Τελευταία μέρα του Μαρτίου και στο Κύτταρο Club θα ένωναν τις δυνάμεις τους οι Αθηναίοι Mahakala και Bus, καθώς και οι Πατρινοί Void Droid, σε μία συναυλία που υποσχόταν πολλά, και με τα τρία συγκροτήματα να είναι “ζεστά”, αφού στις 26 Μαρτίου είχαν πραγματοποιήσει κοινή εμφάνιση στην Πάτρα. Έτσι, μην θέλοντας να χάσω την εμπειρία κατηφόρισα προς το Κύτταρο. Οι πόρτες άνοιξαν γύρω στις 20.20, αλλά μιας και ο κόσμος άργησε να μαζευτεί οι Bus, που άνοιξαν τη βραδιά, εμφανίστηκαν μία ώρα μετά.
Χωρίς πολλά πολλά, οι Αθηναίοι ξεκίνησαν την εμφάνισή τους έχοντας ως στόχο να μας ζεστάνουν για τα καλά, και αυτό ακριβώς έδειξαν από το πρώτο τους κομμάτι, όπου μπήκαν δυναμικά με τη μίξη Metal και Hard Rock, που χαρακτηρίζει τη μουσική τους. Φάνηκε από την αρχή ότι τα παιδιά είχαν όρεξη και με τις ξεσηκωτικές μελωδίες τους προσπαθούσαν να κάνουν τον κόσμο να γουστάρει και να διασκεδάσει και ο κόσμος δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα με αυτό, που χειροκροτούσε ζεστά μετά από το κάθε τους κομμάτι. Προσωπικά μου άρεσε πολύ η χρήση διπλών κιθαρών, είτε στα riffs είτε στα σόλο, κάτι που είχα και πολύ καιρό να ακούσω γενικά. Η μουσική τους, όπως ανέφερα, εναλλασσόταν ανάμεσα σε Hard Rock και σε πιο έντονους Heavy Metal ήχους, ενώ δεν έλειπαν και τα doom περάσματα, όπου η μουσική γινόταν πιο ατμοσφαιρική, με την ένταση να παραμένει αμείωτη. Ο ήχος τους ήταν πολύ καλός γενικά, με μόνο μελανό σημείο την ένταση των φωνητικών, που ήταν γενικά χαμηλή και χανόταν πίσω από το γενικό χαμό των οργάνων. Αυτό όμως δεν στάθηκε ικανό να αμαυρώσει την δυναμική τους εμφάνισή που έκανε αυτό που έπρεπε, δηλαδή να ζεστάνει τον κόσμο για τα καλά, ο οποίος φάνηκε πως πέρασε για τα καλά.
Δεύτεροι στη σειρά ήταν οι Void Droid, που με ένα setlist που βασίζονταν κυρίως στον πρώτο τους δίσκο, το “Terrestrial”, μπήκαν δυναμικά με σκοπό να διατηρήσουν το κοινό ζεστό, μετά τους Bus. Και πέτυχαν αυτό το σκοπό και με το παραπάνω, καθώς η δυναμική τους μουσική, σε συνδυασμό με τον καλό ήχο που τους βοηθούσε, έκανε τον κόσμο να χτυπιέται και να γουστάρει. Τα ροκ στοιχεία της μουσικής τους εναλλάσσονταν με τους metal και southern ήχους τους, σε μία μοντέρνα γενικά προσέγγιση, που πλησίαζε κάπως και προς τα είδη του Alternative, αλλά και του Nu-Metal. Πολλά επίσης τα up-tempo σημεία, αλλά και πολλά breakdowns, που σε συνδυασμό με τις βαριές κιθάρες και τα δυνατά ντραμς έκαναν τους σβέρκους μας να βρίσκονται σε συνεχή κίνηση. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό της μουσικής τους ήταν η μελωδία, που ήταν πανταχού παρούσα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν έλεγες ότι έριχνε τη γενικότερη ένταση του ήχου τους. Γενικά η εμφάνισή των Void Droid είχε δυναμισμό και πάθος, δύο στοιχεία που εντείνονταν από τη φοβερή φωνή του Αντρέα, ο οποίος χάρη στα δυναμικά και τραχιά φωνητικά του, ανέβαζε την ένταση ακόμα παραπάνω. Στο τέλος του setlist τους ο κόσμος ανταπέδωσε την πολύ καλή τους εμφάνιση με ένα πολύ ζεστό χειροκρότημα, επευφημώντας τους.
