Δεν πρόλαβαν καλά καλά να περάσουν πεντέμιση μήνες από το Extreme Assault fest Vol.2, που είχε διοργανωθεί τον περασμένο Γενάρη, και να σου που ανακοινώθηκε το Vol.3, που θα λάμβανε χώρα και πάλι στο Modu, από τις 2 έως τις 4 Ιουνίου. Και αυτή τη φορά το ρόστερ περιλάμβανε 15 μπάντες, γεγονός που κάνει κάθε φορά τον κόσμο να το περιμένει με ανυπομονησία. Την Κυριακή λοιπόν, την 3η και τελευταία μέρα του φεστιβάλ, κατά την οποία θα εμφανιζόντουσαν οι AmongRuins, My Inferno, Dead Human Factory, Mask of Prospero και Defision, κατηφόρισα προς το Modu, για μια γεμάτη και χορταστική βραδιά.
Το φεστιβάλ ξεκίνησε στις 8.30, με τους Defision από την Αλεξανδρούπολη να κάνουν ένα εξαιρετικό ξεκίνημα. Με ένα πολύ δυνατό πρώτο τραγούδι, το “The Fallen Demon”, από το πρώτο τους EP, οι Defision φάνηκε πως ήρθαν για να ξυπνήσουν για τα καλά τα πνεύματα και να ζεστάνουν το κοινό με τη μία, χωρίς πολλά πολλά. Με το “World in Chains” συνέχισαν το ίδιο δυνατά, με τη μουσική να είναι βαριά και δυναμική και με τον Γιώργο να τα δίνει όλα στη φωνή. Πριν το τρίτο τραγούδι μας καλησπέρισαν και μας ευχαρίστησαν που ήρθαμε, ενώ μετά αφιέρωσαν το κομμάτι στους γιους του Όντιν, κάτι που δεν ήταν τυχαίο, αφού το κομμάτι που έπαιξαν ήταν το “War of the Gods” των Amon Amarth. Τα δύο πρώτα κομμάτια ήταν από τον πρώτο δίσκο, όπως μας εξήγησε μετά ο Γιώργος. Ο κόσμος, αν και δεν ήταν ακόμα αρκετός, που ήταν και κρίμα για την μπάντα αφού της άξιζε μεγαλύτερο κοινό, φαινόταν να διασκεδάζει. Η μουσική τους ήταν πολύ δυνατή, με τα βαριά τύμπανα, τις βαριές κιθάρες και τα breakdown riffs, να κάνουν την εμφάνιση των παιδιών ακόμα πιο δυναμική. Ο Γιώργος σε κάποια στιγμή σχολίασε ότι το κοινό ήταν στην πένα και ότι δεν έχει χυθεί ούτε σταγόνα και παρότρυνε τους πάντες να χτυπηθούν, ενώ πριν το τελευταίο κομμάτι, το “Medal of Honor”, με κομμένη την ανάσα, μιας και τα έδινε όλα επί σκηνής, μας ευχαρίστησε ξανά, καθώς και τις υπόλοιπες μπάντες που θα ακολουθούσαν, αλλά και τον Σάββα Μπετίνη που διοργάνωσε αυτό το φεστιβάλ. Μόλις τελείωσε το κομμάτι ο Γιώργος κάλεσε τους Mask of Prospero στη σκηνή, μπερδεύοντας το όνομα τους και αστειευόμενος είπε: "Αμάν ρε παιδιά με αυτό το όνομα. Έχω μπερδευτεί τρεις φορές". Μια πολύ δυναμική πρώτη εμφάνιση, που μας έκανε να ανυπομονούμε για τη συνέχεια.
