14 Φεβρουαρίου, ημερομηνιά σταθμός κάθε χρονιά για τους απανταχού ερωτευμένους. Μια ημέρα για να προσφέρεις στο έτερον σου ήμισυ ένα κουτί σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς, ένα μπουκέτο κόκκινα τριαντάφυλλα ή ακόμα να της χαρίσεις ένα ρομαντικό δείπνο, αν είσαι άπλας. Γιατί όχι και μια συναυλία όμως ρε παιδιά; Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτηκαν οι άνθρωποι της P90 events και έστησαν αυτό το αγιοβαλεντινιάτικο live στο Αν, με τους Yellow Devil Sauce (“μουσική για κορίτσια” σύμφωνα με “έγκυρη” ιστοσελίδα- ταμάμ για τη βραδιά), τους γνωστούς αγαπούληδες Potergeist και τέλος, ειδικά για την περίσταση, εκ των Ηνωμένων Πολιτειών, οι Kylesa της αισθαντικής Laura Pleasants. Η αφίσα βέβαια δεν ανέφερε κάτι, καθότι τα παιδιά είναι διακριτικά, αλλά ο Βαλεντίνος μύριζε από μακρυά.
Οι πρώτοι λοιπόν, που ανέλαβαν να σκορπίσουν μικρές κόκκινες καρδούλες ολόγυρα, ήταν οι Υellow Devil Sauce. Παρά το πρόβλημα που αντιμετώπισαν με τη ζώνη του κιθαρίστα τους νωρίς μέσα στο set τους, δεν κατέβασαν κεφάλι, αντίθετα εντυπωσίασαν με αυτήν την πολύ πειστική απόδοση τoυ υλικού τους. Μια πιο μεταλλική εκδοχή του alternative rock των 90's, οι Yellow Devil Sauce απέχουν χιλιόμετρα από ο,τιδήποτε θα μπορούσε να φέρει τον χαρακτηρισμό “μοδάτο” τη σήμερον ημέρα, πράγμα που πιθανότατα τους έχει στερήσει ακροατές, αλλά έχει διατηρήσει ανέπαφες την ακεραιότητα και την ποιότητα τους, γεγονός που έκανε 100% την αντανάκλαση του επάνω στη σκηνή.
 |
 |
Όταν πια είχε φτάσει η σειρά των Potergeist, η ρομαντική ατμόσφαιρα είχε πλημμυρήσει για τα καλά τον χώρο. Στις πρώτες σειρές ενθουσιώδη αγόρια εκλιπαρούσαν για ένα άγγιγμα του φαλακρού της κεφαλής του Άλεξ, πριν ακόμα ακουστούν οι πρώτες νότες του “Swampire”, που άνοιξε δυναμικά την εμφάνιση τους. Το όλο ερωτικό κλίμα ενισχύθηκε περαιτέρω με κομμάτια συναφούς θεματολογίας όπως τα “Love's Martyr” και “Forgiven”, στα οποία το κοινό ανταποκρίθηκε με την ίδια θέρμη.
 |
 |
Αν και το στυλ στο οποίο κινούνται οι Potergeist απέχει αρκετά από κάτι που θα έβαζα σπίτι μου για να ακούσω, δε μπορώ να μην παραδεχτώ ότι το southern/groove metal τους επάνω στη σκηνή ακούγεται εκατό φορές πιο δυναμικό. Πρόκειται για ένα δεμένο και μπαρουτοκαπνισμένο στις συναυλίες σύνολο, που βγάζει μπόλικη ενέργεια στο σανίδι και υποστηρίζεται από έναν αρτιότατο ήχο. Αν προσθέσεις στα παραπάνω και την ύπαρξη μερικών πιασάρικων κομμάτιων όπως το “Southern Crown”, η ώρα σου περνάει ευχάριστα ακόμα κι αν γενικά στέκεσαι αδιάφορος απέναντι στο συγκρότημα.
