Ας ξεκινήσουμε με ένα φουλ αισιοδοξία «καλή συναυλιακή μας χρονιά» μετά την ευφορία που μας γέμισε το Σάββατο! Όχι ότι η μουσική κάνει διαλείμματα, αλλά ομολογουμένως οι ζωντανές εμφανίσεις είναι λίγες και συνήθως στα πλαίσια κάποιου φεστιβάλ στη διάρκεια του καλοκαιριού. Ξαναμπήκαμε όμως σε ρυθμούς, από αυτούς του καλύτερου είδους, με την ατόφια, σαγηνευτική γοητεία του rock’n’roll να σε καλωσορίζει με αφόρητα badass ήχους, με ένα δυνατό, ακόμα (!) underground όνομα που κρατάει το ενδιαφέρον μας εδώ και 25 πια χρόνια. Οι Jon Spencer Blues Explosion βρέθηκαν στο Principal Club Theater της Θεσσαλονίκης το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη στα πλαίσια της προώθησης του νέου τους άλμπουμ, Freedom Towers, και φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση απουσίας από μεριάς μας.
Στα support της βραδιάς, η κυκλοφοριακή κίνηση που σταθερά επιβάλλει στην πόλη μας η έναρξη της ΔΕΘ μας εμπόδισε να παρευρεθούμε και στα δύο acts, αλλά πιστοί στο ραντεβού μας με τους δικούς μας Million Hollers, προλάβαμε να ξανακούσουμε τις σκοτεινές post punk/blues μουσικές της τριπλέτας, και, προσωπικά έχοντας πια δει το σχήμα επανειλημμένα ζωντανά στην πόλη, με αξιώσεις ανταγωνίζονται για τον τίτλο της καλύτερης μπάντας στο είδος τους στα εδάφη μας (σύντομα και παραπέρα). Προσωπικά, το πρώτο τους ΕΡ το είχα λιώσει («Egoista Socialista» στο τέρμα) και το υλικό από το καινούριο τους πόνημα, Once Upon A Whiskey, ανεβάζει τα στοιχήματα (και έχει και ένα θεϊκό cover).
Οι Jon, Russell και Judah δεν άργησαν να εμφανιστούν στη σκηνή, και οι Jon και Russell αμέσως ανταποκρίθηκαν στις υψηλές μας προσδοκίες . Ο Judah, ως αριστοτέχνης, μας εντυπωσίαζε με τις ικανότητες του, αλλά αρχικά έμοιαζε απλά διεκπεραιωτικός, ίσως και λόγω κάποιων μικροπροβλημάτων που φαινόταν να έχει με ήχο και εξοπλισμό. Όσο όμως περνούσε η βραδιά, η διάθεση εκτοξευόταν και σύντομα η μπάντα μας είχε γυρίσει σε dance mode only. Καθοριστικό σημείο για την μετάβαση από ένα εξαιρετικό live σε ένα αξέχαστο υπήρξε το κομμάτι Tales of the Old New York: the Rock Box (του οποίου επίσης πρέπει να δείτε το βίντεοκλιπ-βασικά τα περισσότερα βίντεο των Blues Explosion είναι απίστευτα cool).
Αγαπημένη στιγμή της βραδιάς το What Love Is (Dead Boys), στο οποίο απολαύσαμε τον απίστευτο σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας Russell και σε τρελά, πανκ φωνητικά. Χορέψαμε χωρίς αύριο στο Bell Bottoms, και κάπου εκεί καταλάβαμε γιατί αυτός ο υπερ-cool Jon έχει εμπλακεί στην ροκ απογείωση τόσων απίστευτων μπαντών, όπως οι (λατρεμεν-ότατοι) Heavy Trash και οι δικοί του Pussy Galore και Boss Hog: ζει, αναπνέει, νιώθει rock’n’roll. Φύγαμε από τη συναυλία με ανανεωμένη, υπερδιέγερση των αισθήσεων και όνειρα για εξίσου καλές εμφανίσεις μες τη χρονιά. Thank you guys!
Για το RockOverdose,
Κατερίνα Ομουρίδου
Φωτογραφίες: Eye4Rock
.jpg)
Comments
