Ξεκινάς για το τρίτο Rock You To Hell Festival ντάλα μεσημέρι. Το πρόγραμμα δυο ημερών συμπτύχτηκε σε μια λογω κάποιων ακυρώσεων συγκροτημάτων τη τελευταία στιγμή, και μπαίνεις στο Κύτταρο με το freddo cappuccino στο χέρι. Η ώρα είναι 2 και ήδη έχουν ανοίξει η πόρτες. H προσμονή είναι μεγάλη αφού θα έχεις την τύχη να δεις για πρώτη φορά στη ζωή σου τους ‘μεγάλους’ Loudness αλλά και άλλες 10 μπάντες πριν από αυτούς. Άγγλους, Γάλλους, Ολλανδούς, Σουηδούς και φυσικά Έλληνες. Ξέρεις τι να περιμένεις αφού στο αντίστοιχο φεστιβάλ τα προηγούμενα χρόνια έχεις δει και κάποιες άλλες μπάντες σαν τους Loudness που πάτησαν το πόδι τους για πρώτη φορά στην Ελλάδα, για να μη πω στην Ευρώπη. Medieval Steel, Q5, Holocaust, Spartan Warrior, Dennis Stratton, Praying Mantis και πολλούς άλλους. Μέχρι να χαιρετήσεις μερικούς γνωστούς και φίλους η ώρα πάει 2.30 ακριβώς, και τότε κάνει την εμφάνιση της στη σκηνή η πρώτη μπάντα LACHRYMOSE.
H Θεσσαλονικιώτικη αυτή μπάντα κινείτε στο χώρο του Dark melodic doom metal με τα γυναικεία φωνητικά της Hel να φέρνουν στα αφτιά μου symphonic φωνητικές μελωδίες ανακατεμένες με στοιχεία από τη Σκανδιναβική σχολή, και καθαριστικά ολίγον από The Gathering. Aξιόλογη παρουσία της μπάντας η οποία προσπάθησε να ζεστάνει το λιγοστό είναι η αλήθεια κοινό εκείνη την ώρα, αφού κάποιοι από τον κόσμο που είχαν προγραμματίσει να έρθουν στο φεστιβάλ μπορεί να μην είχαν ξυπνήσει ακόμη από το ξενύχτι της Παρασκευής. Μάλιστα μας ανακοίνωσαν την κυκλοφορία του πρώτου full length δίσκου τους με τίτλο ‘Carpe Noctum’.
Δεύτερη μπάντα οι Αθηναίοι metallers WISDOM. Τους Wisdom δεν ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα ζωντανά επάνω στη σκηνή (και σίγουρα όχι η τελευταία). Είχα γράψει σε παλιότερο concert review ότι είναι χαρά μας που είναι και πάλι κοντά μας ενεργά μετά από αρκετά χρόνια αδράνειας, και αυτοί οι τρελαμένοι rockers προσπαθούν κάθε τόσο να αποδείξουν ότι όχι μόνο γύρισαν στην μεταλλική οικογένεια, αλλά ήρθαν για να μείνουν για τα καλά. Το set τους περιλάμβανε τραγούδια του album τους ‘Rain Dream’ του 1995, καθώς και ένα καινούργιο. Η μπάντα συνεχίζει σαν κουαρτέτο αφού δεν υπάρχουν πλήκτρα πια, αλλά παρ’όλα αυτά οι μουσικές φόρμες παραμένουν μελωδικές και σκληρές ταυτόχρονα. Μάλιστα αυτή τη περίοδο είναι στη φάση της προ παράγωγης του νέου τους δίσκου. Αναμένουμε με ενδιαφέρον. Μόνη μου ένσταση είναι ότι η μπάντα αδικήθηκε από την ώρα εμφάνισης της ντάλα μεσημεριάτικα.
Τρίτη μπάντα οι Γάλλοι GANG. Αυτοί οι τύποι μέσα από το set τους μας έδειξαν πως παίζεται το καλό παραδοσιακό Βρετανικό heavy metal. Γάλλοι μεν, αλλά Βρετανοί στο παίξιμο. Η συγκεκριμένη μπάντα ήταν η πρώτη από τις ξένες που θα έπαιζαν στο φεστιβάλ, και προσπάθησαν να ανεβάσουν το κοινό που η αλήθεια είναι ότι είχε αρχίσει και πλήθαινε. Ο τραγουδιστής με τα αλά Bruce Dickinson φωνητικά και κινήσεις κάποιες στιγμές, αλλά και οι υπόλοιποι μουσικοί μας έδειξαν ότι “το’χουν” αφού είναι ενεργοί σαν συγκρότημα από το 1993.Οι αγγλικοί στίχοι με τις Βρετανικές μουσικές επιρροές στο μπλέντερ μαζί με power metal τις άλλης μεριάς του ατλαντικού, μας έκαναν να περάσουμε ένα ευχάριστο σαρανταπεντάλεπτο.