 |
 |
Το μόνο σίγουρο είναι πως κανείς δεν φαινόταν αδιάφορος όσο κοντοζύγωνε η ώρα για την τρίτη κατά σειρά εμφάνιση των Kylesa στην Αθήνα. Ο ενθουσιασμός ήταν έκδηλος ήδη από το ομολογουμένως απαιτητικό στήσιμο της μπάντας και τις πρώτες νότες του “Scapegoat” ακολούθησε μια έκρηξη ομαδικής εκτόνωσης. Το “Unspoken” -μέσα από το πρόσφατο “Ultraviolet”- που ακολούθησε διατήρησε τον υπάρχοντα ενθουσιασμό, ενώ το τρίτο κατά σειρά, παλιό κι αγαπημένο “Hollow Severer” τον εκτόξευσε στα ύψη. Χωρις υπερβολή, οι Kylesa πάτησαν πάνω σε ένα εκπληκτικότατο momentum, το οποίο έτρεξαν επιτυχημένα για έξι κομμάτια σερί. Το “Quicksand” μοιραία ήρθε να κατευνάσει τα πνεύματα για λίγο, όμως το γκάζι σύντομα ξαναπατήθηκε με τα “Unknown Awareness” -προφανώς εκ των highlights της βραδιάς- και “We're Taking This”, ενώ το κυρίως σετ έκλεισε με την τυμπανιστική ομοβροντία του “Running Red”.
 |
Κι εκεί ακριβώς να άναβαν τα φώτα, θα αποχωρούσα ευχαριστημένος. Οι Kylesa είχαν σταθεί εκπληκτικοί ως εκείνη τη στιγμή, πραγματοποιώντας μια εξαιρετική εμφάνιση. Τα βλέμματα προφανώς είχαν συγκεντρώσει οι έχοντες το γενικό πρόσταγμα, Phil Cope και κυρίως η Laura Pleasants, αλλά την παράσταση έκλεψε η διπλή τυμπανιστική επίθεση των Carl McGinley και Eric Hernandez, οι οποίοι είτε όταν ντούμπλαρε ο ένας τα μέρη του άλλου, αλλά κυρίως όταν έπαιζαν διαφορετικά θέματα ταυτόχρονα, αλληλοσυμπληρωνόμενοι, έπαιζαν κομβικό ρόλο στην ζωντανή απόδοση των κομματιών.
Η σκηνή δεν έμεινε ορφανή για πολύ, καθώς οι Kylesa επέστρεψαν αμέσως για δύο ακόμη κομμάτια. Το “Don't Look Back” υπήρξε καθ'όλα ευπρόσδεκτο, όμως τo “Said And Done”, το οποίο και θα έδινε οριστικό τέλος στην εμφάνιση τους ήταν αυτό που σύσσωμο το Αν περίμενε και εν τέλει στάθηκε ιδανικό κλείσιμο για τη βραδιά.
 |
 |
Κάποια μικρά αρνητικά στον ήχο, όπως το γεγονός ότι η μία κιθάρα δεν ακουγόταν όσο δυνατά έπρεπε, καθώς και ότι τα φωνητικά πολλές φορές ήταν χαμηλά στη μίξη, δεν αποτελούν παρά μικροκηλίδες σε μια κατά τα άλλα ασπροπρόσωπη εμφάνιση. Ειδικά για το δεύτερο, εφόσον έχει συμβεί και στις δύο προηγούμενες αθηναικές εμφανίσεις τους, πιθανότατα γίνεται και επίτηδες. Τα punk χούγια φεύγουν δύσκολα, βλέπετε.
Συμπερασματικά, η χθεσινή εμφάνιση των Kylesa, δεν υπήρξε απλά υπέρ του δέοντος ικανοποιητική, αλλά μάλλον η καλύτερη εμφάνιση τους ως τώρα επί αθηναικού εδάφους. Όχι πως οι δύο προηγούμενες είχαν υστερήσει, αλλά το πιο “οικογενειακό” κλίμα του Αν και η στενότερη επαφή της μπάντας με τον κόσμο, εν τέλει στάθηκαν οι αποφασιστικοί παράγοντες να περάσει στη συνείδηση μου ένα κλικ παραπάνω. Εδώ που τα λέμε, το βάλε κι ο Άγιος τελικά το χέρι του.
Setlist:
Kylesa
Scapegoat
Unspoken
Hollow Severer
Nature's Predators
Tired Climb
Bottom Line
Quicksand
To Forget
Long Gone
Unknown Awareness
We're Taking This
Running Red
Encore:
Don't Look Back
Said and Done
Για το Rock Overdose,
Δημήτρης Σούρσος
Comments
