Την Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου, μια βδομάδα πριν δηλαδή, είχα την τύχη να παρακολουθήσω ένα από τα καλύτερα lives που πήγα τα τελευταία χρόνια. NIGHTSTALKER το όνομα, παλιοσειρές στο stoner και πολύ ανεβασμένοι την τελευταία πενταετία+... και προσωπική μου αδυναμία! Για πρώτη φορά στην Κοζάνη, και πώς να μην πας;
Η βραδιά έξω με κρύο και υποψίες βροχής. Φτάσαμε στην πόλη και το μαγαζί περίπου στις 21:00, όσο και αν ήθελα να πάμε νωρίτερα για να δω και λίγο την πόλη σε μια βόλτα. Πρώτη φορά στο Old School, και όπως ήταν αναμενόμενο, ήταν γεμάτο και με αρκετό κόσμο να περιμένει απ’ έξω. Όμορφος χώρος με ωραίο φωτισμό, αρκετό ξύλο στη διακόσμηση και λεπτομέρειες που σου δίνουν να καταλάβεις αμέσως περί τίνος bar πρόκειται. Και για να μην τα πολυλογώ, εντός ολίγων λεπτών ανεβαίνουν στη σκηνή οι Sense of Fear...
Ομολογώ ότι δεν τους ήξερα νωρίτερα… Δε φημίζομαι και για τις γνώσεις μου στην Ελληνική μέταλ σκηνή ε, μη βαράτε. Από τις συζητήσεις – πηγαδάκια όμως που γίνονται τα λεπτά πριν ξεκινήσει το live, ακούω πολύ καλά λόγια, πράγμα που με κάνει να ανυπομονώ να ξεκινήσουν! Από την πρώτη «πενιά» η υπόθεση μυρίζει 80’s και μάλιστα στην πολύ βαριά και μεταλλιάρικη όψη τους! Τα πρώτα 2 κομμάτια τελειώνουν και τα μάτια και τα αυτιά μου έχουν ανοίξει ορθάνοιχτα…
Τρομερά solos, μελωδίες, μπασογραμμές να καλπάζουν και ο drummer να κατεβάζει το ένα γύρισμα μετά το άλλο, συνοδευόμενα όλα με πορωτικά δικασίδια! Ο τραγουδιστής να βγάζει σώψυχα στο μικρόφωνο, με Nevermorικές ερμηνείες και κινήσεις και μεγάλο range στη φωνή! Η χροιά του έβγαζε μια επιθετικότητα, ένα τρομερό μέταλο… και η εκφραστικότητα του μας καθήλωσε. Οι 2 κιθαρίστες, δίπλα δίπλα να ανταλλάσουν δισολίες, έσπερναν πάνω στις ταστιέρες τους… Drummer και μπασίστας να δίνουν πόνο από δίπλα και όλα αυτά σε ένα stage 3x4! Τα παιδιά φαινόταν ότι είναι για πολύ μεγαλύτερο stage. Τα κομμάτια τους ιδιαίτερα και πορωτικά, με τον απαραίτητο ρυθμό και συνδυασμό μελωδίας και τραχιάς δύναμης. Ανάμεσα στα δικά τους, 2 διασκευές σε Hammerfall και Maiden, οι Sense of Fear παρουσίασαν ένα playlist που δεν ήθελες να τελειώσει, ακόμα και για μας που δεν τους ξέραμε νωρίτερα. Α-πί-στευ-το δέσιμο, το τονίζω, και παρουσία. Ο κόσμος ξεσηκώθηκε, τους καταχειροκρότησε και υπερ-ζεστάθηκε για την συνέχεια…
Και φτάνουμε στο κυρίως πιάτο της βραδιάς. Με την απαραίτητη διακοπή για στήσιμο ξεστήσιμο, πήραμε τις απαραίτητες ανάσες για τους Nightstalker. Η γνωστή τετράδα ανεβαίνει στη σκηνή και το μαγαζί που στο μεταξύ ασφυκτιά από κόσμο, παίρνει φωτιά…
