Είκοσι χρόνια τραβιέμαι σε συναυλίες σε Ελλάδα και εξωτερικό και δύο από τις πλέον αξιομνημόνευτες εμπειρίες μου από live έγιναν…200 μέτρα από το σπίτι μου!!! Αρχικά πριν περίπου ένα χρόνο όταν είδα τους DEUS EX MACHINA να ασπάζονται ο ένας τον άλλο, πριν να ξεκινήσουν το live τους, λες και ήτανε η πρώτη φορά που θα έπαιζαν ζωντανά (και το θεώρησα το πιο γαμ –λογοκρισία- πράγμα που έχω δει ποτέ) και το δεύτερο μόλις προχθές.
Οι ALLOCHIRIA έχουν ξεκινήσει να παίζουν το «Today Will Die Tomorrow» και ψάχνω να βρω πάνω στη σκηνή την (γλυκύτατη) Ειρήνη, την τραγουδίστρια και screamer τους δηλαδή. Όχι όμως!
Η Ειρήνη έχει ανακατευτεί με τον κόσμο και παρακολουθεί τα υπόλοιπα παιδιά της μπάντας, να παίζουν την μαγευτική εισαγωγή του τραγουδιού! Σαν μια ακόμη οπαδός του καταπληκτικού αυτού συγκροτήματος!!! Φοβερή και τόσο όμορφη στιγμή!
Μετά τα πέντε λεπτά φυσικά, ανέβηκε και η ίδια πάνω στη σκηνή και όσοι δεν είχαν έρθει σε επαφή με την φωνή της, μάλλον έκαναν ανήσυχο ύπνο το βράδυ!!! Επειδή είχα την χαρά να τους δω live και πριν από ένα μήνα περίπου στη Νέα Μάκρη, νομίζω ότι σε κλειστό χώρο είναι απλά…τέλειοι. Χαμηλωμένος φωτισμός, μια υποβλητική ατμόσφαιρα (καλά χάλαγε λιγάκι από τους ψίθυρους, αλλά δεν πειράζει) και τα φανταστικά τραγούδια του “Omonoia” ,να μας θυμίζουν γιατί θα έπρεπε ο ακραίος ήχος να είναι Νο1 εξαγώγιμο προϊόν αυτής της χώρας (καλά, άντε Νο2 μετά τη φέτα!). Φανταστική απόδοση, ενώ ακούσαμε και ένα τραγουδάκι από το EP που ετοιμάζουν.
Ωραία πράγματα δηλαδή!
A! Το Αλλοχειρία επειδή είναι πεντασύλλαβο, τονίζεται στη λήγουσα(!!!). Ήταν μια φιλόλογος στη συναυλία και το μάθαμε και αυτό! ΚΑΙ εκπαιδευτικού χαρακτήρα η ανταπόκριση! Αμέ!
Πριν από σχεδόν πέντε χρόνια, υπήρξε ένα διάστημα που το «Great Secret Show», ήταν το μοναδικό θέμα συζήτησης, όταν μιλούσα για μουσική. Τι μοναδικό δηλαδή, μέχρι και μπουνιές έπαιζα, αν μου το έβριζε κανένας!
Και οι POEM ήρθαν να αποδείξουν ότι εκτός από καλοί μουσικοί, είναι και τρομεροί πάνω στη σκηνή. ΠΑΝΕΥΚΟΛΑ έκαναν ένα φοβερό Live, υψηλοτάτου επιπέδου, αλλά μου τα χάλασαν λιγάκι στο setlist.
Η απόδοση της μπάντας ήταν άριστη, αλλά ίσως θα έπρεπε να μοιράσουν καλύτερα το χρόνο ανάμεσα στα παλιά και στα νέα τραγούδια (από το επερχόμενο «Skein Syndrome»). Βέβαια είχαμε μια Ε-Π-Ι-Κ-Η εκτέλεση του λατρεμένου μου “Giant”, στο τέλος, οπότε no hard feelings!
Οι Warfsun νομίζω ήταν ο καλύτερος τρόπος να ανοίξει η συναυλία. Και οι πρώτες μπύρες! Διασκευές από Bon Jovi, Nightwish και πολλές άλλες. Καλοπαιγμένες αλλά κυρίως the best way to get things moving!
Και οι δυο μπάντες είχαν ΦΟΒΕΡΟ ήχο, ενώ και ο κόσμος παρακολούθησε μια από τις καλύτερες συναυλίες ever, στη Λαμία. Αν δεν έπαιζαν και οι Εθνικές ομάδες (μια φορά στα δέκα χρόνια συμβαίνει να παίζουν την ίδια μέρα - γκαντεμιά!!!), θα υπήρχε και περισσότερος κόσμος. Δεν πειράζει, next time!
Για το Rock Overdose,
Γιώργος Αναγνωστόπουλος
Φωτογραφίες: Κατερίνα Διαμαντή
Comments
