Oι SATYRICON επέστρεψαν μετά από εννιά χρόνια στην Αθήνα! Για τον γράφοντα όμως, ήταν η πρώτη φορά. Ο ερχομός τους στην Ελλάδα συνοδεύτηκε με το φετινό και εξαιρετικό “Deep Calleth Upon Deep”, το οποίο αποθεώνεται από παντού, έχοντας ήδη κλείσει θέση στους κορυφαίους metal δίσκους του 2017.
Μαζί τους οι On Thorns I Lay, η ιστορική αθηναϊκή metal μπάντα, με περισσότερα από 20 χρόνια ζωής, που επιστρέφει στο προσκήνιο με τον 8ο δίσκο της “Aegean Sorrow” και που τους είχα πρωτομάθει το 2000 με το “Future Narcotic”. Και να που μου δόθηκε η ευκαιρία να τους δω επί σκηνής 18 χρόνια μετά.
Στα 35 λεπτά που έπαιξαν είχαν πολύ καλή σκηνική παρουσία, παρότι 6μελής μπάντα και παρουσίασαν στον αρκετό κόσμο που είχε ήδη μαζευτεί το υλικό τους, δηλαδή μια μίξη από ατμοσφαιρικό doom metal με death περάσματα και φωνητικά. Μελωδικοί πολύ, με κατανυκτική ατμόσφαιρα και τα πλήκτρα του Αντώνη να δίνουν ένα μελαγχωλικό τόνο. Καλός ήχος στις κιθάρες του Άκη και του Χρήστου, αν και θα ήθελα λίγο παραπάνω τα φωνητικά του Στέφανου στη μίξη. Προετοίμασαν καλά το έδαφος για τους Νορβηγούς, χωρίς όμως να είναι πολύ επικοινωνιακοί.
Με μία εξάλεπτη καθυστέρηση οι Satyricon εμφανίστηκαν στη σκηνή ντυμένοι στα μαύρα, με το Satyr να έχει ελαφρύ corpsepaint και τον Frost γυμνό από τη μέση και πάνω όπως πάντα. Στο εναρκτήριο “Midnight Serpent” η δεύτερη κιθάρα δεν πολυακούγεται, αλλά ευτυχώς στη συνέχεια διορθώθηκε. Το πανό με το εξώφυλλο του τελευταίου τους δίσκου δεσπόζει σαν φόντο, ο φωτισμός πολύ καλός και η συνέχεια εντυπωσιακή. Το “Our World, It Rumbles Tonight” ζεσταίνει ακόμα το κοινό και το ρεφρέν του “Black Crow on a Tombstone” ανήκει στους οπαδούς. Ο Satyr περιορίζεται στα φωνητικά, τη στιγμή που τον πλαισιώνουν 2 κιθάρες και μπάσο.
Το ντραμ σετ του γίγαντα Frost που ανεβάζει τις ταχύτητες στο “Walker Upon the Wind” είναι στημένο στα δεξιά της σκηνής, ενώ τα πλήκτρα αριστερά. Με περίσσεια ενέργεια στις πρώτες σειρές σχηματίζεται το πρώτο mosh-pit στο “Repined Bastard Nation” και η πρώτη πολύ μελωδική στιγμή έρχεται με το “Deep Calleth Upon Deep”. Ο ομώνυμός τους δίσκος δέχεται θερμής υποδοχής και κάθε κομμάτι προκαλεί έντονες αντιδράσεις σαν να είναι κλασσικό. Το κοινό συμμετέχει ενεργά στο ρεφρέν, για να ξεσπάσει στο “Now, Diabolical” όπου τα χτυπήματα του Frost είναι εκκωφαντικά.
Το “To Your Brethren in the Dark” είναι το σημείο που χρειάζεται η μπάντα και ο κόσμος για να πάρει μια ανάσα, καθώς ο Satyr αναλαμβάνει χρέη (και) κιθαρίστα στην εισαγωγή του “Mother North”, το οποίο είναι σίγουρα το αγαπημένο των οπαδών και παρουσιάζεται όπως ακριβώς του πρέπει επί σκηνής. To “The Ghost of Rome” προετοιμάζει το έδαφος για το απόλυτο φινάλε, στο οποίο ξανά ο Satyr παίζει κιθάρα και πορώνει κόσμο και κοσμάκη με το δυναμίτη του “Fuel for Hatred”. Καπνοί και κοπάνημα μπροστά συνοδεύουν τον επίλογο μιας εξαιρετικής βραδιάς, ο οποίος έρχεται με το “K.I.N.G.” από το “Now, Diabolical”.
Μετά από 1 ώρα και 40 λεπτά οι Satyricon, έχοντας ικανοποίησει σε τεράστιο βαθμό τον κόσμο τους, μας αποχαιρετούν. Μακάρι να έπαιζαν και το “Commando”, που μέχρι πριν 2 μήνες παιζόταν σε κάθε τους συναυλία, αλλά χαλάλι. Τους περιμένουμε σύντομα, ελπίζοντας να μην μεσολαβήσουν 9 χρόνια πάλι.
Setlist:
1. Midnight Serpent
2. Our World, It Rumbles Tonight
3. Black Crow on a Tombstone
4. Deep Calleth Upon Deep
5. Walker Upon the Wind
6. Repined Bastard Nation
7. Die by My Hand
8. Now, Diabolical
9. Walk the Path of Sorrow
10. To Your Brethren in the Dark
11. The Ghost of Rome
12. Transcendental Requiem of Slaves
13. Mother North
14. The Pentagram Burns
15. Fuel for Hatred
16. K.I.N.G.
Για το Rock Overdose ,
Μιχάλης Τσολάκος
Φωτογραφίες: Γιάννης Λιβανός (John Metalman Photography)
Comments