Πρώτο κομμάτι το Go get some, από το "Dead Rock Commandos" του ’12 και πολύ αγαπημένο μου. Ο Argy στο μικρόφωνο ηγετική φυσιογνωμία και η μπάντα παίζει στα καπάκια το ομώνυμο του δίσκου, Dead Rock Commandos. Χέρια στον αέρα, ο κόσμος τραγουδάει το ρεφρέν δυνατά και η ατμόσφαιρα ηλεκτρίζεται. Παρόλο που το μαγαζί είναι μικρό και ο συνωστισμός (με full ζέστα) μεγάλος, δεν υπάρχει εκνευρισμός πουθενά. Το live εξελίσσεται σε party καθώς οι Nightstalker παίζουν γνωστά και αγαπημένα κομμάτια όπως το All around, Superfreak, Rockaine και άλλα… Σε ένα σημείο το headbanging αλληλοεξαπλώνεται και χάνομαι στο πλήθος σε μια έκσταση…
Κανένας δεν πήρε χαμπάρι πως κύλησε η ώρα, και καταλαβαίνω ότι πλησιάζουμε προς το τέλος όταν ακούω τα πρώτα ακόρντα του Baby, God is Dead...! Χοροπηδηχτά, και ο Ανδρέας στο μπάσο έχει πετάξει το μαλλί μπροστά και μιλάει με το μπάσο του από την αρχή αλλά και στο solo σημείο. Η κιθάρα του Τόλη σείεται από την ενέργεια της μπάντας και του κόσμου… Το ρεφρέν παίζει να ακούγεται ακόμα στα τύμπανα μας. Οι Nighstalker παίζουν ακόμα ένα κομμάτι και αποχαιρετούν τον κόσμο… ΠΟΥ ΠΑΤΕ; Είναι δυνατόν; Κραυγές από το κοινό και εμένα να φωνάζω “Children of the Suuuuuuuun ρεεεε!!” Και όπως αναμενόταν, πριν ξεκουμπώσουν τα όργανα και κατεβούν, ο Αργύρης ανακοινώνει το τελευταίο κομμάτι… Ναι καλά το μαντέψατε. Αυτό που δε μπορείτε να μαντέψετε είναι το τι έγινε. Είναι σα να γνωριστήκαμε όλοι μαζί και να γίναμε όλοι μια παρέα. Αγκαλιές – συρτάκι, stage diving από το bar (;;!!) και τραγούδι από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο στίχο όλος ο κόσμος μια φωνή…
Με το τελευταίο crash στα τύμπανα, το μαγαζί όπως αναμενόταν αρχίζει και αδειάζει (καθότι και καθημερινή), αλλά όχι όσο περίμενα. Πάνω από το μισό κόσμο κάθεται για το “after party”. Φωτογραφίες με το συγκρότημα, συζητήσεις για το live και άφθονο αλκοόλ να ρέει ακατάπαυστα… Δεν ήταν η πρώτη φορά που βλέπω τους Nightstalker για να μου κάνει εντύπωση η απλότητά τους, αλλά για όποιον δεν τους έχει πετύχει, να του πω ότι είναι πολύ απλά και ζεστά παιδιά. Φιλικά και να μιλήσεις και να πιεις μπύρες μαζί τους…
Κλείνοντας και κάνοντας τη σύνοψη, το live της 4ης Δεκεμβρίου μου έμεινε στο μυαλό μέχρι και σήμερα μια βδομάδα μετά. Γιατί άκουσα πολύ καλή μουσική, γιατί ήπια, γιατί έμαθα μια πάααααρα πολύ καλή μπάντα (SENSE OF FEAR λέμε!!) πέρα από αυτή που ήξερα ήδη και γιατί έζησα έντονες στιγμές… Γιατί πέρασα ΓΑΜΑΤΑ ρε μάγκες! Άααααααντε και στα επόμενα!!
Sense of Fear Playlist:
- Molten Core
- Unbreeched Walls
- Torture of Mind
- Bloodbound (Hammerfall cover)
- Angel of Steel
- Black Hole
- Wrathchild (Iron Maiden cover)
- Sense of Fear
- As the Ages passing by, Time still runs against us
Nightstalker Playlist:
- Go get some
- Dead Rock Commandos
- One million Broken Promises
- Superfreak
- All around
- Just a Burn
- Voodoo u do
- Line
- Soma
- Use
- Rockaine
- Back to Dirt
- Baby, God is Dead
- Trigger Happy
- Children of the Sun
Για το Rock Overdose,
Νίκος Χαλκίδης
Φωτογραφίες: Michael Temelkos & Old School Blues Rock Bar
Comments
