H Smoke The Fuzz, πέρα από την αδιαμφισβήτητη τόλμη να φέρει ονόματα που κανείς δε θα επιχειρούσε πριν μερικά χρόνια στη χώρα μας, φημίζεται και για την εν γένει “μερακλήδικη” στάση με την οποία αντιμετωπίζει το αντικείμενο. Μόνο εκεί θα μπορούσα να αποδώσω την ιδέα για ένα βράδυ στο οποίο πρωταγωνιστικό ρόλο ναι μεν θα κρατούσαν οι καναδοί Dopethrone, αλλά θα αντιμετώπιζαν σθεναρό συναγωνισμό από τους θεότρελους πολωνούς Belzebong, ενώ πανίσχυρο σιγόντο θα πρόσφεραν Sadhus (The Smoking Community) & Automaton.
 |
Τους Automaton τους γνωρίζουμε και μας γνωρίζουν πλέον εξαιρετικά καλά, φυσικό επακόλουθο της πληθώρας των εμφανίσεων που έχουν πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια. Το αθηναικό κουιντέτο έπιασε το νήμα από εκεί που εγώ τουλάχιστον τους άφησα τελευταία φορά, στο πιο πρόσφατο Explode Fest, με το drone/doom υβρίδιο τους να αποδίδεται υποδειγματικά ως συνήθως, παρά το γεγονός ότι δεν συνοδεύονταν από τον κανονικό τους ντράμερ, αλλά είχαν στη θέση του τον αντίστοιχο των DreamLongDead. Πλέον, αναμένουμε μια καινούρια δουλειά, η οποία θα αποτυπώσει την εξέλιξη τους, στον καιρό που ακολούθησε το ντεμπούτο EP “Echoes Of Mount Ida” .
Το βαπόρι για την Ικαρία την πρωτομαγιά, μπορεί να χάλασε τα σχέδια των Sadhus για απόβαση στο αιγαιοπελαγίτικο νησί, αλλά όχι τη διάθεση τους να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό για το κοινό του An την προηγούμενη. Με τις προβολές να βοηθούν μεν το συγκρότημα να υψώσει ένα νοητό σύννεφο καπνού πάνω από τα κεφάλια μας, αλλά να αποτελούν επίσης μια απαιτητική πρόκληση για τον ντράμερ τους, ο οποίος δεχόταν το φως του προβολέα κατευθείαν στο πρόσωπο, κύρηξαν foondamentalist-ικά το sludge ευαγγέλιο τους, σε ένα κλαμπ γεμάτο από ευλαβείς πιστούς του Riff.
Σάπιοι, εκκωφαντικοί και ασυμβίβαστοι, πραγματοποίησαν μια εμφάνιση, που δύσκολα άφησε ασυγκίνητο οποιονδήποτε φίλο του doom ήχου.
 |
Η επιστροφή των πολωνών διακόνων του σατανά και της φούντας Belzebong, ένα περίπου χρόνο μετά την παρθενική εμφάνιση τους, που για πολύ κόσμο όρισε τη stoner συναυλία, ήταν πλέον γεγονός. Αφού πήραν τις απαραίτητες βαθιές εισπνοές (ξέρετε από τι), ξεκίνησαν ευθύς αμέσως να απλώνουν τα θολά τους grooves στο χώρο. Ο καινούριος ντράμερ φαίνεται να έχει δέσει ικανοποιητικά με τους υπόλοιπους “dudes”, ενώ τα νέα κομμάτια που παρουσίασαν, δείχνουν ότι το συγκρότημα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Εν τούτοις, παρότι μας ψυχεδέλιασαν καλά και αυτή τη φορά, δε βρήκα ούτε ένα άτομο, που θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι η συγκεκριμένη επί σκηνής παρουσία τους, μπορεί καν να συγκριθεί με την αντίστοιχη πέρυσι στο six d.o.g.s. Σε κάθε περίπτωση, ο καθένας έχει δικαίωμα στο ντεφορμάρισμα μια στο τόσο. Πόσω μάλλον οι Belzebong, που μας έχουν χαρίσει και μια συναυλιάρα. Εξακολουθούν να παραμένουν ψηλά στις συνειδήσεις μας.
 |
Με τους δείκτες του ρολογιού να έχουν ήδη σημάνει για τα καλά πρωτομαγιά, οι τρεις αληταράδες από το Montreal καταλαμβάνουν τη σκηνή του Αν, όχι φυσικά για να μας μυήσουν στο πνεύμα της άνοιξης, αλλά για να παραδώσουν μια βρώμικη και κολασμένη συναυλία όπως ακριβώς μας υποσχέθηκαν. Οι τύποι είναι γεννημένοι διασκεδαστές κι αυτό φάνηκε από το πρώτο δευτερόλεπτο, με τον frontman τους Vincent Houde να αποσπά τα περισσότερα βλέμματα, κυρίως λόγω της έντονης κινητικότητας του επί σκηνής, αλλά και για τις θανατηφόρες ατάκες του.
 |
 |
Με όπλο τα απίστευτα κι επίμονα grooves τους μας ταρακούνησαν συθέμελα, εξαπολύοντας ρυθμούς όσο πιο τέζα μπορείτε να φανταστείτε, ενώ διέθεταν ένα ανεπανάληπτο δέσιμο, που τους έκανε να ακούγονται ως μια συμπαγής οντότητα, με μοναδικό σκοπό την ολοκληρωτική ισοπέδωση μας. Ιδανική μπάντα για να βγάλεις γούστα, επομένως ήταν απολύτως λογικό οι πρώτες σειρές να στήσουν το δικό τους ιδιότυπο πάρτυ, ενώ και το συγκρότημα έδειξε να το κατευχαριστιέται, με τον Vincent Houde να γράφει ένα μοναδικό highlight, χάρη στο στο stage diving του, λίγο πριν το τέλος του set τους.
 |
 |
Εν κατακλείδι, μια πλούσια βραδιά για όλα τα doom γούστα, η οποία σημαδεύτηκε από την σαρωτική headline εμφάνιση των Dopethrone και ικανοποίησε τόσο σαν συνολική προσπάθεια, όσο και σαν μεμονωμένες αποδόσεις από τη μεριά των συγκροτημάτων. Αναμένουμε το επόμενο αντίστοιχο σουαρέ, για ανάλογες συγκινήσεις.
Για το Rock Overdose,
Δημητρης Σούρσος
Comments
