Μ. Τετάρτη και ένα από τα δυνατότερα ονόματα της Λάρισας, οι Hidden in the Basement, επέστρεφαν μετά από περίπου ένα χρόνο για μια ζωντανή εμφάνιση στο Stage club. Οι πόρτες άνοιξαν κατά τις 10 παρά χωρίς να έχει έρθει ακόμη πολύς κόσμος.
Η ώρα ήταν περίπου 10:30 όταν η πρώτη μπάντα της βραδιάς, οι The Mongoose, ανέβηκαν στην σκηνή μπροστά σε 120-130 άτομα πάνω-κάτω. Αν δεν κάνω λάθος, ήταν η τρίτη φορά που παρακολούθησα την μπάντα και η ανοδική πορεία της φάνηκε. Με σήμα κατατεθέν της μπάντας τις εξαιρετικές μπασογραμμές που συνδύαζαν τεχνική και μελωδία. Η φωνή παρέμενε στα standard ωραία επίπεδα όπως και η κιθάρα. Τα τύμπανα με αρκετές αλλαγές και πολύ καλά γυρίσματα. Για περίπου 50 λεπτά οι Mongoose παρουσίασαν το alternative υλικό τους από το EP τους ''Random Looks'', νέα κομμάτια και κάποιες διασκευές. Φυσικά, να αναφέρω και το μίνι πέρασμα από το "Heaven And Hell"! Κέρδισαν επάξια το χειροκρότημα του κοινού αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις για τη συνέχεια.
Κατά τις 11:30 τα φώτα σβήνουν και από τον προβολέα του μαγαζιού παίζει το βίντεο με την ακουστική εκτέλεση του "Reckless". Αμέσως μετά το τέλος του βίντεο οι Hidden in the Basement παίζουν ένα intro ενός περίπου λεπτού και ξεσηκώνουν τον κόσμο με το "230 Shots". Με τη μπάντα σε μεγάλα κέφια που επέστρεψε στα πάτρια εδάφη, παραδίδει μαθήματα σκηνικής παρουσίας! Το κιθαριστικό δίδυμο Κώστα-Θάνου με τα υπέροχα riffs και solos μας ταξίδεψαν στα σίγουρα. Ο άλλος Θάνος της μπάντας με πάθος και ενέργεια απέδωσε άψογα τα drum parts. Ο Φίλιππος στο μπάσο καi τη φωνή με την επιβλητική σκηνική παρουσία αλλά και την επικοινωνία του με το κοινό απέδειξε το πόσο καλός τραγουδιστής, μπασίστας αλλά και frontman είναι. Ίσως αυτό που έλειπε ήταν τα μαλλιά... Οι Hidden μας παρουσίασαν όλο τον δίσκο ''Ego'' αλλά και τα 2/3 από το πρώτο τους EP (έλειπε το "Broken Dreamworld"). Επίσης στην κανονική διάρκεια του setlist έπαιξαν και μία διασκευή από Joe Bonamassa, το "Who Killed John Henry". Στο τέλος επειδή το κοινό δεν τους άφηνε να κατέβει και τόσο εύκολα μας έπαιξαν και το "Lifer" των Down.
Ένα live που ο κόσμος στήριξε -πρέπει να ήμασταν γύρω στα 180-190 άτομα- έφτασε στο τέλος του. Ο ήχος ήταν σύμμαχος και στις δύο μπάντες. Και οι δύο μπάντες απέδωσαν στο 100% των δυνάμεών τους, το χάρηκαν πολύ και αυτό φάνηκε. Ελπίζουμε και οι δύο μπάντες να εμφανιστούν ξανά στα μέρη μας σύντομα.
Για το Rock Overdose,
Μιχάλης Ζουναράκης
Comments
