛΕ”! Το συγκρότημα πολύ έξυπνα αφοσιώθηκε σε κομμάτια από το βαθύ παρελθόν του, αντί να περάσει απευθείας στο “Architect Of Darkness”, το δεύτερο κομμάτι, επίσης από τον φετινό τους απαιτητικό για τον ακροατή δίσκο, το οποίο θα ακουγόταν αργότερα στο set.

Καθώς άρχισε να ξεφτίζει το θάμπωμα από το γεγονός ότι παρακολουθούσα ζωντανά ένα αγαπημένο συγκρότημα, εκεί γύρω στα “The Crystal Specter” & ”Vendetta Assassin”, άρχισα να συνειδητοποιώ ότι δε βαίνουν όλα καλώς κι ότι η αρχική μου υποψία σχετικά με την καθυστέρηση μάλλον επιβεβαιώνεται. Τα κομμάτια ξεκίνησαν να φθάνουν στα αυτιά μου πολύ διαφορετικά από ότι θα έπρεπε. Και τελευταία φορά που τσέκαρα, τα αυτιά μου δούλευαν κανονικότατα.

Είναι γεγονός ότι η απουσία δεύτερης κιθάρας και πλήκτρων έκανε ορισμένες συνθέσεις να ακούγονται φτωχές έτσι κι αλλιώς, όμως υπήρξαν στιγμές όπου οι Νορβηγοί ξεκάθαρα εκτέθηκαν, υποπίπτοντας σε λάθη, τα οποία τους έκαναν να μοιάζουν εώς και απροβάριστοι. Στο δεύτερο μισό το live -χωρίς υπερβολή- κατέρρευσε υπό το βάρος των προσδοκιών, που το ίδιο είχε δημιουργήσει για τον εαυτό του. Το σχεδόν αγνώριστο “Ion Storm”, ευτυχώς ακολούθησε η πρωτογονίλα του “When Heavens End” και το “Traces Of Reality”... απλά είναι το “Traces Of Reality” και θα μας έστελνε στα κάγκελα, ακόμα κι αν παιζόταν σε lounge διασκευή από τους Nouvelle Vague. Εκεί κάπου και οι ίδιοι οι Νορβηγοί κατάλαβαν ότι η κατάσταση δεν τραβούσε άλλο κι αποφάσισαν το λήξουν. Encore δεν έγινε ποτέ κι αντί για τα “The Snuff Dreams Are Made Of”, “Bluebell Heart” και “Sonar Bliss”, η πρώτη σειρά δεν έλαβε παρά μια θερμή χειραψία από τον Vicotnik, όπως και την ειλικρινή απολογία του για την εμφάνιση τους.

Οπότε, φιάσκο; Παραδόξως, όχι! Το live για το πρώτο μισό του και ειδικά όταν οι DHG επικεντρώνονταν στo μακρυνό black metal παρελθόν τους, είχε μια καλή ροή, ενώ η απόδοση του Aldrahn ήταν ακριβώς αυτό για το οποίο κάθε φίλος του συγκροτήματος αδημονούσε, τόσο φωνητικά όσο και σκηνικά. Σε τελική ανάλυση, μια οριακά ψυχαγωγική βραδιά, που βρήκε τους Dødheimsgard κατώτερους του δυσθεώρητου πήχη, που οι ίδιοι στο παρελθόν έθεσαν για τον εαυτό τους- αλλά με συμβατικά κριτήρια όχι κάτω του μετρίου- και τους Thy Darkened Shade να αυξάνουν το συνολικό πρόσημο με την εκπληκτική εμφάνιση τους.

Setlist:

Intro
God Protocol Axiom
En Krig Å Seire
Symptom
The Crystal Specter
Vendetta Assassin
Midnattskogens Sorte Kjerne
Architect Of Darkness
The Paramount Empire
Ion Storm
When Heavens End
Traces Of Reality

Για το Rock Overdose,

Δημήτρης Σούρσος

Comments