Ανταπόκριση: TARDIVE DYSKINESIA – Stereo Animal – Spitback – Demon Prayers @ Bodrum, Λαμία, 27/10/2014

Τώρα άμα κάνω link το videακι που ανέβασαν οι Tardive Dyskinesia, από τη συναυλία, (για να καταλάβετε πάνω-κάτω τι έγινε την Δευτέρα) και δεν γράψω τίποτα άλλο, θα φταίω; Με συγχωρείτε ένα λεπτό, μόλις παρέλαβα ένα mailA! Η απόλυση από το Rock Overdose!!!

Οπότε άκυρο το video! Θα τα περιγράψω όλα με το νι και με το σίγμα!

Ένα γενικό σχόλιο πρώτα: Δεν έχω ακούσει όλες τις μπάντες του κόσμου (χρειάζεται να ζήσω 3.500 χρόνια περίπου, για να το κάνω αυτό). Φυσικά δεν γνωρίζω όλα τα τραγούδια από όλες τις μπάντες που ξέρω. Αλλά θέλω να ρωτήσω ένα πράγμα: ΤΙ ΕΧΟΥΝΕ ΝΑ ΖΗΛΕΨΟΥΝΕ ΜΠΑΝΤΑΡΕΣ ΣΑΝ ΤΟΥΣ TARDIVE DYSKINESIA, ΤΟΥΣ STEREO ANIMAL KAI TOYΣ SPITBACK AΠΟ ΤΟ ΚΑΘΕ ΡΑΜΟΛΙΜΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ (Ή ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΟΥΗΔΙΑ), ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΠΟΤΕ. ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ. Μάλλον φταίει που είμαστε Λαλάκηδες (εισαγόμενοι). Έχουμε μερικές από τις καλύτερες μπάντες του ΚΟΣΜΟΥ και ψάχνουμε στα σκουπίδια της κάθε «μεταλλομάνας» χώρας για να βρούμε μια ΜΕΤΡΙΟΤΑΤΗ μπάντα, προκειμένου να κάνουμε τον καμπόσο στην παρέα.

Αλλά ευτυχώς που γίνονται κάτι LIVE-ΑΡΕΣ σαν αυτή της Δευτέρας, προκειμένου να ερχόμαστε στα ίσια μας!

 

Φρόντισαν για αυτό οι προαναφερθείσες μπάντες, συν τους Demon Prayers. Τους οποίους δεν τους ξέχασα παραπάνω, απλά όταν το Thrash Detector τους βγάζει καλύτερο thrash δίσκο τον Μάρτιο (Πάνω απο Lost Society, Austrian Death Machine, Holy Moses κ.α.) ε τότε μάλλον δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα να γράψω. Αν υπήρχαν και μερικοί που δεν είχαν καταλάβει τι έπαιζε, το κατάλαβαν μια και καλή! Μεγάλα thrash riffs, κομματάρες και a personal favorite! To Tyranny”, είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχω ακούσει φέτος! Μεγάλο κόλλημα! Ζωντανά το ευχαριστήθηκα ακόμη περισσότερο! Keep it up guys!

 

Και μετά έσκασε μια από τις μεγαλύτερες ΣΦΑΛΙΑΡΕΣ, που έχει δεχτεί ΠΟΤΕ το κοινό της πόλης. Ο Γιώργος (κιθαρίστας των Spitback), μου είπε λίγο πριν τη συναυλία, ότι υπήρχε κίνδυνος να χτυπήσει πάνω στη σκηνή, γιατί ήταν λίγο στριμωγμένα στο σημείο που καθόταν. Δεν πολυκατάλαβα -για να είμαι ειλικρινής- εκείνη τη στιγμή, τι εννοούσε. Όταν ξεκίνησαν να παίζουν όμως, το κατάλαβα και από την καλή και από την ανάποδη!!! Τα παιδιά ήθελαν 4,5 στρέμματα σκηνή για να κάνουν αυτά που ήθελαν! ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ, τρομερά τραγούδια και ένας καταπληκτικός ήχος! Μας έπιασαν (σχεδόν) όλους απροετοίμαστους, οπότε τους χρωστάμε κάνα δυο circle pit την επόμενη φορά! Δεν νομίζω ότι κατάλαβε κανείς το πότε πέρασαν τα 45 λεπτά! Πως το λένε οι Machine Head; The Βlood, Τhe Sweat, The Tears” ; Ε ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ! Χωρίς τα tears!!! To έπαιξαν και διασκευή και μας ισοπέδωσαν! Α-Ψ-Ο-Γ-Ο-Ι.

 

Οι Stereo Animal, από την άλλη, πρέπει να είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα συγκροτήματα που έχω παρακολουθήσει ποτέ. Συνθετικά τα τραγούδια τους είναι για σεμινάριο, καθώς έχουν στοιχεία από σχεδόν όλο το φάσμα της ακραίας μουσικής. Ζωντανά τώρα, ΛΑΤΡΕΥΩ τον τρόπο που τα παρουσιάζουν! Χωρίς πολλές εξάρσεις και με την εμβληματική φιγούρα του Αλέξη να δεσπόζει πάνω στη σκηνή, δεν σε αφήνουν να ξεκολλήσεις τα μάτια σου (και τα αυτιά σου). Είναι λίγες οι εμφανίσεις τους, οπότε δείτε τους ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ live.

 

Οι Tardive Dyskinesia τώρα είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Ε-Π-Ι-Β-Λ-Η-Τ-Ι-Κ-Η εμφάνιση, Α-Ψ-Ο-Γ-Ο-Σ ήχος και ένα best-of set list, για να μην αφήσουν κανένα παραπονεμένο. Βασικά νιώθω ηλίθιος που προσπαθώ να περιγράψω μια συναυλία T.D. Αν τους έχετε δει live (προσωπικά τους έχω δει πέντε φορές) , ξέρετε ότι μιλάμε για μια εμφάνιση στο 1000% από όλους. Όσοι δεν τους έχετε δει, λυπάμαι. Είμαι σίγουρος ότι η τελειωμένη μπάντα που λατρεύετε, με τα 3 views στο YouTube και την μηδενική δισκογραφική δουλειά (αλλά που έχει βγάλει φυσικά t-shirts), είναι κλάσεις ανώτερη.

 

Από τον κόσμο που συγκεντρώθηκε, αυτό που βγαίνει σαν συμπέρασμα, είναι ότι έγινε μια από τις καλύτερες συναυλίες EVER στη Λαμία. Ένας φίλος μάλιστα, την ψήφιζε σαν την καλύτερη. No reason to argue! Προσωπικά μου φάνηκε λίγο(αν και μιλάμε για μια τετράωρη ηχητική επιδρομή) ! Αλλά έπρεπε να τελειώσει η συναυλία σχετικά νωρίς, οπότε…

 

Εγώ αν πηγαίνω σε μια τέτοια συναυλία μια φορά την εβδομάδα, δεν θέλω ούτε γιατρούς, ούτε τίποτα. Για εμένα αυτή είναι η μεγαλύτερη ψυχοθεραπεία. Αυτά!

 

Για το Rock Overdose,

Γιώργος Αναγνωστόπουλος

 

Φωτογραφίες: Κατερίνα Διαμαντή

 

Comments