2014, και 37 χρόνια μετά τον πρώτο δίσκο τους, οι Motorhead συνεχίζουν να περιοδεύουν και να παίζουν rock ‘n’ roll. Μπορεί τους τελευταίους μήνες η υγεία του Lemmy να είχε κλονιστεί και τα show των Motorhead της άνοιξης και του καλοκαιριού να δημιούργησαν ερωτηματικά, έρχονται όμως οι ίδιοι να ανακοινώσουν Ευρωπαϊκή περιοδεία ενός μήνα με 9 συναυλίες. Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία και Ολλανδία οι σταθμοί και η ιδέα είναι μεγάλοι χώροι, λίγες συναυλίες. Λογικό, καθώς έτσι η κούραση είναι λιγότερη και η απόδοση καλύτερη. Ως support στην περιοδεία, πλην της τελευταίας εμφάνισης στην Ολλανδία (20.11), οι Motorhead διάλεξαν τους The Damned, μια από τις πρώτες punk rock μπάντες της Αγγλίας. Προτελευταία στάση της περιοδείας το Παρίσι και αγόρασα το εισιτήριο με μεγάλη χαρά, παρόλο που ήξερα πως ενδεχομένως οι Motorhead να μην παίζανε έτσι όπως περίμενα. Τα reviews και τα video των προηγούμενων εμφανίσεων της περιοδείας, βέβαια, έδειχναν μια μπάντα που δεν έχει καμία σχέση με τις εμφανίσεις της άνοιξης. Το μόνο που έμενε ήταν να το δούμε και να το ακούσουμε από κοντά!
Ο χώρος της συναυλίας, το Le Zenith, βρίσκεται στο πάνω δεξιό άκρο του Παρισιού, αλλά με εύκολη πρόσβαση. Ένας μεγάλος στεγασμένος χώρος που φιλοξενεί μπάντες όπως Slash, Motorhead, Deep Purple κτλ. Ιδανική επιλογή για συναυλίες δηλαδή, ειδικά κατά το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Έφτασα στον χώρο από τις 19.00 και φυσικά η ανυπομονησία ήταν μεγάλη από όλους!
Την συναυλία άνοιξε το γερμανικό συγκρότημα Skew Siskin, στις 20.00 ακριβώς και σύμφωνα με το πρόγραμμα. Ο κόσμος, που είχε αρχίσει να έρχεται από τις 18.30, γέμιζε σιγά-σιγά το Zenith και ήταν ήδη αρκετός όταν ξεκίνησε η γερμανική μπάντα. Οι Skew Siskin ήταν το support συγκρότημα για την περιοδεία στις τελευταίες έξι εμφανίσεις (4 Γερμανία, 1 Γαλλία, 1 Ολλανδία). Επιλογή επίσης καθόλου τυχαία, καθώς η μπάντα έχει συνεργαστεί με τον Lemmy αλλά και τους Motorhead σε μερικά τραγούδια. Ενώ όμως είχαν καλή διάθεση και πολύ όρεξη, η μουσική τους δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο και δεν παρουσιάζει καμία πρωτοτυπία. Πολύ προβλέψιμο και σε στιγμές βαρετό rock ‘n’ roll, που δεν ενθουσίασε το κοινό το οποίο απλά χειροκροτούσε στο τέλος κάθε τραγουδιού. Ο καλός ήχος ήταν σίγουρα ένα πλεονέκτημα αλλά το κοινό δεν ανταποκρινόταν στην μουσική της μπάντας. Στο τελευταίο μάλιστα τραγούδι η τραγουδίστρια επιχείρησε ένα sing along ερωταπαντήσεων με το κοινό, το οποίο πήγε άπατο. Το set τους περιλάμβανε, μεταξύ των έξι τραγουδιών, τα "If The Walls Could Talk" και "Riding With The Devil".Συνολικά, κάτω του μετρίου εμφάνιση σαράντα λεπτών που χειροκροτήθηκε λίγο και άρεσε ακόμη λιγότερο.
Setlist
We‘re An Institution
Shake Me
Jesus Of Cool
Riding With The Devil
Living On The Redline
If The Walls Could Talk
 |
Δέκα λεπτά μετά το τέλος των Skew Siskin, και αφού η σκηνή ήταν έτοιμη, ανέβηκαν στην σκηνή οι The Damned. Στις 20.50 και για τα επόμενα πενήντα λεπτά οι old age punk rockers (sic) μας έδειξαν πως το punk δεν έχει ηλικία. Με τα κουστούμια, τα γυαλιά και τα σακάκια τους βαμμένα με spray, έδωσαν ένα show που από την αρχή σε έκανε να χορεύεις και απλά να περνάς πολύ μα πολύ καλά. Επί σκηνής, η μπάντα τα έδωσε όλα με χιούμορ και ενθουσιασμό μιας πραγματικά punk rock μπάντας. Ειδική αναφορά να γίνει στον πληκτρά που απλά δεν μπορούσε να σταματήσει να κάνει γκριμάτσες, να κουνάει τα χέρια του δεξιά αριστερά και γενικότερα να χορεύει σε κάθε τραγούδι. Πολύ καλά τραγούδια, που live γίνονται ακόμη καλύτερα. Η εμφάνισή τους κράτησε πενήντα λεπτά αλλά κανένας δεν κατάλαβε πόσο γρήγορα πέρασε η ώρα. Όταν η μπάντα κατέβηκε από την σκηνή όλοι είχαμε ένα μεγάλο χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό μας. Και η αναμονή για τους Motorhead ξεκίνησε.
