Teo Ross
Την βραδιά των βιρτουόζων αναλαμβάνει ν'ανοίξει ο Λαρισέος Teo Ross,ο οποίος τυγχάνει να είναι μέλος και των Reload. Απίστευτα άρτιος κιθαρίστας, σεμνός και ιδιαίτερα μετρημένος επί σκηνής (ίσως υπερβολικά),έπαιξε 4 γκαζιάρικα κομμάτια, και μια μπαλάντα (όλα ορχηστρικά),από το μόνο solo album του μέχρι τώρα “Road To Neverland”. Στο άλμπουμ συμμετέχουν σαν guests οι Gus Drax,και Bob Katsionis.
Anthimos Manti
Επόμενος στον χορό των βιρτουόζων είναι ο “γείτονας” (κυριολεκτικά, στις ίδιες γειτονιές της Δυτικής Θεσσαλονίκης) Αnthimos Manti. Ο Άνθιμος έχει δουλέψει (και εξακολουθεί να δουλεύει) με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της Ελληνικής μουσικής, ξεφεύγοντας βέβαια από τα όρια του “metal κόσμου”. Στις συνεργασίες του συγκαταλέγονται ο Χρήστος Δάντης,η Έλενα Παπαρίζου,καθώς και ο Στέλιος Ρόκκος. Ο Άνθιμος δεν έχει ξεφύγει όμως μόνο στις συνεργασίες του από το “στενό μέταλ πλαίσιο”. Ξεκίνησε σαν ένας ακόμα βιρτουόζος μέταλ κιθαρίστας με το πρώτο του άλμπουμ “Aligator Lick”,και από το δεύτερο και μετά βρήκε έναν πιό προσωπικό ήχο γυρνώντας από τις Ibanez στις Fender,και από το μέταλ σε πιο funky ρυθμούς με το δεύτερο “Time To Turn”. Στο τρίτο άλμπουμ “Fake Woman” συμπεριέλαβε και κομμάτια με φωνητικά για πρώτη φορά. Aπό το τελευταίο, όπως είναι και λογικό, παίζει απόψε και τα περισσότερα κομμάτια του. 3 ορχηστρικά funky κομμάτια,1 πιο bluesy αργό,2 με φωνητικά, καθώς και μια διασκευή στο “Elevate” των Winery Dogs ήταν το σετ του. Η μπάντα του απαρτίζεται από πληκτρά, μπασίστα,και ενίοτε τραγουδιστή. Ντραμς, και πάλι προηχογραφημένα. Σε γενικές γραμμές, νομίζω ήταν η καλύτερη παρουσία από τους 3 Έλληνες κιθαρίστες, κυρίως γιατί είχε όντως μπάντα επί σκηνής, και όχι απλά ένα computer. Eπίσης είναι με διαφορά ο καλύτερος performer ανάμεσα τους. Ο πιο έμπειρος απ'ότι φαίνεται. Καλή η αρτιότητα, αλλά επί σκηνής ο κόσμος θέλει να δει και λίγη δράση, όχι απλά ένα σεμινάριο κιθάρας. Ταπεινή μου άποψη.
Theodore Ziras
O Theodore Ziras,είναι ένα από τα καλά κρυμμένα μυστικά της Ελληνικής μουσικής. Έχοντας κυκλοφορήσει αρκετά άλμπουμ, και με συνεργασίες όπως με Brian Tichy,και Derek Sherinian,θα περίμενε κανείς να είναι πασίγνωστος. Ο Ziras παίζει απόψε τα εξής : Salvation,Over The Sky (αγαπημένο),Τhe First Attempt,Future Memories,Blasphemy,Evermore,The Edge (με special guest τον επίσης κιθαρίστα Μιχάλη Κυριακού),και Night Of The Dead (επίσης αγαπημένο,με τον Κυριακού ακόμα επίσκηνής, όπως και τον Ross). O Ziras είχε εμφανιστεί σαν guest,και στο show του Ross πρωτύτερα.
Michael Angelo Batio
O Michael Angelo Batio θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι η επιτομή του όρου “poser κιθαρίστας”. Ο άνθρωπος συνήθιζε να τραβάει τα βλέμματα κάνοντας επίδειξη ικανοτήτων με μια τετραπλή (καλά διαβάσατε) κιθάρα. Τώρα περιορίζεται σε μιά διπλή...Αυτό από μόνο του επισκιάζει το οποιοδήποτε μουσικό βάθος. Έχοντας δει τον Μichael Angelo στο Whiskey στο Hollywood κατά την περιόδο του ΝΑΜΜ show το 2013 δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Κι όμως, αυτή την φορά κάτι είναι διαφορετικό. Ο Michael Angelo πλαισιώνεται απόψε απο 3 ταλαντούχους Ιταλούς μουσικούς οι οποίοι διακριτικά και με εμφανές τρακ αποδίδουν ιδιαίτερα καλά δίπλα στον πολύπειρο βιρτουόζο. Το σημερινό σετ απαρτίζεται κατά 90% από διασκευές/tribute,από μπάντες που ο Michael Angelo θαυμάζει ακόμα και είναι φίλος με. Έτσι έχουμε και λέμε “Layla” και Eric Clapton,Zeppelin και “Rock'N'Roll”,Randy Rhoads και “Υοu Can't Kill Rock'NRoll”,Metallica,Pantera,”Burn” και “Βlack Night” απο Deep Purple,Van Halen,tributes και riffs,αναμεμιγμένα με τα δικά του “Speed Kills” και “Pillars Of Steel”.
O ήχος άψογος. Ο Michael Angelo ιδιαίτερα φιλικός με το κοινό, και αφοσιωμένος στο heavy metal,όπως τότε. Το show του μοναδικό όπως πάντα (είτε σας αρέσει είτε όχι). Οι ιστορίες του ανάμεσα στα τραγούδια απίστευτες! Και μοιάζει να μην έχει αλλάξει καθόλου μέσα στα χρόνια. Τον είχα για μεγάλο poser,αλλά πιστεύω ότι αυτό που κάνει το αγαπάει, γι αυτό το κάνει και τόσο καλά. Και στην τελική στον γεμάτο “over the top image 80's heavy metal” κόσμο,αν δεν είχε κάνει αυτός την υπερβολή με τις πολλαπλές κιθάρες, είμαι σίγουρος ότι υπήρχαν πολλοί εκεί έξω, ιδίως στην Αμερική,που θα το τολμούσαν. Απλά τους πρόλαβε, και έγινε το σήμα κατατεθέν του. Άλλωστε ο Steve Vai του αποδίδει την ιδέα.
Παρ'ότι ο κόσμος δεν τίμησε ιδιαίτερα τον πρωτοεμφανιζόμενο στην Θεσσαλονίκη ιστορικό κιθαρίστα (γύρω στα 100 άτομα όλα κι όλα),νομίζω ότι όλοι όσοι ήταν εκεί έζησαν κάτι μαγικό εκείνη την βραδιά. Νιώσαμε και πάλι για λίγο το “άγγιγμα” των Θεών του Rock'N'Roll...
Kλείνω με μια φράση του Batio. “Δεν χρειάζεται να ξέρετε πολλές λέξεις στ' αγγλικά, δύο φτάνουν... Heavy...Metal!”.
Για το Rock Overdose,
Μπάμπης Καϊσάς
Φωτογραφίες: Φώτης Μαράς (https://www.facebook.com/FotisM.Photography)
Γιάννης North
Comments
