Με το που πατάς το πόδι σου στο Terra Vibe της Μαλακάσας, οι στιγμές σε χτυπάνε η μια μετά την άλλη. Έχουν περάσει τρομεροί θρύλοι από αυτό το μέρος. Μια πραγματική γιορτή για τους λάτρεις της Rock και της Metal. Μέρες που είναι αφιερωμένες σε αυτούς που αγαπάνε αυτού του είδους τη μουσική! Μπορεί το Rockwave να έχει χάσει λίγο την αίγλη του παρελθόντος, αλλά φέτος θεωρώ ότι έκανε το πρώτο βήμα για να φτάσει τα στάνταρ των παλαιότερων χρόνων. Αυτά τα festival σε συγκινούν σε ένα βαθμό. Ξεχνάς για λίγες ώρες όλα σου τα προβλήματα και αφιερώνεσαι στην αγαπημένη σου μουσική, άλλωστε δεν μπορείς να κάνεις και αλλιώς, οι εικόνες σε οδηγούν από μόνες τους. Παρέες να γελάνε ή να κάθονται στο γρασίδι σε μια σκιά πίνοντας μπύρες, ζευγάρια χέρι-χέρι, οικογένειες με παιδιά να τρέχουν και να παίζουν, όλοι αυτοί σαν μια τεράστια παρέα με τη συντροφιά της μουσικής που αγαπούν.
Πάμε τώρα στα του live. Μια μέρα αφιερωμένη σε μπάντες της δικής μας σκηνής. Καταρχάς να ζητήσω συγγνώμη από τους Godsleep και τους Bazooka, καθότι δεν πρόλαβα λόγω προσωπικών υποχρεώσεων να βρίσκομαι από την αρχή του show. Πρόκειται για δυο εξαιρετικές μπάντες που ήθελα πολύ να δω. Ελπίζω να τους δω σύντομα σε μια άλλη σκηνή. Για την ακρίβεια, πρόλαβα λίγο τους Bazooka οι οποίοι έδιναν τη ψυχή τους κάτω από τον καυτό ήλιο που τους χτυπούσε κατακούτελα. Με πετσέτες στο κεφάλι και ρίχνοντας συχνά νερό στο κεφάλι τους κατάφεραν να δώσουν μια πολύ ωραία εμφάνιση. Δεν μπορώ να φανταστώ τι τράβηξαν οι Godsleep που βγήκαν ακόμα νωρίτερα. Από τους Bazooka ευτυχώς πρόλαβα να ακούσω τα Άχρηστη Γενιά, Οθόνη και Ψέμα που προσωπικά μου αρέσουν πολύ, καθώς βγάζουν τη νοσταλγία του old school ελληνικού punk rock. Μακάρι να το’ χα προλάβει όλο.
Σειρά στη μεγάλη σκηνή του Terra Vibe πήραν οι InnerWish. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για αυτή τη μπάντα, η οποία ξεκίνησε το 1995 και πρόκειται για μια από τις πιο αξιόλογες μπάντες της χώρας μας. Με τα μελωδικά riff και τα επικά τραγούδια τους έδωσαν τη heavy metal νότα της ημέρας. Ξεκίνησαν με το κλασικό Silent Faces, ένα από τα πιο ωραία τραγούδια τους κατά τη γνώμη μου. Ακούσαμε επίσης τα Silence και Rain Of A Thousand Years, για να γίνει μετά από λίγο ένας χαμός στο τρομερό Burning Desires με τον κόσμο να συμμετέχει ενεργά. Η μπάντα συνέχιζε να δίνει τον καλύτερο της εαυτό και μας έπαιξαν τα Travelers In Time και Needles In My Mind, για να κλείσουν εκπληκτκά με το Ready For Attack, με τον κόσμο να φωνάζει ρυθμικά το όνομα της μπάντας. Πολύ καλή εμφάνιση!
Στην ίδια σκηνή σειρά παίρνουν οι αγαπημένοι μας Nightstalker, πρωτομάστορες του stoner rock στη χώρα μας από το 1989, μια μπάντα που με την πάροδο του χρόνου έχει εδραιωθεί και μας έχει ανεβάσει στη stoner σκηνή σαν χώρα! Ξεκίνησαν με το Zombie Hour, για να ακολουθήσει το Forever Stoned με τον Αργύρη να δίνει τις απαραίτητες προτροπές για να «ανάψει» το πάρτυ, if you know what I mean! Σειρά πήρε το Superfreak, για να ακολουθήσουν τα Αll Around και Just A Burn, όπου έγινε πραγματικά χαμός. Ακούσαμε μεταξύ άλλων, τα Use, Trigger Happy και Baby God Is Dead και καθώς άρχισε να νυχτώνει η εμφάνιση τους έφτανε σιγά-σιγά στο τέλος με τους ίδιους να μας αποχαιρετούν με τα εμβληματικά, Dead Rock Commandos οπού ο κόσμος συμμετείχε χοροπηδώντας πάνω κάτω και φυσικά το Children Of The Sun, που δεν θα μπορούσε να λείπει από τη setlist τους. Απολαυστικό show από τους Nightstalker!
