Οι ΗΙΜ είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο επιτυχημένα και καταξιωμένα συγκροτήματα της Φινλανδίας καθώς και παγκοσμίως. Το 2007 ήταν η τελευταία φορά που μας επισκέφτηκαν στην Ελλάδα με μια συναυλία που ήταν απλά απογοητευτική.
Καθώς ανακοινώθηκε λοιπόν ότι έρχονται την 1η Αυγούστου στο Stage Volume 1 στην Αθήνα και παρακολουθώντας εντατικά την live δραστηριότητα της μπάντας από το 2013, έπειτα από την κυκλοφορία του τελευταίου τους album “Tears On Tape”, περίμενα μια super εμφάνιση. Έτσι ακριβώς και έγινε. Φτάσαμε στο Stage Volume 1 γύρω στις 17:30, ο ήλιος καυτός και μεγάλος αριθμός οπαδών να περιμένουν με ανυπομονησία απέξω από το venue μέχρι να ανοίξουν οι πόρτες για να δουν τους Φινλανδούς.
Ανοίγουν οι πόρτες και ο πανικός αρχίζει. Γύρω στις 21:00 σβήνουν τα φώτα και ακούω το intro των ΗΙΜ να παίζει. Αρχίζω να προετοιμάζομαι ψυχολογικά για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Η μπάντα βγαίνει απόλυτα επιβλητική πάνω στο stage δείχνοντας ότι έχουν όρεξη για να τα σπάσουν αφού ο Gas έδωσε το σήμα για να ξεκινήσει το “Buried Alive by Love”. Η ροή του setlist ήταν απίστευτη και το show δεν έκανε καθόλου κοιλιά καθ’όλη τη διάρκεια. Ο Valo έδειχνε ότι το ευχαριστιόταν και έδινε τον καλύτερό του εαυτό, όπως φυσικά και τα υπόλοιπα μέλη του group. Μου άρεσε πολύ που το setlist είχε παλιά κομμάτια ειδικά από το 1ο album όπως το “For You”, “When Love And Death Embrace” κτλ, κάνοντας πολλούς fans να συγκινηθούν. Δεν μας άφησαν να πάρουμε ούτε μια ανάσα. Επιεικώς ένα εκρηκτικό show που πραγματικά δεν υστερούσε σε τίποτα. Ο ήχος ήταν απλά massive και όπου και να ήσουν άκουγες πεντακάθαρα (θα προτιμούσα βέβαια τα keyboards λίγο πιο δυνατά στο mix). Η μπάντα ήταν σε τέλειο shape και πιο “τεχνικοί” από ποτέ. Το ελληνικό κοινό των ΗΙΜ ήταν και θα είναι από τα πιο θερμά που έχουν ever. Τους ευχαρίστησε νομίζω και με το παραπάνω για αυτή τη συναυλία δείχνοντάς τους την αγάπη τους και ήταν πραγματικά μια αξέχαστη βραδιά για τους Έλληνες οπαδούς. Πρέπει να αναφερθώ και στην ατάκα του Ville “το ούζο δεν κόβεται με τίποτα”, καθώς είχε σταματήσει να κάνει χρήση αλκοόλ, οπότε λογικά τους καταστρέψαμε. Προσπαθώ να είμαι όσο πιο αντικειμενικός γίνεται διότι είμαι παλιός και φανατικός οπαδός της μπάντας αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω κάτι αρνητικό σε όλο το show παρά μόνο κάποια πράγματα που αφορούν τη διοργάνωση. Επίσης, πρέπει να αναφερθώ στο ότι οι ΗΙΜ δεν είναι σε καμία περίπτωση η μπάντα που γνωρίσαμε πριν από 10-14 χρόνια ας πούμε, έχουν μεγαλώσει, έχουν ωριμάσει και ούτε είναι extreme πια ούτε προκαλούν. Προσωπικά αυτό μου έλειψε λίγο από το live καθώς λατρεύω τα old days των ΗΙΜ (εποχές “Greatest Lovesongs Vol.666” και “Razorblade Romance”) όπου ο Valo ήταν πιτσιρίκος με τεράστιο αυθορμητισμό, φωνή χείμαρρο και πιο underground σε γενικές γραμμές. Όσοι έζησαν τους ΗΙΜ τότε και δεν τους έμαθαν από το “Dark Light” και μετά θα καταλάβουν πολύ καλά τι εννοώ.
