Σάββατο, 8 Νοέμβριου πια και η δεύτερη αλλά και τελευταία μέρα του Rock You To Hell Festival II είχε μόλις ϕτάσει. Περίμενα με ανυπομονησία να δω πως θα ολοκληρωθεί το ϕεστιβάλ αϕού η πρώτη μέρα είχε κλείσει ομολογουμένα επιτυχώς. Οι πόρτες στο Κύτταρο άνοιξαν τελικά πιο αργά αϕού ο καιρός απ' ό,τι ϕαίνεται δεν ήταν καλός σύμμαχος και δεν ευνόησε στην έναρξη της συναυλίας την ώρα που είχε αρχικά προγραμματιστεί...
Λίγο μετά τις 5 άνοιξαν οι πόρτες και στη σκηνή μας υποδέχθηκαν πρώτα οι Έλληνες Crystal Winds. Μπάντα που όπως διαβάζω στη σελίδα της, έχει περάσει από χίλια κύματα αλλά σίγουρα έχει πολλή θέληση γι αυτό που κάνει. Τα ακούσματά τους ανήκουν στο heavy metal, έπαιξαν ωραία με καλά τραγούδια και η ώρα πέρασε ευχάριστα. Κάτι που ίσως να άλλαζα πάνω τους, θα ήταν η σκηνική παρουσία αϕού ήταν αρκετά "σϕιγμένοι" και θα ήθελα να τους δω με περισσότερη ενέργεια.
Σειρά είχαν οι power metallers FireForce από το Βέλγιο. Πολύ καλή σκηνική παρουσία, πολύ δεμένοι μεταξύ τους και κάτι που μ' άρεσε επίσης ιδιαίτερα ήταν το στήσιμο πάνω στη σκηνή. Τα τραγούδια τους δεν ήταν και τόσο πρωτότυπα αλλά δεν ήταν ούτε βαρετά και σίγουρα με την ενέργεια που έβγαζαν δε θα μπορούσες να βαρεθείς εύκολα!
Συνεχίζουμε και πάμε στους Ολλανδούς Martyr. Το είδος της μπάντας κυμαίνεται μεταξύ heavy και epic metal και μπορεί να μη μ' ενθουσίασαν, οϕείλω όμως να πω πως έκαναν καλή δουλειά, κυρίως ο τραγουδιστής τους που συμπεριϕέρθηκε άψογα ως σωστός frontman. Δε δίστασε να κάνει πλάκες, έτρεχε συνεχώς πάνω-κάτω και ανέβασε μέχρι και άτομα από το κοινό πάνω στη σκηνή! Πολύ καλή ζωντανή απόδοση και ήταν κάτι που με άϕησε αρκετά ικανοποιημένη.
Τέταρτη μπάντα οι Salem. Υπό τους ήχους του NWOBHM, οι Salem έπαιξαν τραγούδια από τη δισκογραϕία τους και τις πιο πρόσϕατες δουλειές τους τα οποία όμως δε σου "μένουν" εύκολα. Γενικώς σαν συγκρότημα, τόσο μουσικά όσο και παρουσιαστικά, δεν το ξεχωρίζεις πολύ από τα άλλα μεγάλα ονόματα του είδους. Πάντως, η μουσική τους μπορούσε με άνεση να σε διασκεδάσει οπότε δεν έχω κάποιο παράπονο πάνω σε αυτό.
Salem playlist:
When Love Is in Your Heart
High Stakes
Fool's Gold
Rock Fever
Ask the Lonely
Trilogy I - The Keeper
The Answer
The Other Side of Hell
Hangman's Noose
Make the Grade
Forgotten Dreams
Η ώρα είχε πάει 10 και το κοινό περίμενε με ανυπομονησία... Τώρα πια, εδώ αρχίζουν και σοβαρεύουν τα πράγματα. Επιτέλους στη σκηνή ανεβαίνουν οι Marauder, μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές μπάντες η οποία κατάϕερε επιτυχώς να μας ταξιδέψει ολοκληρωτικά με την epic metal μουσική της πίσω στα ιστορικά χρόνια. Ωραία απόδοση, τρομερά ϕωνητικά και ο ήχος από το Κύτταρο βοήθησε σε αυτό αϕού μπορούσες να τους ακούσεις αρκετά καθαρά. Επίσης, σημαντικό είναι να αναϕερθεί το γεγονός ότι συμπεριέλαβαν τραγούδια από την αρχή της καριέρας τους (από το 1990), αγαπητά από το κοινό αλλά κι εξίσου επιτυχημένα, τα γνωστά "all time classics" δηλαδή.