Setlist:
- The Fallen Demon
- World in Chains
- War of the Gods (Amon Amarth cover)
- Paragon of Misery
- Another Tomorrow
- Rock the Vote (Carcass cover)
- Medal of Honor
Δεν πέρασε πολύ ώρα, και οι Mask of Prospero ξεκίνησαν τη δικιά τους εμφάνιση. Το πρώτο κομμάτι άλλαξε λίγο την ατμόσφαιρα, αφού κινήθηκε σε πιο μελωδικά μονοπάτια, αλλά διατηρώντας ταυτόχρονα μια ένταση. Ευχαρίστησαν και εκείνοι με τη σειρά τους τις υπόλοιπες μπάντες και τον κόσμο, αφού έκαναν κι ένα αστείο με το όνομα τους, λέγοντας ότι είναι οι Marco Proskopo. Καθόλη τη διάρκεια της εμφάνισής τους η μελωδία διαδεχόταν την ένταση, αφού πότε η μουσική ήταν ήρεμη, με τα μουσικά όργανα να ακολουθούν και αυτά ήρεμα και πότε δινόταν το σύνθημα για βαριά, αν και όχι γρήγορα ξεσπάσματα. Τα φωνητικά μάλιστα από μελωδικά, γινόντουσαν φωναχτά και πότε πότε έφερναν και προς το Grindcore. Υπήρχε γενικά όμορφη διάθεση μεταξύ μπάντας και κοινού, με πολλά αστεία. Ευχήθηκαν μάλιστα ο δίσκος τους κάποια στιγμή να κυκλοφορήσει, στο κοντινό μέλλον. Έπειτα ακολούθησε ένα τραγούδι από τον καινούριο τους δίσκο, και εξαιτίας της αργής και μελωδικής εισαγωγής, ο Χρήστος είπε στο κοινό πως αν θέλει μπορεί να χορέψει. Μετά, φυσικά, το κομμάτι ανέβασε κατακόρυφα ένταση. Πριν το τελευταίο κομμάτι, ευχαρίστησαν και πάλι το κοινό, ευχόμενοι ταυτόχρονα να περάσαμε καλά. Το τελευταίο κομμάτι ήταν πραγματικά καταιγιστικό με όλα τα παιδιά να τα δίνουν όλα επί σκηνής και στη μουσική να προστίθενται και πλήκτρα, ηχογραφημένα, που απογείωναν ακόμα περισσότερο το κομμάτι. Στο τελείωμα του τραγουδιού, η Ελένη, που έκανε εξαιρετική δουλειά σε όλη την εμφάνισή, έκανε ένα μεγάλο outro, γεγονός που έκανε τον Χρήστο να πει "κάθε φορά το ίδιο". Μια εξίσου πολύ καλή εμφάνιση που έκανε το κοινό να χειροκροτήσει ζεστά τους Mask of Prospero.
Με το κοινό δυστυχώς να μην έχει μεγαλώσει, άρχισαν την εμφάνιση τους οι Dead Human Factory. Τα πράγματα άλλαξαν για ακόμα μια φορά, αφοί οι brutal death ήχοι τους γέμισαν το Modu. Δυναμικές συνθέσεις, γρήγορα τύμπανα και brutal φωνητικά, ήταν τα χαρακτηριστικά τους, σε μια δυνατή εμφάνιση. Παρόλο που ο κόσμος δεν ήταν αρκετός, ο Γιάννης μας έδωσε ένα μπράβο για την παρουσία μας κ ευχαρίστησε τις άλλες μπάντες, αλλά και τον Μπετίνη και τα παιδιά του κλαμπ, που έτρεξαν το φεστιβάλ. Πιστοί στο είδος του brutal death και του grindcore, τα κομμάτια ήταν βαριά και σύντομα, με τον τραγουδιστή να λέει, "σας είπα ότι θα είμαστε σύντομοι". Με τα blast beat να δίνουν και να παίρνουν, το τρίο από το Λαύριο τα ισοπέδωσε όλα. Πριν ξεκινήσουν το επόμενο κομμάτι τους, ο Γιάννης κάλεσε τον κόσμο να έρθει πιο κοντά στη σκηνή και ζήτησε να δει ολονών τα κεφάλια να χτυπιούνται. Η εμφάνιση τους τελείωσε με μια διασκευή στο "The Gift that Keeps on Giving" των Deicide, αφού βέβαια πρώτα ευχαρίστησε τους πάντες για την αποψινή βραδιά. Κρίμα που ο κόσμος ήταν λίγος, γιατί η μπάντα άξιζε περισσότερο κόσμο.
Γενικά οι αλλαγές μεταξύ των συγκροτημάτων δεν διαρκούσαν πολύ, οπότε οι My Inferno δεν άργησαν να ξεκινήσουν την εμφάνιση τους. Η μελωδία έκανε κ πάλι την εμφάνιση της, όχι όμως δίχως την ένταση και το πάθος, αφού η μπάντα ακολουθεί πιο μελωδικά Metalcore μονοπάτια. Ο ήχος τους ήταν πολύ βαρύς και τα παιδιά κοπανιόντουσαν πάνω στη σκηνή, κάνοντας έτσι και το κοινό να χτυπιέται. Στα τύμπανα ήταν και πάλι η Ελένη Νότα, που και εδώ έκανε φοβερή εμφάνιση, όπως άλλωστε έκαναν και οι υπόλοιποι της μπάντας. Βαριά riffs, δυνατά τύμπανα, breakdown riffs και μελωδικά φωνητικά, που μεταλλάσσονταν σε φωναχτά και πιο growling, τόσο από τον Phil όσο και από τους δύο κιθαρίστες, ήταν τα κύρια στοιχεία της εμφάνισής τους. Και αυτοί με τη σειρά τους ευχαρίστησαν τους πάντες για αυτή τη βραδιά, αλλά και για όλο το φεστιβάλ. Το επόμενο κομμάτι ήταν τσίτα στα γκάζια, αποδεικνύοντας έτσι ότι δεν φοβούνται να αφήσουν τη μελωδία πίσω τους και να μπουν σε πιο γρήγορα μονοπάτια. Ο κόσμος έδειχνε να απολαμβάνει την εμφάνιση των Αθηναίων, χειροκροτώντας τους ζεστά και επευφημώντας τους. Δύο τραγούδια πριν το τέλος ο τραγουδιστής είπε ότι αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα με το πετάλι της Ελένης, λέγοντας αστειευόμενος ότι η ντράμερ τους χάλασε. Ο κόσμος ήταν εμφανώς περισσότερος τώρα, δείχνοντας έτσι την υποστήριξη και την αγάπη προς τη συγκεκριμένη μπάντα και εκείνοι τους το ανταπέδωσαν με ένα δυνατό τελευταίο κομμάτι, που έκλεισε επάξια αυτή τους την εμφάνιση.
