(Συνέχεια από Α μέρος)
Η είσοδος των Σουηδών Bai Bang στη σκηνή, ήταν η αρχή των «μεγάλων» εμφανίσεων του φετινού festival. Δεν ήταν από την αρχή στο line up, καθώς προστέθηκαν μετά την ακύρωση των συμπατριωτών τους Crazy Lixx. Το ύφος της μπάντας κυμαίνεται στα hard rock/glam στοιχεία των Motley Crue, Poison κι άλλων τέτοιων συγκροτημάτων. Όσο βρίσκονταν επί σκηνής είχε στηθεί ένα ατελείωτο πάρτυ καθώς η μπάντα φάνηκε να ξέρει πώς να ανεβάζει τον κόσμο. Μουσικά ήταν άρτιοι όπως και σκηνικά. Το μόνο πράγμα που προσωπικά με χάλασε ήταν οι δεύτερες φωνές οι οποίες ήταν playback. Από την άλλη ίσως να μην υπήρχε το ίδιο feeling αν δεν ήταν από playback… Σημασία έχει πως οι Bai Bang ανέβηκαν κι έκαναν τον κόσμο να περάσει πολύ όμορφα. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί πως υπήρξε encore της μπάντας επειδή το ζήτησε ο κόσμος. Εάν ξαναεπισκεφθούν τη χώρα μας αξίζει να τους δείτε.
Bai Bang Playlist:
We’re United
Everybody Everywhere
Are You Ready?
Rock It
Bai Bang
Crazy
Come on
Living My Dream
Run To The End
Encore:
I Love The Thing You Hate
Επόμενη μπάντα ήταν οι δεύτεροι από τους τρεις φετινούς εκπροσώπους του NWOBHM, οι Tysondog. Είναι μια από τις μπάντες του κινήματος που μου αρέσουν αρκετά αλλά δεν μπορώ να πω ότι «πεθαίνω» για τη μουσική τους. Ένας αριθμός κόσμου στάθηκε μπροστά ακριβώς από τη σκηνή, κι οι Βρετανοί ανεβαίνουν στο σανίδι. Η εμφάνισή τους ήταν πολύ δυναμική, σπρώχνοντας τον κόσμο να κοπανηθεί με τις νότες τους. Πραγματικά, προσωπικά δεν περίμενα τη μπάντα σε τόσο καλή κατάσταση, και με τα κομμάτια από το “Beware of the Dog” δεν άντεξα ούτε εγώ και κούνησα τον σβέρκο μου. Θα μπορούσα να τους βλέπω πολλή περισσότερη ώρα απ’ όσο έπαιξαν, αλλά αυτά είναι και τα «μειονεκτήματα» ενός festival.
Tysondog Playlist:
Blood Money
Dead Meat
Don’t Let The Bastards (Grind You Down)
Cry Havoc
Hammerhead
Painted Heroes
Shadow of the Beast
Taste Hate
Καθώς το festival πλησιάζει προς το τέλος του, κι ο κόσμος έχει αυξηθεί σημαντικά, οι Ολλανδοί Picture είναι έτοιμοι να κάνουν την εμφάνισή τους. Πριν ξεκινήσει το show τους η αλήθεια είναι πως φοβόμουν για το πώς θα σταθούν στη σκηνή λόγω της ηλικίας τους. Παρόμοιες αμφιβολίες ακούγονταν κι από άλλους ανάμεσα στο κοινό. Όμως όλα αυτά έκαναν περίπατο με το ξεκίνημα της μπάντας. Το συγκρότημα εξαιρετικά δεμένο και με απίστευτη ενέργεια on stage κάνει τον κόσμο να χτυπηθεί μαζί τους. Ο μεγάλος χαμός προκλήθηκε στα Heavy Metal Ears & Eternal Dark (όπως ήταν αναμενόμενο). Η μπάντα ήταν σχεδόν αλάνθαστη σε όλη τη διάρκειά τους, αν και το setlist προσωπικά μου φάνηκε λίγο «κουτσουρεμένο». Βρήκα τους Picture τη μεγαλύτερη έκπληξη του festival κι ελπίζω να ξανάρθουν στη χώρα μας ώστε να τους απολαύσουμε περισσότερο!