Marauder setlist:
For Us Metal Is Enough
Face the Mirror
Free Like an Eagle
Alexander
Born Again
The Return of the Warrior
The Greek Revolution Begins
Προτελευταία μπάντα της ημέρας, μία από τις ιστορικότερες NWOBHM μπάντες, οι Avenger! Από την στιγμή που ανακοινώθηκαν (στις αρχές του έτους αν θυμάμαι καλά) περίμενα την εμφάνισή τους με ανυπομονησία. Εκκίνηση με το M.M. 85 του Killer Elite αλλά, εκτός του Ian Swift, κάτι δεν φαίνεται να πηγαίνει πολύ καλά. Μια προσπάθεια για να ξεσηκώσουν τον κόσμο με το Purgatory των Iron Maiden, αποδείχθηκε σε αποτυχία... Η σκηνική παρουσία του τραγουδιστή άψογη, αλλά των υπολοίπων όχι ιδιαίτερα καλή. Παικτικά λάθη, ιδίως από την πλευρά του drummer. Δεν ξερώ αν ήταν όντως έτσι τα πράγματα ή εγώ περίμενα περισσότερα από τις εξαιρετικές εμφανίσεις των Βρετανών της προηγούμενης ημέρας. Έξι κομμάτια από το Killer Elite και τέσσερα από το Bloodsports αλλά και πάλι ο κόσμος παρέμενε μουντός με εξαίρεση την τριάδα Enforcer, Revenge Attack & Under the Hammer. Οι Avenger προσπάθησαν, όμως δεν κατάφεραν να πείσουν το κοινό...
Avenger playlist:
M.M.85
Run for Your Life
Brand of Torture
Fate
Purgatory (Iron Maiden cover)
Death Race 2000
In Arcadia Go!
You'll Never Take Me (Alive)
Hard Times
N.O.T.J.
Into The Nexus
Sawmill
Enforcer
Encore:
Revenge Attack
Under the Hammer
Και το συγκρότημα που περίμενα περισσότερο από κάθε άλλο εκείνη τη μέρα, ήταν ϕυσικά οι θρυλικοί Q5 από τις ΗΠΑ. Ήμουν πραγματικά περίεργη να δω αν η εμϕάνισή τους θα ήταν ισάξια με αυτή των NWOBHM θρύλων Persian Risk και Praying Mantis της προηγούμενης μέρας και τελικά μπορώ να πω με μεγάλη μου χαρά πως ναι, ήταν! Καταπληκτικό live, εξαιρετική απόδοση/σκηνική παρουσία, το ένα τραγούδι καλύτερο από το άλλο, ϕοβερές συνθέσεις με τις οποίες απέδειξαν ολόκληρο το ταλέντο τους και γι αυτούς τους λόγους άξιζαν αποδεδειγμένα να είναι οι headliners της βραδιάς. Νομίζω πως ο καθένας μπορεί να καταλάβει αν ένα συγκρότημα είναι πολύ καλό από τις αντιδράσεις του κόσμου και μόνο, γι αυτό αν παρευρισκόσασταν στη συναυλία και παρατηρούσατε το κοινό, θα καταλαβαίνατε ακριβώς τι εννοώ. Η ενέργεια από τη σκηνή πέρασε και στους θεατές, όλοι μας τραγουδούσαμε και κουνιόμασταν στους ρυθμούς του hard rock και heavy metal και ειλικρινά πιστεύω πως δεν έϕυγε ούτε ένας από εκεί μέσα χωρίς να μείνει ευχαριστημένος!
Q5 setlist:
Last Train Home (Nightshade cover)
Rock On
Pull the Trigger
Blood & Iron (Nightshade cover)
Missing in Action
On the Road to Madness (Nightshade cover)
When the Mirror Cracks
Your Tears (Will Follow Me)
Ain't No Way to Treat a Lady
Prophesy 1616 (Nightshade cover)
Let Go
Teenage Runaway
Guitar solo
Steel the Light
Encore:
Lonely Lady
Dead of Night (Nightshade cover)
Violent Times
Επομένως, το τριήμερο ϕεστιβάλ (συμπεριλαμβανομένου και του warm up) στέϕθηκε από απόλυτη επιτυχία. Από την πρώτη μέρα με headliner τον Dennis Stratton, μέχρι την τελευταία με τους Q5 το κοινό διασκέδασε, ήπιε, γνώρισε νέο κόσμο και άκουσε μπαντάρες όπως κι έμαθε άλλους αξιόλογους μουσικούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Απ' ό,τι συμπεραίνω μάλιστα, το Rock You To Hell θα γίνεται καλύτερο χρόνο με τον χρόνο και μακάρι να δούμε και τον επόμενο καιρό κι άλλα σπουδαία –underground– ονόματα που οι περισσότεροι από εμάς αγαπάμε. Όσοι είχατε την τύχη να παρακολουθήσετε κάποια απ' τις τρεις μέρες, τότε εύχομαι να περάσατε τόσο καλά όσο κι εγώ. Cheers!
Για το Rock Overdose,
Κωνσταντίνα Παπαστεργίου
Φωτογραφίες: Πέτρος Παπαπέτρος
Comments
