Ξεκινώντας αυτό το live report θέλω να διευκρινίσω κάτι: Τα live reports δεν είναι τίποτα άλλο από μία «καταγραφή» των γεγονότων/συμβάντων που γίνονται σε μία συναυλία. Εντάξει, κάποιες φορές θα πούμε και τη γνώμη μας, όση βαρύτητα και αν έχει αυτή, αλλά ο κύριος λόγος ύπαρξης των live reports είναι αυτός που έγραψα πιο πάνω. Πάμε λοιπόν…
Ο αγώνας της Εθνικής Ελλάδος με την Κόστα Ρίκα την ίδια ημέρα με το live των Sepultura, δημιούργησε έναν πονοκέφαλο στους διοργανωτές, οι οποίοι πολύ σωστά κατά την προσωπική μου άποψη, αποφάσισαν να αλλάξουν την ώρα διεξαγωγής του για να μπορέσουμε μετά να παρακολουθήσουμε τον αγώνα. Μέχρι εδώ καλά. Έλα όμως που αντί για 7, οι πόρτες άνοιξαν γύρω στις 8:15. Έλα όμως που μπαίνοντας στον χώρο, οι Dark Void έκαναν ακόμα soundcheck… Έλα όμως που κατά τη διάρκεια αυτού του soundcheck, ο νεαρός τραγουδιστής τους, Φίλιππος Χρυσοστόμου, αγχώθηκε τόσο πολύ που πραγματικά δεν ήξερε τι να κάνει… Παρόλα αυτά το soundcheck έλαβε τέλος και οι νεαροί ξεκίνησαν το show τους.
DARK VOID
Ένα show που μουσικά δεν άφησε κανέναν παραπονούμενο! Οι Dark Void έχουν αφήσει το thrash να κυλάει μέσα στο αίμα τους και αυτό φαίνεται να τους βγαίνει μουσικά και πάνω στη σκηνή. Old school thrash με ρίζες τόσο στην Αμερικανική όσο και στην Ευρωπαϊκή σκηνή μας παρέδωσαν στα περίπου 25 λεπτά που έπαιξαν οι νεαροί. Ο Φίλιππος συνέχισε να είναι το πιο αδύνατο σημείο της μπάντας, όμως έχει το ελαφρυντικό της πρώτης εμφάνισης σε σκηνή (τουλάχιστον εγώ πρώτη φορά τον βλέπω στο σανίδι). Ακούσαμε φυσικά το “Release the Kraken”αλλά και το πρώτο κομμάτι που έγραψαν οι Dark Void το οποίο όμως τραγούδησε ο Ανδρέας Τρύφωνος (κιθάρα). Γενικά ήταν μία εμφάνιση που αφήνει υποσχέσεις για το μέλλον και σίγουρα η λέξη «δουλειά» πρέπει να ριζωθεί μέσα στο μυαλό τους.
DARK POETRY
Στη συνέχεια ανέβηκαν στην σκηνή οι σαφώς πιο έμπειροι Dark Poetry. Με το νέο τους κομμάτι στις αποσκευές τους, ξεκίνησαν να παίζουν το γνωστό metal τους με τις ανατολίτικες μελωδίες. Σε γενικές γραμμές, όσες φορές έχω δει τους Dark Poetry live, έχουν πολύ καλό ήχο. Το χθεσινό όμως ήταν το κάτι άλλο! Ακόμα και ο Πέτρος (φωνή) για πρώτη φορά ακουγόταν «καμπάνα» που λέμε! Ο κόσμος (αρκετός εκείνη την ώρα) φάνηκε να τους γουστάρει πολύ και γενικά πέρασαν καλά. Όμως… αυτό που είδαμε στο τέλος της εμφάνισης τους ήταν πολύ άσχημο, όχι για το συγκρότημα, αλλά για την βραδιά γενικά. Δεν γίνεται να «κόβεις» ένα συγκρότημα επί σκηνής τόσο άκομψα με το “I fucking told ya” να αντηχεί σε όλο το DownTown! Ειδικά όταν το set των Dark Poetry ήθελε ακόμα… 40 δευτερόλεπτα! Ήταν το πιο μελανό σημείο της βραδιάς που ελπίζω να ξεχάσουμε σύντομα.
SEPULTURA
Και ήρθε η ώρα των Sepultura… Δεν ξέρω τι περίμενε ο κόσμος να δει από τους Βραζιλιάνους, αλλά πιστεύω ότι το show που παρακολουθήσαμε χθες το βράδυ, ήταν υπεράνω προσδοκιών! Ξεκινώντας με τα “The Vatican” και “Kairos” οι Seps έδειξαν από νωρίς τις διαθέσεις τους να «κατεδαφίσουν» το DownTown και ο κόσμος ήταν διαθέσιμος να τους ακολουθήσει. Μάλιστα είπαν ότι ακούγονται πολλές «μαλακίες» για αυτούς που δεν ισχύουν και μας κάλεσαν να περάσουμε καλά με τη μουσική τους. “Propaganda” και “Impending Doom” για την συνέχεια με τον Derek Green να παραδίδει μαθήματα frontman-ιάς, ακόμα και όταν πήγαινε πίσω να παίξει drums στο επιπλέον tom που βρισκόταν μπροστά από το drum set. “Manipulation of Tragedy”, “Convicted in Life” και “Dusted” ακολούθησαν και πλέον δεν έβλεπα κανέναν που να μην κάνει headbanging! Φυσικά ακόμα δεν είχαμε περάσει στο κυρίως πιάτο! Τα “Attitude”, “D.E.C.” και “Biotech is Godzilla” μας πήραν τα κεφάλια για να περάσουμε σε “Spectrum” και το “Da Lama Ao Caos” με τον αγαπημένο Andreas Kisser στα φωνητικά. Κάπου εκεί ο Kisser μας ρώτησε αν υπάρχει κανένας «παλιός» fan των Sepultura. Φυσικά ο χώρος σείστηκε από τις φωνές του κόσμος και μπήκε το “Inner Self”! Το τι έγινε, δεν περιγράφεται! Και συνέχισαν “Territory”, “Arise” και “Refuse/Resist”. Ο σβέρκος έφτασε στο πάτωμα και οι Seps αποχώρησαν για λίγο, ώσπου να επιστρέψουν για το καθιερωμένο encore με το “Trauma of War”, το “Ratamahata” και τις εναλλαγές φωνητικών μεταξύ Green και Kisser και τέλος το “Roots”!
Αν εξαιρέσουμε τα προβληματάκια που αναφέρθηκαν πιο πάνω (και κυρίως αυτό που έγινε με τους Dark Poetry) και το γεγονός ότι δεν ακούσαμε το “Troops of Doom” (ε, να μην έχω ένα request και εγώ; 😛 ) η βραδιά ήταν υπέροχη! Ο κόσμος πλησίασε τα 250 άτομα (μπορεί και περισσότεροι) και οι Sepultura απέδειξαν γι ακόμα μια φορά ότι είναι υπεράνω ονομάτων! Μέσα σε αυτό το πανικό, ξέχασε και η Stage8 να μας ανακοινώσει το μεγάλο live που θα γίνει τον Δεκέμβρη, αλλά κάποια παπαγαλάκια άρχισαν να μιλάνε για τους Metal All Stars! Ψάξτε τους στο internet και θα καταλάβετε για τι ονόματα μιλάμε!
Για το Rock Overdose,
Αντώνης "Jey Key" Κατσαρός
Comments
