Πριν να ξεκινήσω το report, πρέπει να πω δυο κουβέντες για το “Operation Mindcrime”. Αν δεν έμπαινε αυτός ο δίσκος στη ζωή μου, πριν 25 χρόνια περίπου, σήμερα μάλλον θα άνοιγα μπουκάλια στη Πύλη Αξιού στον Παντελίδη. Δεν είναι απλά ένας αγαπημένος δίσκος. Για εμένα είναι ο μεγαλύτερος δίσκος ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ. Και φυσικά δεν εννοώ στο Heavy metal. Εννοώ στη μουσική. Για εμένα αυτό είναι το Operation.
Οπότε όταν έμαθα πριν κανένα χρόνο ότι 5 τύποι έκαναν επι δύο χρόνια πρόβες πάνω στον δίσκο (πριν να τον παρουσιάσουν ζωντανά), έδειξα ένδιαφέρον αλλά ήμουν έτοιμος να βουτήξω και το δίκανο, όπως ο Μίμης Φωτόπουλος!
Δεν κατάφερα να παραβρεθώ σε ένα από τα δυο Live που έδωσαν στο Κύτταρο, αλλά έπρεπε να τους δω οπωσδήποτε. Άλλωστε είχα διαβάσει διθυραμβικά σχόλια. Έφτασε λοιπόν η 13η φεβρουαρίου (ημέρα της συναυλίας). Και σήμερα είναι 16 Φεβρουαρίου. Και ακόμη κλεισμένη είναι η φωνή μου και ακόμη δεν μπορώ να γυρίσω πάνω από δυο μοίρες το λαιμό μου. Αυτό φτάνει;
Από πού να αρχίσω; Από το ότι έπαιξαν Κ-Α-Ρ-Φ-Ι ολόκληρο το Operation, με καταπληκτικό ήχο; Από το ότι παίχτηκε σερί, χωρίς ΚΑΜΙΑ απολύτως διακοπή, προκειμένου να μη χαλάσει η ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί; Ή μήπως από το γεγονός ότι η Μαρία Χατζηιωάννου (σαν άλλη Sister Mary), μας έκοψε τη μαγκιά, σε ένα συγκλονιστικό θεατρικό ντουέτο με τον απίστευτο τραγουδιστή και ηθοποιό Νίκο Ρουσσάκη; Προσωπικά κράτησα με δυσκολία τα δάκρυα μου, καθώς εκείνη τη στιγμή ζωντάνευαν εικόνες από τη δύσμοιρη TDK (90αρα), που είχε λιώσει πριν παααααρα πολλά χρόνια. Πραγματικά θα σας θερμοπαρακαλέσω να μη χάσετε την ευκαιρία να πάτε να τους δείτε, όταν με το καλό θα ξανακάνουν συναυλία. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΙ από όλες τις απόψεις.
Το ότι αμέσως μετά το Operation Mindcrime, έπαιξαν μερικά πανάθλια κομμάτια (troll), όπως το “Empire”, “Prophecy”, “Another Rainy night”(πέθανα!!!), “Jet City Woman”, “Queen of the Reich” κ.τ.λ., δεν αμάυρωσε την εμφάνισή τους! Δυο ώρες και δέκα λεπτά μετά (proper χρόνος συναλίας. Για να το ακούνε μερικοί-μερικοί), μας άφησαν με το παραδοσιακό χαζό χαμόγελο που έχεις όταν σου κάθεται η καλή. Συναυλία εννοώ. Ένα από τα καλύτερα Live που έχω παρακολουθήσει ποτέ. Συγκίνηση, πόρωση και διασκέδαση. Πολύ δύσκολο να συμβεί. Εμένα μου έτυχε το Σάββατο.
Για το Rock Overdose,
Αναγνωστόπουλος Γιώργος
Φωτογραφίες: Κατερίνα Διαμαντή
Comments