Setlist
(με μικρή επιφύλαξη)
Street of Dreams
Nasty
Love Song
Machine Gun Etiquette
Wait For The Blackout
Lively Arts
The History Of The World (Part 1)
Eloise (cover από Paul Ryan)
New Rose
Smash It Up (Part 2)
 |
Λίγα λεπτά μετά τις 22.00, και αφού πια στην σκηνή είχαμε το κλασσικό στήσιμο Motorhead, όλα ήταν έτοιμα να ξεκινήσουν. Και βγαίνουν στην σκηνή. Μετά τον κλασσικό χαιρετισμό “We are Motorhead and we play Rock ‘n’ Roll” και τις ατελείωτες επευφημίες ξεκινάνε το set τους. “Shoot you in the Back” και το party ξεκινάει. Πραγματικά, rock ‘n’ roll στα καλύτερά του. Καπάκι “Damage Case” και χωρίς αναπνοή αμέσως “Stay Clean”. Τα tempo είναι γρήγορα και όπως το studio, ο ήχος πολύ καλός και το κυριότερο καθαρός και με τα τρία όργανα να ακούγονται ισορροπημένα. Το μόνο σημείο που καταλαβαίνεις πως ο Lemmy έχει πια μεγαλώσει, είναι τα φωνητικά καθώς το μπάσο ακουγόταν πολύ καθαρά και η σκηνική του παρουσία ήταν ακόμη επιβλητική. Τα τραγούδια έρχονταν το ένα μετά το άλλο, "Over The Top", "Doctor Rock", "Going To Brazil" και "Ace Of Spades" ενώ για encore το γρήγορο, γρήγορο, γρήγορο "Overkill".
 |
Εδώ θα αναφερθώ και στα άλλα δύο μέλη των Motorhead, Phil Campbell και Mickey Dee, οι οποίοι πραγματικά δίνουν ρέστα. Τόσο τα γρήγορα tempo στα drums όσο και τα τρομερά solo στην κιθάρα δείχνουν μουσικούς που γουστάρουν αυτό που κάνουν. Το έδειξαν άλλωστε και στα solo που είχε ο καθένας. Δεν είναι απλά οι μουσικοί που παίζουν με τον Lemmy αλλά ο καθένας το ένα τρίτο της τρομερής αυτής μπάντας.
 |
Το set τα είχε όλα, από πιο παλιά μέχρι τραγούδια από το "Aftershock", και σίγουρα ικανοποιήθηκαν όλοι. Ακόμη και αυτοί που κάθονταν στις κερκίδες ήταν όρθιοι σχεδόν από την αρχή του set και όλοι χειροκροτούσαμε, φωνάζαμε και τραγουδούσαμε. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως πια οι Motorhead έχουν ξεπεράσει ότι προβλήματα μπορεί να αντιμετώπιζαν που να επηρέαζαν την απόδοσή τους και παρόλο που η εμφάνισή τους κράτησε συνολικά μια ώρα και είκοσι λεπτά, σίγουρα όλοι έμειναν ικανοποιημένοι. Στα αρνητικά, να αναφέρω πως ο ήχος θα έπρεπε να ήταν λίγο πιο δυνατός, άλλωστε louder than everything else δεν λένε οι Motorhead? Όμως δεν μας επηρέασε καθόλου στο να περάσουμε τέλεια και να γουστάρουμε rock ‘n’ roll. Επίσης, λεπτομέρεια που πρέπει να σημειώσουμε, μέρος του κοινού αποτελούταν από άτομα άνω των σαράντα ετών, ενώ στην αρένα ο κύριος δίπλα μου έλαβε κάποια στιγμή μήνυμα «γεια σου παππού…». Αξέχαστο μένει επίσης το Μότογεντ, Μότογεντ, το πώς φώναζαν οι Γάλλοι δηλαδή το όνομα της μπάντας.
 |
Κλείνοντας, ήταν μια συναυλία πολύ καλή, με καλή οργάνωση και ακόμα καλύτερες μπάντες. Οι Motorhead είναι πραγματικά τρομερή μπάντα που αποδεικνύει με μαγκιά πως παρόλο που έχουν περάσει τα χρόνια αυτοί παραμένουν στην μουσική και στις περιοδείες τους.
Setlist
Shoot You In The Back
Damage Case
Stay Clean
Metropolis
Over The Top
Guitar Solo
Suicide
Rock It
Do You Believe
Lost Woman Blues
Doctor Rock (με drum solo)
Just Cause You Got The Power
Going To Brazil
No Class
Ace Of Spades
Encore
Overkill
 |
Για το Rock Overdose,
Γιώργος Χριστοδουλάκης
Comments
