Ανταπόκριση: ROBIN BECK / HOUSE OF LORDS στο Κύτταρο, 6/32014

Θα μου επιτρέψετε: η βροχή δε με πήγε, η συναυλία όμως.. σφαίρα. Ερχόμουν Αθήνα για να χαρώ τη Robin και τους HOL και βρέθηκα –λόγω βροχής/θεομηνίας- σε χαντάκι με βαριά ζημιά. Άλλοι ίσως να μην πήγαιναν καν στη συναυλία. Αλλά όπως αποδείχτηκε: χαλάλι της της AOR αφεντικίνας. Και της όλης παρέας βέβαια: του James Christian και των House of Lords του.

 

Οι ‘Λόρδοι’ του καλού AOR

Το αυτοκινητιστικό ατύχημα που ανέφερα με πέταξε έξω και χρονικά, (πέραν της bonus ταλαιπωρίας), έτσι: καθυστέρησα και έχασα σχεδόν τη μισή εμφάνιση των ‘Lords.. Mου στοίχισε αυτό, γιατί και καλό είναι το νέο άλμπουμ τους “Precious Metal” και δεν τους είχα ξαναδεί – έχουν ξαναέρθει πρόσφατα.

Πάντως, με ενημερώσανε όλοι οι φίλοι κι οι γνωστοί μέσα στο «Κύτταρο», όπου, αλήθεια, ένιωσα τόσο ζεστά και οικογενειακά, κανονικότατα, με τ’ αγόρια και τα κορίτσια της Hard Rock κοινότητας της Αθήνας. Όμορφο vibe και ευχάριστα συναισθήματα Θα έλεγα μάλιστα: όχι και πολλούς περισσότερους από τον πυρήνα της κοινότητας αυτής – δε γέμισε ασφυκτικά το «Κύτταρο» αλλά δεν το έλεγες και άδειο. Δε μέτρησα και με το σταγονόμετρο, πάντως αυτή η 300ριά-350αριά που μαζευτήκαμε ήταν αρκετή για να περάσουμε όμορφα αλλά σίγουρα περίμενα να δω μεγαλύτερη πληρότητα. Δεν είναι καμιά ασήμαντη η Robin Beck ούτε ακόμη οι House of Lords, μην ήθελε λίγη παραπάνω διαφήμιση? Όπως είπα όμως: όσοι ήμασταν φτάναμε και περισσεύαμε για να το γλεντήσουμε.

Μπήκανε λοιπόν με το “Sahara”, με δεύτερο το “Big Money”, το ομώνυμο του προτελέυταίου τους άλμπουμ.  Δυστυχώς ανάμεσα στα κομμάτια που έχασα ήταν και το σινγκλ του νέου άλμπουμ, το “Battle”, στακάτο και με καλό ρεφρέν.

Πάντως η φωνή του James Christian δεν έχει χάσει από την ποιότητα και τη χροιά της. Eξαιρετικά επικοινωνιακός, άνετος και με χιούμορ, υποστήριξε π.χ. ότι τα πολλά και ωραία θηλυκά που βρίσκονταν εκεί έχουν “Hard-Rock Bottoms – you know what I mean?..” και ότι ο ίδιος δεν πάει πίσω, έχει σκληρό ποπό.. όλ’ αυτά εισάγοντας το δυναμικό “Rock Bottom”. Έμπειροι και σταθεροί οι υπόλοιποι της μπάντας: ωραίο το «πενάτο» σόλο κιθάρας του Jimi Bell, γενικά παιχτρόνι, ενώ ο Chris McCarvill έκανε το σόλο του στα τύμπανά λίγο πιο μετά,  μέσα στο σετ της Robin, (Άσχετο: ο συμπαθής ντράμερ μοιάζει και στον συχωρεμένο Bon Scott των AC/DC!).

