Διήμερο στο Κύτταρο για το έκτο και τελευτάιο (;) SHADOW PLAY Festival και οι απανταχού Gallagherικοί τιμήσαμε για μια ακόμη φορά τη μνήμη του Rory Gallagher, έτσι όπως μόνο η πραγματικοί λάτρεις και οπαδοί ξέρουν! Βρεθήκαμε λοιπόν, τη 2η και τελευταία μέρα του festival – θεσμό, για να ζήσουμε στιγμές που μόνο όσοι έχουν «βιώσει» μπορούν να περιγράψουν, όσοι τυχεροί ήταν παρόντες στις ιστορικές εμφανίσεις του Rory Gallagher πίσω στη δεκαετία του 80αλλά και όσοι μετέπειτα έχουν ταξιδέψει με τη μουσική του τεράστιου Ιρλανδού σε στιγμές της ζωής τους.
Λίγο μετά τις 22:00, την αυλαία «άνοιξε» με ένα εξαιρετικό one man show ο Sinnerboy, Barry Barnes σε ένα πρόγραμμα που ζέστανε την ατμόσφαιρα αποδεικνύοντας την απλότητα της δύναμης της κιθάρας χωρίς περιττά εφέ, πάρα μόνο δεξιοτεχνία, θετική αύρα και φυσικά … όπως λέει και το ομότιτλο κομμάτι Just the smile could warm up the room and set fire to the place! Κάπως έτσι εξελίχθηκε η συνέχεια …με τον Barnes λίγο πριν το τέλος του πρώτου μέρους να συνοδεύεται από τον δικό μας Μάνο Καμπούρη, σε τζαμαρίσματα με το κοινό πάντα να συνοδεύει σε ασταμάτητα sing along…
O Sinnerboy μας χαιρέτησε προσωρινά και με ανυπομονησία περιμέναμε την εμφάνιση των Gerry ΜcAvoy, Ted McKenna και Marcel Scherpenzeel, που όσες φορές και να τους έχουμε δει ζωντανά πραγματικά δε χορταίνεις να τους ακούς και να τους θαυμάζεις! Γεμάτοι ενέργεια για μια ακόμη φορά μας μετέφεραν πίσω στην εποχή που έπαιζαν μαζί με τον ανεπανάληπτο Rory και όχι, δεν είναι υπερβολή καθόλου η κλισέ φράση … «ήταν κ εκείνος κάπου εκεί ψηλά και μας άκουγε…» όπως είθισται να λέγεται σε τέτοιες περιπτώσεις! Όταν έχεις μπροστά σου τα «αδέρφια» του Rory, που τον συνόδεψαν στη σκηνή την εποχή που είτε είχες ζήσει από κοντά, είτε θα ήθελες να είχες ζήσει … πραγματικά το νιώθεις, το ζείς, δεν ονειρεύεσαι.. είσαι εκεί! Με μαγικό σχεδόν τρόπο, η μουσική σαν χρονομηχανή σε ταξιδεύει όπου πάει το μυαλό και η ψυχή σου….κι αυτό ακριβώς έγινε από τη στιγμή που οι πρώτες νότες των ύμνων ήχησαν μέσα στο γεμάτο Κύτταρο…ή αν θέλετε … “Quitar-ο”!!!
Αποκορύφωμα της βραδυάς για μένα ήταν η στιγμή που πλαισίωσε την Band Of Friends και ο Sinnerboy, Barry Barnes για να ακολουθήσει μια πανδαισία από τα πιο αγαπημένα κομμάτια του Rory Gallagher,συνοδεία φυσικά ασταμάτητου χωρού, χειροκροτημάτων, sing along … “Entaksei?!”!!!
Μοναδικές εικόνες και συναισθήματα….δε περιγράφω άλλο! Αυτό που έχω να πω για μια ακόμη χρονιά έχοντας ζήσει τουλάχιστον 3 φορές την εμπειρία του SHADOW PLAY Fest, είναι ότι κάθε φορά είναι ξεχωριστή, ανεπανάληπτη και αξίζουν συγχαρητήρια στην ομάδα που έκανε πραγματικότητα όλα αυτά τα χρόνια το όνειρο πολλών αμετανόητα Gallagherικών! Μακάρι να μην τελειώσει αυτός ο θεσμός γιατί τον έχουμε ανάγκη, όχι μόνο εμείς αλλά και οι γενιές που έρχονται! Η μουσική του Rory ζει, από εμάς…και όσους προσπαθούμε με τέτοιες πρωτοβουλίες να την μεταδώσουμε…να την διαφυλάξουμε! Είναι η κληρονομιά που άφησε ο τεράστιος Ιρλανδός σε εμάς … γιατί ουσιαστικά ΕΜΕΙΣ είμαστε οι Band Of Friends του Rory Gallagher!
Να ευχηθούμε εις το επανιδείν!
Για το RockOverdose,
Bιβή Ζαπαντιώτου
.jpg)
Comments
