'Εχουν περάσει περίπου δύο χρόνια, από τη στιγμή που ήρθα σε επαφή για πρώτη φορά με τη μουσική των Graveyard. Τότε ρωτούσα συνέχεια γνωστούς και φίλους αν έχουν ακούσει τους Σουηδούς που μου είχαν κάνει ιδιαίτερα καλή εντύπωση από το πρώτο άκουσμα. Η απάντηση από τους περισσότερους ήταν αρνητική. Περνώντας ο καιρός και αποκτώντας περισσότερη φήμη στο εξωτερικό, σιγά άρχισα να συναντώ ανθρώπους που τους είχαν ακούσει και αυτοί και όλες οι συζητήσεις κατέληγαν στη φράση "Ειναι τρελοί αυτοί οι Σουηδοί, να δούμε θα έρθουν ποτέ απ'τα μέρη μας; "
Πριν μερικούς μήνες που ανακοινώθηκαν οι συναυλίες των Graveyard σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ενθουσιάστηκα και ταυτόχρονα ένα ρίγος με διαπέρασε, "πω αν παίζουν και τόσο καλά Live θα πάθουμε ζημιά", είπα. Περίμενα υπομονετικά μέχρι που η μέρα έφτασε. Σάββατο 30 Νοεμβρίου και επιτέλους θα έβλεπα μία από τις αγαπημένες μου μπάντες της νέας γενιάς στη σκηνή του Βlock 33.
Tη συναυλία της Θεσσαλονίκης, όπως και της Αθήνας την άνοιξαν οι Κορίνθιοι 1000mods. Οι περισσότεροι παρευρισκόμενοι περίμεναν πως και πως την εμφάνιση του κουαρτέτου από το Χιλιομόδι και αρκετοί ήταν αυτοί που ήρθαν στην συναυλία κυρίως για αυτούς. Με το "Super Van Vocation" να έχει καθιερωθεί στους ακροατές του ήχου και τις πολύ καλές Live εμφανίσεις τους, οι 1000mods απέδωσαν για μία ακόμα φορά μία δυνατή εμφάνιση. Το δέσιμο μεταξύ του συγκροτήματος αυξάνεται με το πέρασμα του χρόνου, όπως και η σκηνική τους παρουσία και επάξια κέρδισαν το χειροκρότημα του κόσμου. Το ωριαίο set τους αποτελούμενο κυρίως από τραγούδια απ΄το "Super Van Vocation" αλλά ακούστηκαν και νέα τραγούδια, με το "For a beautiful woman" (αν συγκράτησα σωστά τον τίτλο) να αφήνει θετικές εντυπώσεις, ως πιο ροκ άκουσμα σε σχέση με το ύφος που μας έχουν συνηθίσει.
Η ώρα δεν ειχε περάσει ακόμα τις 11, όταν οι Graveyard εμφανίστηκαν για πρώτη φορά για να σετάρουν ενισχυτές και κιθάρες. Αποχώρησαν και μετά από λίγο επέστρεψαν για να ξεκινήσουν. "No good, Mr Holden" και ταυτόχρονα ξεκίνησε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο. Η μουσική τους η εμφάνιση τους, ακόμα και η θεματολογία που θίγουν ανήκει σε μία άλλη εποχή. Έτσι ξαφνικά το Block 33 έγινε για μιάμιση ώρα ένα μικρό και ζεστό Woodstock ,με λίγες παραπάνω πινελιές ψυχεδέλειας στις κιθάρες των σκανδιναβών.
Τα τραγούδια εναλλάσσονταν μέσα από τους τρεις δίσκους των Graveyard, με ισάξια μοιρασιά και πιο αξιοσημείωτες στιγμές της εμφάνιση τους το μεγάλο hit "Hisingen Blues", το άρτια παιγμένο έπος "As the years pass by, the hours bend" και το νέο "Goliath" .
Λίγο μετά τις 12 και μετά το "Ain't fit to live here" που ξεσήκωσε όλο το μαγαζί με χορούς και επιφωνήματα, οι Graveyard μας αποχαιρέτησαν για πρώτη φορά, επιστρέφοντας για το τελειωτικό encore .
Μετά το τέλος της συναυλίας, ένα αίσθημα ευχαρίστησης και κορεσμού εμφανίστηκε. Η αλήθεια είναι πως επειδή είχα θέσει τα στάνταρ πολύ ψηλά για το εν λόγο γεγονός, αλλά οι τέσσερις κύριοι από το Gothenburg τα ξεπέρασαν κατά πολύ. Μέχρι την επόμενη φορά θα μείνουμε με τις καλύτερες αναμνήσεις !
1. No Good, Mr. Holden
2. Seven Seven
3. Buying Truth (Tack & Förlåt)
4. Hisingen Blues
5. Hard Times Lovin
6. As the Years Pass by, the Hours Bend
7. Thin Line
8. Slow Motion Countdown
9. The Suits, the Law & the Uniform
10. Goliath
11. Granny & Davis
12. Ain't Fit to Live Here
Encore:
13. The Siren
14. Endless Night
15. Evil Ways
Για το rockoverdose.gr
Κείμενο :Nίκος Καραμ.
Φωτογραφίες : Ζήσης Γιάμαλης
Comments
