Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011. Οι Fates Warning ανακοινώνονται για πρώτη φορά στη Λάρισα, με την ανταπόκριση του κόσμου να είναι θεαματική. Εκτός από την τότε εξαιρετική εμφάνιση των Fates Warning, θυμόμασταν επίσης τον ανύπαρκτο κλιματισμό του μαγαζιού, με αποτέλεσμα να ιδρώσουμε πάρα πολύ όλοι ανεξαιρέτως, και τον ήχο ο οποίος στην αρχή δεν ήταν ιδιαίτερα καλός σύμμαχος. Την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2014, οι Fates Warning επισκέφθηκαν για άλλη μια φορά την πόλη μας, με όλα αυτά να είναι στο μυαλό μας. Οι φοβίες μας μάλιστα είχαν αυξηθεί καθώς ο χώρος που θα φιλοξενούσε το live ήταν αρκετά μικρότερος (περίπου ο μισός). Για καλή μας τύχη, αρνητικά δεν υπήρξαν. Πάμε στα του live...
Όπως είχε ανακοινωθεί, στις 21:30 ακριβώς, οι Ιταλοί Headless κάνουν την εμφάνισή τους στη σκηνή. Στο studio album τους τραγουδιστής είναι ο Göran Edman (Malmsteen, John Norum, Glory κ.α.) ενώ πίσω από τα drums κάθεται ο Scott Rockenfield (Queensrÿche) αλλά δυστυχώς κανένας από τους δύο δεν ήταν επί σκηνής. Την θέση του Edman πήρε ο Ian Parry. Καλή σκηνική παρουσία από την μπάντα, με πολύ καλό ήχο μας παρουσίασαν κομμάτια από τον δίσκο τους με τίτλο 'Growing Apart'. Προσωπικά κάποια σημεία μου φάνηκαν κουραστικά, όμως σίγουρα είναι πολύ καλοί σ' αυτό που κάνουν. Μετά από 40', κατάφεραν να ζεστάνουν το κοινό παίζοντας κι το Breaking the Law.
HEADLESS playlist:
God of Sorrow and Grief
Primetime
Nero Fantasies
Calf Love
Backstabbers Around Us
Growing Apart
No Happy Ending
Breaking the Law (Judas Priest)
Το ρολόι δείχνει λίγα λεπτά μετά τις 22:30, όταν τα φώτα σβήνουν και σιγά σιγά οι θρυλικοί Fates Warning ανεβαίνουν στη σκηνή αποθεωμένοι! Για δεύτερη φορά θα ζούσαμε κάτι μοναδικό. One Thousand Fires και η αρχή γίνεται! Ο κόσμος να συμμετέχει σε όλο το set, η μπάντα με φοβερό ήχο και τρομερή όρεξη. Ακούσαμε πολλά παλιά τραγούδια, με τα Parallels, Perfect Symmetry να έχουν το μικρό προβάδισμα, αλλά και κομμάτια από τον νέο τους δίσκο με τίτλο 'Darkness in a Different Light'. O Bobby Jarzombek πίσω από τα τύμπανα, σταθερός σαν βράχος, χωρίς να χάνει ούτε χτύπημα, ουσιαστικά μας δίδαξε ένα τρελό μάθημα τυμπάνων. Ο Mike Abdow (o οποίος πρόσφατα αντικατέστησε τον Frank Aresti) ήταν η αλλαγή της τελευταίας στιγμής για την οποία δεν είχα πληροφορηθεί. Όμως δεν υπήρχε καμία διαφορά. Εξαιρετικός, αλάνθαστος παίζοντας πιστά τα μέρη του. Για τον Joey Vera, δεν γίνεται να πεις και πολλά. Ίσως το μοναδικό αρνητικό σ' αυτόν τον άνθρωπο είναι πως ελάχιστοι μπασίστες θα καταφέρουν να φτάσουν το επίπεδό του. Απίστευτος με τέλεια σκηνική παρουσία. Τώρα, όσον αφορά τον Jim Matheos, τα λόγια είναι περιττά. Ο άνθρωπος που βρίσκεται από την δημιουργία αυτής της μπάντας, μέχρι σήμερα. Σεμνός και ταπεινός, ήρεμος στη γωνία να παίζει κάθε νότα τέλεια... Μαγεία... Και φυσικά, η ψυχή των lives των Fates Warning, ο Ray Alder, απλά μας ταξίδεψε... Μια από τις μεγαλύτερες φωνές όλων των εποχών. Απλά εκπληκτικός, και παρέα με τους Matheos & Vera να μην σταματούν να ευχαριστούν το κοινό κάθε φορά που τους αποθέωνε (κυριολεκτικά)!!
Ο κόσμος πολύς, το stage γεμάτο, με λίγους κενούς χώρους. Ευτυχώς (όπως προανέφερα) τα μικροπροβληματάκια του 2011 αποφεύχθηκαν κι έτσι απολαύσαμε ένα εξαιρετικό live. Οι οπαδοί των Fates, φώναζαν ρυθμικά το όνομά της μπάντας κάθε φορά που τους δινόταν η ευκαιρία. Για συμμετοχή στα κομμάτια, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφέρω... Πιστεύω φαντάζεστε... Παρά την επιμονή του κόσμου -ο οποίος παρέμεινε στο χώρο αρκετά λεπτά μετά το τέλος της συναυλίας ζητώντας κι άλλο- δεύτερο encore δυστυχώς δεν υπήρξε ποτέ.
FATES WARNING playlist:
One Thousand Fires
Pale Fire
Part of the Machine
A Pleasant Shade of Gray, Part III
One
Simple Human
I Am
Through Different Eyes
The Ivory Gate of Dreams: IV. Quietus
A Pleasant Shade of Gray, Part XI
Firefly
Wish
Life in Still Water
We Only Say Goodbye
Monument
Encore:
The Eleventh Hour
Point of View
Συνοπτικά, βρήκα την δεύτερη εμφάνιση των Fates Warning στη Λάρισα, καλύτερη από την πρώτη. Ένα εξαιρετικό live, και μια μπάντα που εγώ σίγουρα θα ξαναδώ. Όσοι όμως δεν το έχετε κάνει, πρέπει να το κάνετε γιατί είναι μια μοναδική εμπειρία που δύσκολα ξεχνιέται...
Για το Rock Overdose,
Μιχάλης Ζουναράκης
Comments
