Τέσσερα σχεδόν χρόνια έχουν περάσει από εκείνη την αξέχαστη εμφάνιση των Monster Magnet στο Rockwave του 2011, όταν είχαν κλέψει την παράσταση από τους τότε πρόσφατα επανασχηματισμένους -και συνακόλουθα overhyped- Kyuss Lives! κι αφήσει βάσιμες υποσχέσεις για ραγδαία δισκογραφική ανάκαμψη. Έτσι κι έγινε. Το σχήμα αναβαπτίστηκε στην γεμάτη με ψυχότροπες ουσίες κολυμπήθρα του “Last Patrol” κι επαναβεβαιώθηκε στις συνειδήσεις των ακροατών τους ως οντότητα με ουσιαστικό παρόν κι όχι απλά ως συνεπείς αναμασητές του επιτυχημένου παρελθόντος. Το μοναδικό κομμάτι που έλειπε από το παζλ, ήταν να μπορέσουμε να βιώσουμε αυτή τη νέα ενσάρκωση των Magnet ζωντανά κι εκ του σύνεγγυς. Η ευκαιρία παρουσιάστηκε και δεν υπήρχε η παραμιρή πιθανότητα να χαραμιστεί, πόσω μάλλον όταν οι αμερικανοί συνοδεύονταν από δύο επιφανή μέλη της αθηναικής rock σκηνής: τους Half Gramme Of Soma και τους Solarmonkeys.
 |
Οι Half Gramme Of Soma κυκλοφόρησαν πρόσφατα την τελευταία τους δουλειά “Marche Au Noir”, που τους βρήκε να απομακρύνονται ακόμα περισσότερο από τα στεγανά του λεγόμενου stoner rock. Δυστυχώς, ελάχιστο καιρό μετά την κυκλοφορία του, υπέστησαν ακόμα μια φορά αναγκαστικές αλλαγές στο lineup τους, οι οποίες εκ των πραγμάτων δυσχέρυναν την προσπάθεια του γκρουπ να την υποστηρίξει κατάλληλα. Ο κλήρος τους έλαχε να ανοίξουν για ένα μεγάλο όνομα του χώρου και χωρίς να είναι σε καμία περίπτωση άσχημοι, τους πετύχαμε σε ένα μεταβατικό στάδιο της πορείας τους, πράγμα που φάνηκε επί σκηνής. Η προσθήκη ενός έμπειρου τραγουδιστή όπως ο Διονύσης των Vibratore Bizarro τους κέρδισε πόντους κι από αυτά που είδα είμαι σίγουρος ότι το συγκρότημα θα ξαναβρεί τον βηματισμό του, μιας και μας έχουν αποδείξει ότι έχουν όλα τα εχέγγυα για να παρουσιάσουν κάτι δυνατό στον χώρο της ελληνικής σκηνής.
 |
Οι Solarmonkeys, που ακολούθησαν, αποτελούν ένα συγκρότημα, του οποίου η μουσική είναι βουτηγμένη ως το μεδούλι στα alternative '90s. Αυτό δεν τους εμποδίζει σε καμία περίπτωση να τη διανθίζουν με γερές ενέσεις groove metal και περιπετειώδη σημεία, που παραπέμπουν σε σχήματα όπως οι Tool, δίνοντας έτσι έναν πιο πολυσυλλεκτικό τόνο στον ήχο τους. Ο δε τραγουδιστής τους, του οποίου η φωνή θυμίζει ένα κράμα Eddie Vedder και Chris Cornell στο πιο κουρασμένο του, ερμήνευσε το υλικό τους όχι μόνο ικανοποιητικά, αλλά κι αρκετά παθιασμένα. Η παρουσία τους κρίνεται θετικότατη κι αναμένουμε το παρθενικό τους full length, το οποίο κυκλοφορεί ωσονούπω, για πιο ασφαλή συμπεράσματα.
 |
Κατά τις έντεκα παρά δέκα, μέσα από μια θάλασσα από εφέ, αναδύθηκε το σχήμα πόλος έλξης της βραδιάς, οι Monster Magnet. Οι rockers από το New Jersey επέλεξαν να εκκινήσουν με το “The Right Stuff”, δείχνοντας έτσι από πολύ νωρίς τη διάθεση τους να ρίξουν το βάρος στην πιο ψυχεδελική πλευρά του ήχου τους, όπως άλλωστε είχε φανεί κι από την κατεύθυνση του τελευταίου τους άλμπουμ “Last Patrol”. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, ότι το αρχικό μέρος του set τους βασίστηκε εξ' ολοκλήρου σε κομμάτια από τα τρία πρώτα τους άλμπουμ, ενώ το δεύτερο μισό άντλησε σχεδόν αποκλειστικά από το “Last Patrol”, με την εξαίρεση του “Spine Of God”, της κορυφαίας ίσως στιγμής της συναυλίας.