Τέταρτη μπάντα οι Άγγλοι Fist οι οποίοι μας ήρθαν από το South Shields της βορειοανατολικής Αγγλίας για το συγκεκριμένο φεστιβάλ. Μάλιστα ο τραγουδιστής τους σε κάποια στιγμή ευχαρίστησε τον Έλληνα διοργανωτή για την τιμή που τους έκανε και τους έφερε να παίξουν σε ένα τόσο μεγάλο φεστιβάλ με μεγάλες μπάντες σαν τους Loudness, Tokyo Blade, και τους Έλληνες Clairvoyant (μεγάλη τιμή για τη μπάντα), οι οποίοι Clairvoyant θα εμφανίζονταν λίγες ώρες μετά από αυτούς στο Κύτταρο. Γνήσιοι εκπρόσωποι του New Wave Of British Heavy Metal μπήκαν με τέρμα τα γκάζια και μας έδειξαν πως παίζεται το παλιό κλασικό Βρετανικό metal από original μουσικούς της τότε εποχής, αφού η μπάντα υπάρχει εκεί έξω από το 1980! Δισκογραφικά έχουν τρία άλμπουμ. Δυο από τα ‘σκοτεινά’ 80ς και ένα του 2005. Το άλλοτε τέρμα γκάζι και άλλοτε στακάτο παίξιμο τους έμενα προσωπικά με ενθουσίασε. Άσε που οι τύποι είναι απίστευτοι ‘χαβαλέδες’ αφού βρεθήκαμε σε ένα διάλειμμα του φεστιβάλ να τρώμε παρέα σουβλάκια. Κλασικό Βρετανικό χιούμορ.
Πέμπτη μπάντα οι Κύπριοι R.U.S.T.X προσπάθησαν να πρωτοτυπήσουν (?) μπαίνοντας κάποια από τα μέλη τους από την κεντρική είσοδο του club με μια μηχανή chopper σε καταστάσεις αλά Judas Priest. Aυτοί οι τέσσερις μουσικοί (τρεις άνδρες και μια κοπέλα) είναι αδέλφια μεταξύ τους, και προσπάθησαν από το πρώτο τραγούδι να κάνουν τόσο έντονη τη παρουσία τους, όσο δεν πάει. Ο κιθαρίστας και τραγουδιστής του συγκροτήματος Παναγιώτης Ξάνθου εκτός από το να τραγουδάει και να παίζει κιθάρα, έτρεχε πάνω κάτω στη σκηνή, σκαρφάλωνε στους δυο πυλώνες της σκηνής, ώσπου κάποια στιγμή κατέβηκε με τη κιθάρα στα χέρια τρέχοντας μέσα στον κόσμο, ανέβηκε στο πατάρι του club και άρχισε να παίζει εκεί το solo του. Όλα τα μέλη είχαν συμμετοχή στα φωνητικά, έπαιξαν με περίσσιο θράσος και τσαμπουκά τραγούδια από ένα και μοναδικό μέχρι στιγμής δίσκο τους Forged in the Fire of Metal και μια διασκευή στο Another Candle των Heir Apparent, και έμενα προσωπικά μου άρεσαν.
Έκτη και τελευταία μπάντα της δικαιοδοσίας μου στο φεστιβάλ (αφού το concert review το μοιράστηκα με άλλον ένα συνάδελφο λόγω της μεγάλης διάρκειας του), οι Έλληνες CLAIRVOYANT. Η μπάντα ήταν η μεγαλύτερη σε όνομα από τις άλλες Ελληνικές που εμφανιστήκαν, λόγω τις ενεργής παρουσίας τους για πάνω από είκοσι και βαλε χρόνια, αλλά και λόγω της δισκογραφικής παρουσίας τους αφού έχουν τρεις full length δίσκους στο ενεργητικό τους, με τελευταίο τον καινούργιο τους ‘The Last Marks Of Prophecy’ ο οποίος κυκλοφόρησε πριν από δυο μήνες σχεδόν. Μας παρουσίασαν λοιπόν τραγούδια της καινούργιας τους κυκλοφορίας, ένα από τον δεύτερο τους δίσκο Time’s Crime, αλλά και μια διασκευή στο I’m alive των Helloween, και από τη πρώτη στιγμή άρχισαν να μας πυροβολούν με το καταιγιστικό power metal παίξιμο τους. Ο Ιταλός τραγουδιστής τους Iliour Griften ήρθε για άλλη μια φορά στην Ελλάδα για συναυλίες με τη μπάντα. Για το εύρος της φωνής του έχω ξαναγράψει. Ο τύπος είναι απλά κ α τ α π λ η κ τ ι κ ο ς !!! Η μπάντα δεμένη (πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς άλλωστε) αφού έχει λιώσει τα σανίδια των μουσικών σκήνων όλα αυτά τα χρόνια, και ο κιθαρίστας ιδρυτής και ηγέτης της μπάντας Βαγγέλης Κεραμιδάς, είναι ένας από τους καλυτέρους shred κιθαρίστες της Ευρώπης (Υπερβολή? Ρωτήστε τους Fist, τους Gang αλλά και τον Scott Wallace των Holocaust που ήταν στο club τη γνώμη τους για τον Κεραμιδά). Μάλιστα για άλλη μια φορά η μπάντα ήρθε με δυο ρυθμικούς κιθαρίστες που μοιράστηκαν το set. Τι ρυθμικοί δηλαδή, που είναι άξιοι συνεχιστές της ‘μεγάλης των Clairvoyant shred σχολής). Στο δεύτερο τραγούδι μόνο, η κεντρική κονσόλα έπαθε μερικό black out, και δυστυχώς η φωνή του τραγουδιστή δεν ακούστηκε. Ευτυχώς ο πολύπειρος προσωπικός τους ηχολήπτης κατάφερε με ένα μερικό reset να περιορίσει το πρόβλημα σε αυτό το τραγούδι μόνο. Ο ήχος μια δυο φορές μπούκωσε, αλλά το να κάνεις ήχο για τους Clairvoyant με όλα αυτά τα πολυδαίδαλα καθαριστικά παιξίματα τους δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα σε ένα live.
Αυτά….
Για το Rock Overdose
Παύλος Γιαννακόπουλος
Φωτογραφίες
Βασίλης Πετρίδης
Comments