Όσον αφορά τα αρνητικά, επιεικώς απαράδεκτο θεωρώ το γεγονός ότι η διοργάνωση επέλεξε να διεξάγει την συναυλία των HIM στο stage volume 1 και δεν άλλαξε έστω και τελευταία στιγμή τον χώρο του gig ύστερα από την ανακοίνωση του αναμενόμενου sold out, καθώς είχαν να έρθουν στη χώρα μας 7 χρόνια. Το μαγαζί έχει super ήxο και είναι αρκετά good looking αλλά δεν είναι για τους ΗΙΜ. Συγκριτικά με τα venues που παίζει η μπάντα στο εξωτερικό, το stage volume 1 είναι τραγικά μικρό. Είχαν να κάνουν με μια συναυλία sold out, επομένως 1000 και κάτι άτομα κόντεψαν να πεθάνουν από τη ζέστη και η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική. Αναμενόμενο ήταν και κάποιοι να λιποθυμήσουν. Μπορεί οι ΗΙΜ να μην είναι στο άνθος της καριέρας τους αυτή τη στιγμή και ίσως να θεωρούνται και λίγο old fashioned, αλλά δεν έπρεπε για κανένα λόγο να παίξουν στο συγκεκριμένο χώρο.Λόγω του sold-out δε δόθηκαν και διαπιστεύσεις (δημοσιογραφικά πάσα) σε κανένα μέσο, γεγονός που ξίνισε πολλούς, μιας και η διαφήμιση από μέρους των μέσων έγινε χωρίς καμία ανταπόδοση από τη διοργάνωση, με αποτέλεσμα σε μερικές περιπτώσεις (λόγω του sold out) κάποιοι δημοσιογράφοι να μείνουνε τελείως από έξω...
Επιπροσθέτως, ο ντράμερ της μπάντας “παραπονέθηκε” στην προσωπική του σελίδα στο facebook για τις βάσεις που είχε για τα πιατίνια στο set του, κάτι για το οποίο ευθύνεται επίσης η διοργάνωση, διότι όταν έχεις να κάνεις με μια μπάντα σαν τους ΗΙΜ, πρέπει να είσαι τυπικός και επαγγελματίας μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, όχι μόνο στο technical rider αλλά και σε πολλά ακόμη. Βέβαια ζούμε στην Ελλάδα και όλα αυτά είναι εντελώς φυσιολογικά.
Κλείνοντας, έχω να πω ότι το live αυτό άξιζε όλη την ταλαιπωρία, το σπρώξιμο και τη ζέστη κτλ, καθώς μας έδωσαν μια συναρπαστική συναυλία και επανόρθωσαν για την προηγούμενη εμφάνιση τους στον Λυκαβηττό το 2007 και με το παραπάνω νομίζω. Πιστεύω ότι σχετικά σύντομα θα επισκεφτούν την Ελλάδα γιατί φάνηκε ότι το fan base τους ζει ακόμη εδώ και πρόκειται για μια μπάντα που είναι ιδιαίτερα αγαπητή στο ελληνικό κοινό. Επίσης, όσοι γνώρισαν από κοντά τους HIM, θα είδαν ότι είναι πολύ απλοί και λιτοί σαν άνθρωποι, αρκετά φιλικοί και φυσικά μου έκανε εντύπωση ότι ο Ville ήταν πολύ πράος και καλοσυνάτος από κοντά. Μακάρι να έρθουν ξανά σύντομα λοιπόν!
SETLIST:
Buried Alive by Love
Wings of a Butterfly
Right Here In My Arms
The Kiss of Dawn
All Lips Go Blue
Join Me in Death
Your Sweet 666
Passion’s Killing Floor
Soul on Fire
Wicked Game
Tears on Tape
Poison Girl
For You
The Funeral of Hearts
-----Encore-----
Into the Night
It’s All Tears (Drown in This Love)
When Love and Death Embrace
-----Encore-----
Sleepwalking Past Hope
Για το Rock Overdose,
PauL EviLRose
Φωτογραφίες: Πέτρος Παπαπέτρος
Comments