Και φτάσαμε αισίως στην εμφάνιση των headliners που ακούει στο όνομα Mahakala. Έχοντας μόλις κυκλοφορήσει τον δεύτερο δίσκο τους, “The Second Fall”, οι Αθηναίοι ανέβηκαν στη σκηνή για να μας παρουσιάσουν σχεδόν ολόκληρο το δίσκο τους (έλειπε το “Unholy Fight”), με την προσθήκη 3 κομματιών από τον προηγούμενό τους δίσκο, τον “Devil’s Music” (“Evil Man”, Promised Land Part II: Salvation, και “Lust for Your Blood”).
Οι Mahakala παρουσιάζουν τη μουσική τους ως ‘70s Fueled Satanic Heavy Metal κάτι που δεν θα μπορούσε να είναι πιο ακριβές. Μπορεί τα στοιχεία της μουσικής τους να είναι βασισμένα στο κλασσικό Heavy Metal (και όταν λέμε Heavy εννοούμε Heavy!), όμως υπάρχει κάτι το σατανικό στις μελωδίες και στον τρόπο παιξίματός τους, ειδικά στα πιο αργά και doom περάσματα. Και μπορεί η μουσική τους να είναι σατανική, όμως ο τρόπος παιξίματός τους ήταν πραγματικά κολασμένος. Βαριές κιθάρες γάζωναν τον κόσμο, ενώ τα δαιμονισμένα τύμπανα μας σφυροκοπούσαν δίχως κανένα έλεος και σαν να ήταν αυτή η τελευταία μέρα του κόσμου. Ακόμα και να μην ήθελες να χτυπηθείς δεν μπορούσες να μην το κάνεις, αφού οι μελωδίες σε μαγνήτιζαν και η ένταση σε υποχρέωνε να κάνεις headbanging. Λίγο μετά την έναρξη της εμφάνισής τους, ο Δημήτρης βρήκε την ευκαιρία να μας μιλήσει (είπε ότι το να μιλάς στο κοινό είναι κόλπο για να βρεις το χρόνο να κουρδίσεις τα όργανα) και ευχαρίστησε τις δύο προηγούμενες μπάντες, καθώς και όλο τον κόσμο που τους έχει βοηθήσει. Στη συνέχεια το ένα δυνατό κομμάτι ακολουθούσε το άλλο, ενώ στο “Darkness in their Eyes” είχαμε και την παρουσία βιολιού, το οποίο ξεκίνησε αργά και μελωδικά, αλλά αργότερα δεν μπόρεσε να μην ακολουθήσει τη δύναμη του κομματιού κι έτσι επιδόθηκε και αυτό σε γρήγορους ρυθμούς. Και σε αυτή την περίπτωση όμως η δύναμη της μουσικής επισκίαζε κάπως τα φωνητικά, τα οποία θα χρειαζόντουσαν να είναι λίγο ακόμα τσιμπημένα, ώστε να μην χάνονται πίσω από τα όργανα.
Παρόλα αυτά, ο απίστευτα δυναμικός τους ήχος, με τις Heavy Metal και τις Sabbathικές Doom μελωδίες τους, το δυνατό τους παίξιμο, καθώς και η σατανική ατμόσφαιρα που πλανιόταν πάνω από τη σκηνή, μας χάρισαν μια πολύ ωραία εμφάνιση που ικανοποίησε όλους όσους παρευρίσκονταν στο Κύτταρο. Απόδειξη αυτού ήταν το χειροκρότημα του κοινού που ήταν πραγματικά θερμό.
Για το Rock Overdose,
Μίνως Ντοκόπουλος
Comments
