Οι Ελβετοί Monkey3 έχουν δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας ένα μικρό αλλά αφοσιωμένο κοινό, χάρη στις συνεχόμενες ποιοτικές τους δουλειές μέσα στην τελευταία δεκαετία. Η είδηση της έλευσης τους οπωσδήποτε δημιούργησε τον απαραίτητο ενθουσιασμό στις τάξεις των φίλων τους, κανείς όμως -ούτε ο ίδιος ο διοργανωτής- δε θα μπορούσε να προβλέψει το πανηγυρικό sold out της Παρασκευής.
 |
 |
Η αρχή σε κάθε περίπτωση θα γινόταν με τους Σερραίους Tuber, οι οποίοι αυτή τη στιγμή τρέχουν ένα φοβερό momentum, έχοντας δημιουργήσει ένα ισχυρό underground buzz, με δημοσιεύσεις σε έγκυρα blogs του εξωτερικού και το πρώτο τους EP να έχει ξεπουλήσει εδώ και καιρό. Με αυτά ως δεδομένα, οι απαιτήσεις ήταν ήδη ανεβασμένες και δεν επρόκειτο να κρίνω τους Tuber ως ένα ακόμα opening act, που ανέλαβε τον άχαρο ρόλο να ανοίξει συναυλία σχήματος του εξωτερικού.
 |
 |
Ευτυχώς, ούτε οι Tuber ήθελαν κάτι τέτοιο και βάλθηκαν να το αποδείξουν. Με ενδελεχώς μελετημένη ηχητική προσέγγιση -ο κάθε έγχορδος είχε περισσότερα πετάλια από ότι όλοι οι Monkey3 μαζί-, μπόλικη ενέργεια και άψογο ήχο απέδωσαν τις συνθέσεις τόσο του EP, όσο και της πρόσφατης full length κυκλοφορίας τους “Desert Overcrowded”, μπλέκοντας απολύτως πειστικά post rock, stoner riffs και ψυχεδελική ατμόσφαιρα. Το τέλος του set τους βρήκε να έχουν συμπληρώσει κοντά στη μιάμιση ώρα επί σκηνής, έχοντας παραδόσει εμφάνιση σχεδόν εφάμιλλη με εκείνη των Monkey3, που θα ακολουθούσε.
“Αμφιβολίες το μυαλό μου βασανίζουνε πολλές, αμφιβολίες τρελές”
Δεν γινόταν να μην περάσουν από το μυαλό μου οι στίχοι από το αθάνατο έπος του τιτάνα Λευτέρη Μυτιληναίου, καθώς αντίκρυζα στη θέση του Picasso της καρδιάς μας κάποιον Martin. Τα νέα για το τέλος εποχής στη θέση του μπασίστα είχαν κυκλοφορήσει περίπου ένα δεκαήμερο πριν, σπέρνοντας αρχικά απογοήτευση, η οποία ωρίμασε στον προβληματισμό της Παρασκευής.
 |
 |
Για καλή μας τύχη, οι όποιες αμφιβολίες διαλύθηκαν από τις πρώτες σχεδόν νότες του μαγευτικού “Icarus”. Κι αν το μπάσο ήταν κάπως δυνατότερο στη μίξη αρχικά, ειδικά εκεί στα αριστερά που είχα αγκυροβολήσει, από την άλλη δόθηκε η ευκαιρία στον νεοφερμένο να μας αποδείξει ότι δικαίως βρίσκεται στους Monkey3. Άψογος στα υποστηρικτικά του καθήκοντα, αλλά συνάμα και ιδανικός όταν έπαιρνε τη σκυτάλη από τον Boris για να καθοδηγήσει αυτός τη σύνθεση, ο ξερακιανός Ελβετός στάθηκε περίφημα στο ύψος των περιστάσεων.
 |
Στην άλλη άκρη της σκηνής ο εύσωμος Boris στην κιθάρα σήκωνε με επιτυχία το βάρος του μπροστάρη του συγκροτήματος ανοίγοντας το δρόμο με τις riffάρες του και οδηγώντας με τις μελωδίες του τους υπολοίπους. Στα μετόπισθεν, ο Walter στα drums δεν ήταν τίποτα λιγότερο από τον παικταρά που ακούμε στους δίσκους, ενώ ο πληκτράς/εφετζής dB προσέθετε ουσία σε κρίσιμα σημεία των συνθέσεων, αλλά δεν είμαι σίγουρος αν είχε πραγματικό λόγο ύπαρξης για το σύνολο της διάρκειας του set.
 |
 |
Το ορχηστρικό διαστημικό ταξίδι των Monkey3 θα το θυμόμαστε νοσταλγικά. Μπορεί να πέρασε κυρίως μέσα από τον Πέμπτο Ήλιο, αλλά γνώρισε τις κορυφώσεις του όταν συμπλήρωσε 39 μετρημένες Ελλείψεις και μας έβγαλε για λίγο Πέρα από τον Μαύρο Ουρανό, με τα “Motorcycle Broer”, “Through The Desert” και το ιδανικό κλείσιμο με το “Je Et Bikkje” να καταγράφονται ανεξίτηλα στη μνήμη μου.
Το sold out της Παρασκευής πιθανότατα προεξοφλεί επανάληψη του ταξιδιού με άλλο πιο ευρύχωρο σκάφος, οπότε όσοι έχασαν την πτήση ας μην κατσουφιάζουν. Κάτι μου λέει ότι θα έχουν την δεύτερη ευκαιρία τους.
Setlist:
Tuber
Last Drop
Attack From Mars
Smoked Up Notes
Lap Dance
The Fall Of The Wall
Desert Overcrowded
Sex And Depression
Firebird
Monkey3
Icarus
Circles
Pintao
Motorcycle Broer
Suns
Electric Mistress
Jack
Driver
Birth Of Venus
Through The Desert
Je Et Bikkje
Για το Rock Overdose,
Δημήτρης Σούρσος
Comments