Και μεταφερόμαστε πάλι στη μικρή σκηνή, όπου σειρά είχαν οι 1000MODS, οι οποίοι έδωσαν τη δικιά τους νότα με το psychedelic stoner ύφος τους και έκαναν τον κόσμο να τρελαθεί! Αρχικά, να τονίσουμε, ότι υπήρξαν κάποια τεχνικά προβλήματα τα οποία ευτυχώς λύθηκαν γρήγορα και έτσι οι 1000MODS ξεκίνησαν δυναμικά με τα Above 179, Claws και Loose, για να ακολουθήσουν τα El Rollito και Low. Επίσης, ακούσαμε τα She(προσωπικά αγαπημένο μου) και Vidage, για να κλείσουν τη βραδιά με το Super Van Vacation. Η τέλεια προετοιμασία για αυτό που θα ακολουθούσε στη συνέχεια. Πολύ καλοί οι 1000MODS,τους οποίους είχα την ευκαιρία να δω για πρώτη φορά από κοντά. Αυτά τα παιδιά το έχουν πραγματικά!
Και κάπως έτσι φτάνουμε στο τέλος αυτής της γεμάτης μέρας και δεν νομίζω να υπάρχει καλύτερο κλείσιμο από τους θρυλικούς Rotting Christ. Τι να πρωτοπείς για αυτή τη μπάντα. Όλη η ιστορία της Black Metal ελληνικής σκηνής. Οι πρώτοι που το τόλμησαν και φυσικά η πρώτη ελληνική μπάντα που κατάφερε να παίξει σε όλο τον κόσμο και να διαφημίσει ουσιαστικά τη χώρα μας στο εξωτερικό. Οι μνήμες από το τελευταίο επικό live στο Piraeus Academy ήταν ακόμα νωπές και φυσικά όλοι ξέραμε τι να περιμένουμε! Κάποια μικρά τεχνικά προβλήματα στον ήχο και κυρίως στα ντραμς, τα οποία διορθώθηκαν, δεν μείωσαν καθόλου την ποιότητα αυτής της εμφάνισης. Σκηνική παρουσία φυσικά άριστη και τρομερή αποθέωση από τα κοινό σε κάθε τραγούδι. Πιο αναλυτικά ξεκίνησαν με τα Ze Nigmar, Κατά Του Δαίμονα Εαυτού και Αθάνατοι Έστε, για να ακολουθήσουν τα Nemecic και Ελθέ Κύριε, πριν ακούσουμε το επικό Apage Satana. Σειρά πήραν τα The Sign of Evil Existence, Transform All Suffering Into Plagues και The Forest of N’Gai. Κάπου εκεί ο Σάκης ζήτησε ένα μεγάλο κύκλο, αλλά και πολύ ξύλο και φυσικά κανείς δεν του χάλασε το χατίρι. Με το που ακούγεται το Societas Satana (cover από Thou Art Lord) έγινε χαμός, με τα mosh να δίνουν και να παίρνουν και τα καπνογόνα να ανάβουν δημιουργώντας μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα. Ασταμάτητοι οι Rotting μας έδωσαν τα King of a Stellar War, In Yumen-Xibalba, Grandis Spiritus Diavolos και Chaos Geneto, για να μας αφήσουν προσωρινά με το Noctis Era. Ο κόσμος φώναζε ρυθμικά Rotting Christ, επική μουσική ακούγεται και η μπάντα ξαναβγαίνει στη σκηνή. Ο Σάκης ρωτάει: «Θέλετε άλλο ένα τραγούδι;» και φυσικά ο κόσμος φωνάζει ναι, τότε ο Σάκης ξαναρωτάει: « Άλλα δύο;» και έτσι έχουμε δύο κομμάτια ως encore. Πρώτα ακούμε το 666, για να πάρει σειρά ίσως το πιο αγαπημένο και εμβληματικό τραγούδι της μπάντας. “Non” φώναζε ο Σάκης “Serviam” o κόσμος. Non Serviam λοιπόν και κάπως έτσι κλείνει άλλη μια εκπληκτική εμφάνιση των Rotting Christ, οι οποίοι ευχαρίστησαν τον κόσμο και ανανέωσαν το ραντεβού τους με το κοινό στο σύντομο μέλλον.
Έπειτα από λίγο ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί χαρούμενος, γεμάτος και κουρασμένος από αυτή τη ωραία μέρα. Κατά τη γνώμη μου ήταν μια πολύ απολαυστική μέρα και δεδομένου και του οικονομικού εισιτηρίου άξιζε πάρα πολύ. Αναμένουμε τις επόμενες μέρες με ανυπομονησία. Μείνετε συντονισμένοι στο Rock Overdose για τα live reports του Day 2( Placebo, Sivert Hoyem, κ.α.) και Day 3 ( Evanescence, Gojira κ.α.) του Rockwave Festival 2017. Έρχονται δύο τρομερές μέρες!
Για το Rock Overdose,
Stavros Rozakis
Φωτογραφίες: Γιάννης Λιβανός (JohnMetalmanPhotography )
Comments
