Αν και οι καιροί είναι δύσκολοι, όταν ανακοινώνεται στη γειτονική Βουλγαρία ένα πακέτο των Judas Priest μαζί με τους Helloween, δεν γίνεται να το χάσεις. Ειδικά όταν μαθαίνεις ότι και σε αυτή την περιοδεία ο Rob Halford είναι σε εξαίρετη κατάσταση και ξέρεις ότι έχεις και την ευκαιρία να δεις τις κολοκύθες οι οποίες φέτος δεν περνάνε από τα μέρη μας.
Πρώτη εντύπωση φτάνοντας στην Armeec Arena της Σόφιας ήταν η φανερά μικρότερη προσέλευση κόσμου από αυτήν ένα χρόνο πριν για την περιοδεία των Iron Maiden. Φυσικά αυτό δεν μας πτόησε και έτσι χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις μπήκαμε στον χώρο όπου οι Helloween ήδη είχαν αρχίσει να παίζουν. Ως support και έχοντας περίπου μία ώρα στη διάθεση τους, προτίμησαν να μας παίξουν κομμάτια από όλη τη δισκογραφία και δεν αναλώθηκαν μόνο στο νέο τους δίσκο "My God-Given Right". Όποιος έχει παρακολουθήσει έστω και μία φορά τους Helloween, ξέρει ότι οι συναυλίες τους είναι ένα μεγάλο party με μπροστάρη τον Andi Deris. Βέβαια όταν έχεις μπροστά σου ένα δύσκολο κοινό, όπως αυτό της Βουλγαρίας, (όσες φορές έχω παρακολουθήσει συναυλία στη Σόφια - και δεν είναι λίγες - δεν μπορώ να πω ότι το κοινό διεκδικεί βραβείο των πιο ενθουσιωδών οπαδών) τα πράγματα δυσκολεύουν λίγο. Αυτό όμως δεν εμπόδισε το συγκρότημα να δώσει για ακόμα μία φορά τον καλύτερο του εαυτό παίζοντας ένα setlist με σχεδόν όλα τα κλασσικά hit που περιμένει κάποιος και φυσικά το κλασσικό medley που κάνουν προς το τέλος.
Setlist:
Eagle Fly Free / Dr. Stein / My God-Given Right / Waiting For The Thunder / Straight Out Of Hell / Lost In America / If I Could Fly / Power / Medley (Halloween - Sole Survior - I Can - Are You Metal? - Keeper Of The Seven Keys
Σχεδόν χωρίς καθόλου καθυστέρηση, και αφού όλα πάνω στη σκηνή ήταν έτοιμα, στις 21:30 ακριβώς ακούστηκε από τα ηχεία το "War Pigs" των Black Sabbath, σήμα κατατεθέν της έναρξης των συναυλιών των Priest. Άνοιγμα με το "Dragonaut" από τον καινούριο δίσκο της μπάντας "Redeemer Of Souls" από τον οποίο ακούσαμε συνολικά τρία κομμάτια. Το πρώτο κλασσικό κομμάτι ήρθε αμέσως μετά και δεν ήταν άλλο από το "Metal Gods". Από εκείνο το σημείο και μετά το συγκρότημα πρόσφερε αγνό, ανόθευτο ατσάλι. Γενικά το να βλέπεις αυτό το συγκρότημα στη σκηνή ακόμα και μετά τη φυγή του K.K. Downing είναι κάτι το μοναδικό. Είναι σαν να βλέπεις μπροστά σου κάποιες αρχέγονες δυνάμεις οι οποίες όσα χρόνια και να περάσουν θα είναι εκεί. Ακόμα και ο "νέος" Richie Faulkner, δείχνει ότι έχει δέσει απόλυτα με το υπόλοιπο συγκρότημα. Φυσικά την μεγαλύτερη προσοχή τραβάει ο ίδιος ο Metal God, Rob Halford, ο οποίος δείχνει να μην επηρεάζεται από τον χρόνο. Φωνητικά για ακόμα μία φορά ήταν καταπληκτικός και κάθε φορά που η φωνή έφτανε στον ουρανό ξεσήκωνε το κοινό.
Το setlist αν και γενικά ήταν αρκετά καλό, ήταν σχετικά τυπικό και δυστυχώς δεν περιελάμβανε κάποια έκπληξη (εκτός ίσως από το "Jawbreaker"). Και έχοντας στο μυαλό εκείνη τη μαγική βραδιά στη Θεσσαλονίκη πριν από τέσσερα χρόνια (06/07/2011) δεν μπορούσα να μην κάνω τη σύγκριση. Ίσως αν ήταν λίγο μεγαλύτερο το setlist, να έγραφα και πάλι για μία ακόμα διθυραμβική εμφάνιση των πατέρων του NWOBHM. Για μένα αν και ήταν μία ωραία βραδιά που κύλησε πολύ ευχάριστα, στα μάτια μου φάνηκε σαν μία καλή και επαγγελματική εμφάνιση συγκροτήματος που ξέρει πολύ καλά πως να σε κάνει να περνάς όμορφα.
Setlist:
Dragonaut / Metal Gods / Devil's Child / Victim Of Changes / Halls Of Valhalla / Turbo Lover / Redeemer Of Souls / Beyond The Realms Of Death / Jawbreaker / Breaking The Law / Hell Bent For Leather
Encore 1:
Electric Eye / You've Got Another Thing Coming
Encore 2:
Painkiller
Living After Midnight
Για το Rock Overdose,
Απόστολος "Astaldo" Πανταζόγλου
Comments