Συνέχεια με το έντονα ρυθμικό “S.O.S in the USA”, και φτάνει η στιγμή του “I want to be loved”, του “Calling Card” της μπάντας δηλαδή. Εκεί που μου φαίνονται όλα υπεράψογα, παραείναι τέλεια τα backing vocals, ακούω και κάτι κήμπορντς ενώ δεν υπάρχει επί σκηνής κημπορντίστας, οκ, backing tracks – το συζητάγαμε όλοι πιο μετά, στο ελάχιστο διάλειμμα, ότι τα backing tracks, (που συνέχισαν να υπάρχουν και στο σετ της Beck) δεν ήταν μεν καταστρεπτικά αλλά κόβανε κάποιους ωφέλιμους πόντους αξιοπιστίας. Έκλεισαν όμορφα με το “Slip of the tongue”, (το δικό τους βέβαια!).

Setlist

1.         Sahara

2.         Big Money

3.         Battle

4.         Cartesian Dreams

5.         Love Don't Lie (Stan Bush cover)

6.         Come to My Kingdom

7.         Permission to Die

8.         Bass Solo

9.         I'm Free

10.       Swimmin' with the Sharks

11.       Can't Find My Way Home  (Blind Faith cover)

12.       Rock Bottom

13.       S.O.S. in America

14.       I Wanna Be Loved

15.       Pleasure Palace

16.       Guitar Solo

17.       Slip of the Tongue

 

..Και η “Rock’n’Roll Queen”, Robin Beck

Μετά από ένα ελάχιστο διάλειμμα που δεν έκοψε τον ειρμό της βραδιάς, το ρεφρέν του “If you were a woman and I was a man” αρχίζει να παίζει στα ηχεία και η Robin βγαίνει να τραγουδήσει για 1η φορά στο Αθηναϊκό κοινό. Η φωνή της είναι «στη θέση της», σε καλή κατάσταση δηλαδή, όπως και του James Christian, του συζύγου της ο οποίος τώρα βρίσκεται επί σκηνής ως «μαέστρος» της μπάντας, μπασίστας και backing vocalist. Ο μόνος που λείπει από τους ‘Lords είναι ο μπασίστας, ο Jeff Kent, ενώ έχει προστεθεί και ο Jorge Salan με το πολύ καλό του κιθαριστικό παίξιμο.

Ο James πάντως σε κερδίζει σαν rocker όσο και ως ευσυνείδητος επαγγελματίας που και «γουστάρει» και δουλεύει τριπλάσια από κάθε άλλον επί σκηνής. Ψυχή της όλης φάσης και μπράβο του. Αλλά κι η σύζυγος δεν είναι καμία λιγότερη από την diva του AOR, ιέρεια του Pop Metal, Robin Beck που με τη φωνάρα της για εφόδιο έχει αποκομίσει για τη συλλογή της «μετάλλια» από το στίβο της Pop και του Rock. Παλιότερα, δοκιμασμένα κομμάτια της (“Hold back the night”) δίπλα-δίπλα με νέα καλά κομμάτια, όπως το έκτακτο “Wrecking Ball”, το σινγκλ του περσινού της άλμπουμ “Underneath”, ο ήχος αρκετά καλός αν και θα ήθελα να ακούω ψηλότερα τις καλές φωνές των πρωταγωνιστών της βραδιάς.

Με νάζι αλλά και με μαγκιά «έπαιζε» ατάκες και πειράγματα με τον άντρα της, τον Christian σχεδόν σε ολόκληρη της διάρκεια της εμφάνισής της. American flavored χιούμορ από τη χαρισματική Robin, με attitude και αέρα, να μας πληροφορεί ότι ένας παλιός της boyfriend, που του χρωστάει και πολλά για τα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα ήταν Έλληνας, (αυτό το ανέφερε και καλά για να σπάσει τον πάγο, αλλά μάλλον νευρικότητα προκάλεσε), να φλερτάρει –και καλά- με τους Έλληνες «αρχαίους» good looking men στο κοινό (thank you ma’am), αλλά και τον σύζυγο James να ανταποδίδει τα καψόνια της, μην αφήνοντάς την να πιεί ούζο και πειράζοντάς την με τρόπο. Πολύ που τον άκουσε βέβαια, το χτύπησε το ουζάκι της κι ίσως αυτό να στοίχησε λιγάκι στην απόδοσή της, ελάχιστα δηλαδή. 

 

Για το Rock Overdose,

Νάσος Καββαθάς

Φωτογραφίες: Πέτρος Παπαπέτρος

 

 

           

                                 

           

 

Comments