Paradise Lost, μια μπάντα πολύ γνωστή στο Ελληνικό metal κοινό από την δεκαετία του '90 ακόμα τόσο από τη δισκογραφία της όσο και από τις συνεχείς εμφανίσεις στη χώρα μας. Μετά από την κυκλοφορία του τελευταίου τους άλμπουμ ''The Plague Within'' τον Ιούνιο και ύστερα από δεκάδες συναυλίες για την προώθηση του, ήρθε η ώρα για την επίσκεψη τους στην Ελλάδα που σπάνια παραλείπουν. Αν και η ανακοίνωση των ελληνικών συναυλιών ήρθε αργότερα από την υπόλοιπη περιοδεία, αυτό μόνο καλό μπορεί να ήταν μιας και ύστερα από τόσες συναυλίες η μπάντα ήταν πολύ καλά ''προπονημένη''.
Η τελευταία επίσκεψη στην Θεσσαλονίκη άφησε μια πικρία σε πολλούς που παρευρεθήκαν στο Principal, από τη μια γιατί το setlist δεν ήταν βασισμένο σε κάποιο καινούργιο άλμπουμ και έτσι όλα τα κομμάτια ήταν πολυπαιγμένα (άσχημο για κάποιους που τους είχαν δει πολλές φορές και περίμεναν να ακούσουν κάτι νέο - όχι όμως για τους πιο νέους που είχαν την ευκαιρία να ακούσουν ένα best of) και από την άλλη γιατί είχε μικρή διάρκεια λόγο της ελαφρός ταλαιπωρημένης φωνής του Holmes.
Έτσι τώρα με έναν φρέσκο δίσκο πιο σκληρό που παραπέμπει μερικώς στις αρχικές συνθέσεις των Lost αλλά και στα φωνητικά εκείνης της εποχής ήρθε η ώρα της ανταμοιβής. Λίγο μετά τις 22:00 και μετά από την εμφάνιση των δικών μας Vain Velocity οι οποίοι είχανε μια πάρα πολύ καλή σκηνική παρουσία και ήχο που παραπέμπει σε Soilwork, Sevensust, Deftones αλλά και Tool, Katatonia και πραγματικά κατάφεραν να κερδίσουν το κοινό, βγήκαν στη σκηνή σε πάρα πολύ καλή φόρμα και με τον γνωστό στους οπαδούς για το χιούμορ του Nick στα κέφια του. Τις άλλες φορές έκανε σχόλια για την πολύ ζέστη που ταλαιπωρούσε την φωνή του κατά τις επισκέψεις τους στη χώρα μας ενώ τώρα έκανε πλάκα πως είχε πολύ κρύο και έπρεπε να δανειστεί ρούχα (και που να ήξερε ότι ήταν ο πιο ζεστός Νοέμβρης που οι περισσότεροι θυμόμαστε).
Η απόδοση των φωνητικών ήταν εντυπωσιακά καλή ακόμα και στα πιο απαιτητικά κομμάτια όπως και η απόδοση όλης της μπάντας με τους κλασσικούς Greg και Aaron και Steve να κάνουν ασταμάτητο head banging ενώ και ο νεαρός drummer Waltteri Vayrynen που αντικαθιστούσε τον Andrian Erlandsson σε αυτήν την ευρωπαϊκή περιοδεία ήταν ενθουσιώδης και σε πολύ καλή φόρμα, λες και ήταν χρόνια στην μπάντα.
Ο ήχος σε όλη την διάρκεια της συναυλίας ήταν πολύ καλός επίσης και ίσως το μόνο μειονέκτημα ήταν ότι η αίθουσα δεν ήταν τελείως γεμάτη, όπου λίγο οι συχνές τους επισκέψεις και φυσικά η κατάσταση στη χώρα μας έπαιξαν ρόλο.
Το setlist αποτελούνταν από 7 καινούργια κομμάτια αλλά και αρκετά κλασσικά πλέον κομμάτια των Paradise Lost από το Gothic και μετά, χωρίς εκπλήξεις μιας και οι Paradise Lost είναι από τις μπάντες που ακολουθούν το ίδιο setlist κάθε βράδυ με τη μόνη διαφορά του δεύτερου encore με το The Last Time που δεν ήταν στο setlist στις περισσότερες βραδιές της περιοδείας, αλλά ήταν απαραίτητο για να κλείσει τη βραδιά.
Χωρίς περισσότερα σχόλια και με πολύ καλές εντυπώσεις αναμένουμε την επόμενη επίσκεψη τους στη χώρα μας, κατά προτίμηση με έναν νέο δίσκο (όχι δηλαδή και πολύ σύντομα) ενώ μέχρι τότε μπορούμε να τους απολαύουμε στο νέο τους DVD με την περσινή τους εμφάνιση στο αρχαίο ρωμαϊκό θέατρο του Plovdiv στην Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας που κυκλοφόρησε πριν μερικές μέρες.
Για το Rock Overdose,
Γρηγορης Lost
Φωτογραφίες: Φώτης Μάρας (https://www.facebook.com/FotisM.Photography/?__mref=message_bubble)
Comments
