Η αξία και η προσφορά μιας μπάντας σαν τους DOKKEN γνωστή και αδιαμφισβήτητη.Μια από τις κορυφαίες στο χώρο του hard rock και μια συναυλία τους αποτελεί πόλο έλξης και δε μπορεί να σε αφήσει ασυγκίνητο.
Δεδομένου ότι δεν είχα και την ευκαιρία να τους παρακολουθήσω την προηγούμενη φορά που είχαν επισκεφθεί τη χώρα μας,οπωσδήποτε δε θα έχανα αυτή τη φορά την ευκαιρία.Βέβαια δε μπορώ να πω ότι δεν είχα ανησυχίες αφού και από σχόλια και από μερικά βίντεος φαινόταν ότι η μπάντα έχει προβλήματα και μάλιστα σε συγκεκριμένο τομέα.
Αλλά ας πάμε στα δεδομένα της συναυλίας.Χωρίς support μπάντα και με μια μικρή ημίωρη καθυστέρηση,η μπάντα ανεβίνει στη σκηνή.Επιθετικά με το Kiss of Death” και καπάκι “The Hunter” ,“Dream Warriors” .Είναι εμφανές από τα πρώτα κομμάτια ότι η μπάντα έχει κέφι και όρεξη αλλά οι ανησυχίες πάιρνουν σάρκα και οστά.Η φωνή του αξιότιμου Don Dokken βρίσκεται σε αρκετά χαμηλότερο επίπεδο από την υπόλοιπη μπάντα.
.jpg)
Σε αντίθεση οι υπόλοιποι ανταποκρίνονται στο έπακρο στα καθήκοντά τους.Είναι δεμένοι,σωστοί και γκαζωμένοι.
Ειδικά ο Levin έδωσε σε όλη τη διάρκεια του λάιβ τα ρέστα του στη κιθάρα,απλά εκπληκτικός!Συνοδοιπόρος του ο Mark Boals στο μπάσο,του οποίου η επιλογή και προσθήκη αποδεικνύεται απόλυτα σωστή,βοηθώντας αρκετά και στα δεύτερα φωνητικά.Όσο για τον Mick Brown αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι το παράκανε με το ποτό,παρόλα αυτά ήταν καταιγιστικός,βάραγε αλύπητα και είχε και τη διάθεση να ξεσηκώσει το κοινό.
Η συναυλία συνεχίζεται με ένα πολύ καλά επιλεγμένο setlist που βοηθά και τον κόσμο να συμμετέχει και πολλές φορές να αναλαμβάνει αυτός τα φωνητικά.Ο Don δείχνει κι αυτός να ζεσταίνεται κάπως και να βελτιώνεται σταδιακά,ενω μας ενημερώνει ότι αφού είναι και η τελευταία τους εμφάνιση για τη περιοδεία,θα μας προσφέρουν ένα μεγάλης διάρκειας show,κάτι που τελικά δεν επαληθεύτηκε κι απόλυτα.
Το θέμα είναι ότι υπάρχει ενέργεια πάνω και κάτω από τη σκηνή και τα “Into The Fire”, “Breaking The Chains”,“In My Dreams”, “Paris is Burning” ,Alone Again”, “It’s Not Love” και άλλα από το πλουσιότατο ρεπερτόριό τους δείχνουν δυνατά να διασκεδάσουν τον κόσμο.
Μετά από σχεδόν μιάμιση ώρα όλα αυτά τελειώνουν και η μπάντα αποχωρεί.Η γεύση που άφησε η συγκεκριμένη συναυλία είναι "γλυκόπικρη"...το χαρήκαμε,τραγουδήσαμε,ακούσαμε κομμάτια που χρόνια μας ακολουθούν στις μουσικές μας επιλογές αλλά δυστυχώς ο Don θα πρέπει ίσως να το πάρει απόφαση ότι οι ένδοξες παλιές ημέρες του έχουν περάσει και να μη χαλάσει την καλή εικόνα που τόσα χρόνια έχει δημιουργήσει.
Για το Rock Overdose.
Πάνος Warlord Μπούγαλης
Φωτογραφίες
Πέτρος Παπαπέτρος
Comments