Setlist:
- One Step Closer
- Lanius
- Unholy Confessions
- Dying Destiny
- Trigger Discipline
- In Waves
- The Fall
- Duality
Με τον κόσμο να είναι περισσότερος σε σχέση με τις προηγούμενες μπάντες, χωρίς όμως να γεμίζουν το χώρο, και με την ώρα να έχει πάει εντεκάμιση, εμφανίστηκαν στη σκηνή οι AmongRuins. Ο κόσμος ήδη άρχισε να επευφημεί και να χειροκροτεί πρωτού ξεκινήσει η μπάντα, και όταν μπήκε το πρώτο κομμάτι όλοι χτυπιόντουσαν. Και πως να μην το κάνουν αφού οι Αθηναίοι τα έσπαγαν πάνω στη σκηνή με τη δυναμική τους εμφάνιση. Επιθετικό Death μαζί με κάποια στοιχεία Black, αλλά και με αρκετό Thrash, γέμιζαν το Modu και ο κόσμος είχε έρθει επιτέλους μπροστά στη σκηνή και πολλοί επιδίδονταν σε αρκετό headbanging. Πριν παίξουν το τραγούδι "Spirits" ο Sverd το αφιέρωσε στις μπαντάρες που ακούστηκαν πριν, αλλά και σε όλες τις μπάντες του φεστιβάλ. Γενικά, το ένα δυνατό κομμάτι διαδεχόταν το άλλο, σε μια εκρηκτική εμφάνιση, που ήταν πραγματικά αντάξια του κλεισίματος αυτού του φεστιβάλ. Αργότερα, αφιέρωσαν κι ένα κομμάτι στον Σάββα και γιατί διοργάνωσε αυτό το φεστιβάλ, αλλά και γιατί στήριζε και στηρίζει την ελληνική σκηνή, μια δήλωση που προκάλεσε τα χειροκρότηματα του κόσμου. Στο “Intensity” ανέβηκε να τραγουδήσει ο Αλέξανδρος Παπανδρέου, των Desert Near the End, αφού είχαν συνεργαστεί στο συγκεκριμένο τραγούδι. Φοβερά γρήγορο και αυτό και αρκετά επιθετικό, με πολύ ένταση και πολλά breakdown riffs. Ακολούθησε το “The Last Day”, το οποίο αφιέρωσαν στο κοινό, το οποίο μόλις άκουσε για ποιο πρόκειται, άρχισαν να φωνάζουν και να επευφημούν. Μόλις ακούστηκε η τελευταία νότα του τελευταίου κομματιού, “Bury the Ghost” ο κόσμος αναλώθηκε σε ζεστά χειροκροτήματα και επευφημίες, δίνοντας να καταλάβει ότι είχε κατευχαριστηθεί την εμφάνιση των AmongRuins.
Setlist:
- Sear Sacrifice
- Beneath the Waves
- Love for Bruises
- Spirits
- Home of the Silent
- No Light
- Through my Eyes
- Mind Scrutiny
- Intensity
- The Last Day
- Bury the Ghost
Γενικά η 3η μέρα του φεστιβάλ ήταν πολύ επιτυχημένη, παρόλο που δεν είχε τον ανάλογο κόσμο, με όλα τα συγκροτήματα να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Είναι σίγουρο πως υπάρχει γενικά ανάγκη για τη διοργάνωση τέτοιων φεστιβάλ και για αναδεικνύονται οι εγχώριες μπάντες, αλλά και για να περνάει καλά ο κόσμος, που δεν χρειάζεται μονάχα μεγάλα ονόματα εξωτερικού για να το κάνει. Μπορεί το Extreme Assault Vol.3 μόλις να τελείωσε, όμως εμείς περιμένουμε από τώρα το Vol.4.
Για το Rock Overdose,
Μίνως Ντοκόπουλος (κείμενο και φωτογραφίες)
Comments