 |
Όπισθεν του συγκροτήματος, δέσποζαν προβολές, αποκυήματα της αισθητικής του Tim Cronin, το επαναλαμβανόμενο μοτίβο των οποίων, ενέτεινε την αίσθηση του “χασίματος”, καθώς μπροστά ο Dave Wyndorf και η παρέα του παρέδιδαν μαθήματα πρώτης τάξεως fuzzed out heavy rock. O Phil Caivano έχει αναλάβει πλέον ρόλο υπαρχηγού του αστρόπλοιου των Monster Magnet κι από όσα ακούσαμε ο “mastermind” Dave έχει κάθε λόγο να κοιμάται ήσυχος. Μονολιθικά riffs, ξέφρενοι detroit rock ήχοι, space rock απογειώσεις, όλα περνούσαν από τα χέρια του, ενώ ο Garrett Sweeny εκ δεξιών της σκηνής, στάθηκε άξιος συμπαραστάτης του. Από κοντά και το rhythm section των Atomic Bitchwax, το οποίο βρισκόταν με κλειστά μάτια και υπήρξε καθοριστικό, ειδικά στα σημεία που το συγκρότημα έμπαινε σε jam χωράφια.
 |
Θα ήταν ατόπημα να μη γίνει ξεχωριστή αναφορά στον “κάπταιν”, τον Dave Wyndorf. Δεν είναι μόνο πως αποτελεί τον βασικό υπεύθυνο για την πανδαισία ηχοχρωμάτων που ακούσαμε, αλλά κυρίως ότι διαθέτει μια απίστευτη εκφραστικότητα, η οποία σε αρπάζει απ΄το γιακά και σε τοποθετεί κατευθείαν μέσα στο σύμπαν των κομματιών τους. Κατά συνέπεια, συνθέσεις όπως το “Spine Of God” ή το “I Live Behind The Clouds” μεγεθύνουν διαστάσεις και αποκτούν νέα ζωή παιγμένα ζωντανά. Παράλληλα, παραμένει ένας εκπληκτικός frontman, ο οποίος -παρότι έχοντας αναγκαστικά παραμερίσει τις υπερβολές του παρελθόντος- ξέρει να χειρίζεται υποδειγματικά το κοινό και να διεκδικεί επιτυχημένα τη συμμετοχή του, όταν το κρίνει απαραίτητο.
 |
Για το τέλος, είχαν αποφασίσει να μας γυρίσουν πίσω στις δοξασμένες εποχές, κατά τις οποίες το συγκρότημα έφθασε μια ανάσα από το superstardom, αλλά δεν κατάφερε τελικά να αγγίξει. To “Tractor” ήταν αυτό, που έστριψε τα πράγματα σε πιο ευθυτενείς hard rock καταστάσεις, με τον κόσμο από κάτω, να ανταποκρίνεται ένθερμα και το αιώνιο hit του συγκροτήματος “Space Lord”, που ακολούθησε, ήταν αυτό που εκτροχίασε εντελώς κοινό και μπάντα και απέσπασε τις θερμότερες αντιδράσεις της βραδιάς.
 |
Η Παρασκευή υπήρξε αισίως η έκτη φορά που είχα την τύχη να παρακολουθήσω τους Magnet ζωντανά, κι όπως κάθε φορά μετά το πέρας της εκάστοτε εμφάνισης τους, έτσι και τώρα, η τελική αίσθηση παραμένει ίδια: δε χορταίνονται με τίποτα οι άτιμοι.
Setlist:
The Right Stuff
Dopes To Infinity
Look To Your Orb For The Warning
Twin Earth
I Live Behind The Clouds
Last Patrol
The Duke Of Supernature
Spine Of God
End Of Time
Stay Tuned
Encore:
Three Kingfishers
Tractor
Space Lord
Για το Rock Overdose,
Δημήτρης Σούρσος
Φωτογραφίες: Αλέκος Καταστρόφος
Comments