Picture Playlist:
Griffons
Message From Hell
You’re not Alone
Heavy Metal Ears
The Blade
Eternal Dark
Lady Lightning
Unemployed
Battle For The Universe
Into the Underworld
Encore:
Make You Burn
Τρίτοι εκπρόσωποι του NWOBHM για τη βραδιά, κι ένα από τα δύο headliner συγκροτήματα του φετινού festival κάνει την εμφάνισή τους στη σκηνή. Οι Tokyo Blade προκαλούν πανικό σε όσους βρίσκονται μέσα στο Κύτταρο με το Someone to Love, το οποίο σηματοδοτεί την αρχή του set τους. Η μπάντα είχε πει πως θα είχε μια μεγάλη έκπληξη για εμάς σε συνέντευξη πριν λίγες ημέρες στο Rock Overdose, κι αυτή ήταν πως ακούσαμε κομμάτια αποκλειστικά από την ‘80s περίοδο της μπάντας. Οι Andy Boulton & John Wiggins δίνουν τα ρέστα τους στην κιθάρα, δείχνοντάς μας πως είναι ένα από τα σημαντικότερα κιθαριστικά δίδυμα στο χώρο του κλασικού heavy metal. Το rhythm section της μπάντας με τους Andy Wrighton & Steve Pierce ήταν επίσης εξαιρετικό, παρ’ όλα τα μικρά τεχνικά προβλήματα που υπήρξαν. Κι ενώ οι παλιοί της μπάντας (όλοι από την αρχική σύνθεση των πρώτων δίσκων) ήταν εξαιρετικοί, μπορώ να πω πως από τον «νεοφερμένο» Chris Gillen περίμενα πολλά περισσότερα πίσω από το μικρόφωνο. Αν και έκανε την προσπάθειά του να βγάλει όσο το δυνατόν καλύτερα τα τραγούδια, προσωπικά δεν έμεινα απόλυτα ευχαριστημένος. Επίσης η ώρες-ώρες άσκοπη φλυαρία του θα μπορούσε να είναι ένα επιπλέον τραγούδι από το κουτσουρεμένο playlist της μπάντας λόγω της περασμένης ώρας. Η εμφάνιση των Άγγλων ήταν καλή, αλλά μέχρι εκεί (για εμένα). Η έκπληξη ήταν η διασκευή στην κλασική επιτυχία των Rainbow “Long Live Rock ‘n’ Roll”, ενώ στα Night Of The Blade & If Heaven Is Hell έγινε το «έλα να δεις».
Tokyo Blade Playlist:
Someone to Love
Death on Mainstreet
Break the Chains
Dead of the Night
Lightning Strikes
Mean Struck
Love Struck
Always
Midnight Rendezvous
Night of the Blade
If Heaven Is Hell
Encore:
Long Live Rock ‘n’ Roll (Rainbow)
Και κάπου εδώ πλησιάζουμε στην αρχή του τέλους. Το κύτταρο έχει αρκετό κόσμο, όμως δεν είναι ασφυκτικά γεμάτο. Μετά από τις απαραίτητες αλλαγές του εξοπλισμού, εμφανίζονται στη σκηνή για πρώτη φορά στη χώρα μας, μια από τις πιο θρυλικές μπάντες του Ανατέλλοντος Ηλίου, οι Loudness μέσα σε αποθέωση! Η μπάντα γιόρταζε τα 30 χρόνια από την κυκλοφορία του “Thunder in the East” και ξεκινάν με τα Crazy Nights, Like Hell & Heavy Chains. Από κάτω δεν χρειάζεται να περιγράψω το τι γίνεται… Η μπάντα σε όλη την διάρκεια του set τους ήταν τουλάχιστον εξαιρετική. Η ενέργειά τους δεν παρέπεμπε σε άτομα που η ηλικία τους είναι 50+ ετών, αλλά το πολύ… 25! Μας παρουσίασαν τουλάχιστον ένα τραγούδι από τις περισσότερες δουλειές τους, ενώ το set τους στηρίχτηκε –όπως ήταν αναμενόμενο- στο Thunder in the East, παρ’ όλο που δεν ακούστηκε ολόκληρο. Η μοναδική προσωπική μου ένσταση, ήταν οι πολύ δυνατές εντάσεις της μπάντας με αποτέλεσμα όσοι καθόμαστε από την πλευρά του Akira Takasaki να μην ακούμε σχεδόν καθόλου φωνή. Και μιας και αναφέρθηκα στον Akira Takasaki, να σημειώσω πως αυτό το ων δεν είναι άνθρωπος, αλλά robot. Ούτε ένα λάθος στη μιάμιση ώρα που βρισκόταν στη σκηνή κι επάξια αποθεωνόταν με κάθε ευκαιρία από το κοινό που φώναζε ρυθμικά το όνομά του. Η πρώτη εμφάνιση των Loudness ήταν εξαιρετική. Όσοι έμειναν κι άλλο στο Κύτταρο δεν έχασαν καθώς οι μπάντες βγήκαν φωτογραφίες και υπέγραψαν αυτόγραφα σε όσους το ζήτησαν, ενώ οι Loudness έδωσαν την υπόσχεση να επιστρέψουν σύντομα ξανά στη χώρα μας!
Loudness Playlist:
Crazy Nights
Like Hell
Heavy Chains
The Sun Will Rise Again
In My Dreams
Street Woman
Black Star
We Could Be Together
Let it Go
So Lonely
The Lines Are Down
Clockwork Toy
In The Mirror
Mortality
Crazy Doctor
S.D.I.
Το τρίτο Rock You To Hell αποδείχθηκε μουσικός μαραθώνιος (με την καλή έννοια) κι άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Η κούραση και η αϋπνία ήταν μεγάλη σε συνδυασμό με το βραδινό ταξίδι που προηγήθηκε μέχρι την πρωτεύουσα, αλλά άξιζε τον κόπο. Ανυπομονώ να δω τι επόμενο line up του φεστιβάλ για του χρόνου γιατί σίγουρα αποτελεί μια πολύ καλή εμπειρία. Επόμενο ραντεβού με την Αθήνα είναι για το Up The Hammers festival στο οποίο αναμένεται να γίνει το αδιαχώρητο… Έως τότε, να είμαστε πάντα καλά να γινόμαστε χάλια…
Για το Rock Overdose,
Μιχάλης Ζουναράκης.
Φωτογραφίες,
Βασίλης Πετρίδης.
Comments
