Φτάνοντας στον πολύ ωραίο συναυλιακό χώρο του Fix Factory,οι Θεσσαλονικείς Bright Side,έχουν μόλις αρχίσει. Παίζουν για περίπου μισή ώρα,και από τις αντιδράσεις του κοινού,και το στυλ τους,μπορώ να πω ότι είναι ένα ιδιαίτερα ταιριαστό support group,γι αυτό το live
. H πενταμελής μπάντα αποδίδει ιδιαίτερα καλά τα κομμάτια της επι σκηνής,και η παρουσία της,θυμίζει τις Βρετανικές μπάντες που έχουν σαν χώρο αναφοράς. Παίζουν κομμάτια όπως “Get Down”,” 166”,και “Where Are The Mods”. Το τελευταίο είναι και ο τίτλος του πρόσφατου single τους. Επίσης έχουν κυκλοφορήσει ένα oμώνυμο EP. Αν
είστε fan του είδους,καλά θα κάνετε να τους τσεκάρετε
.
.jpg)
Οι Stranglers είναι ένας από τους ζωντανούς θρύλους της Βρετανικής new wave/punk μουσικής. Έχουν ξαναεμφανιστεί στην Ελλάδα. Εγώ προσωπικά τους βλέπω ζωντανά για πρώτη φορά. Ιδιαίτερα δυναμική εμφάνιση,που συνδυάζει τα κλασικά εμπορικά κομμάτια της μπάντας,οπως “Golden Brown” ,και “Always The Sun”,με το πιο αντισυμβατικό punk υλικό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή την στιγμή στην μπάντα βρίσκονται δύο μόνο από τα τέσσερα original μέλη. Ο κιθαρίστας τραγουδιστής Hugh Cornwell,αποχώρησε το 1990,χωρίς να επιστρέψει από τότε. Και η έκπληξη της βραδυάς είναι ότι ο ντράμερ Jet Black,δεν είναι παρόν...! Όπως μας εκμηστυρεύονται τα υπόλοιπα μέλη από σκηνής,ο κύριος Black τα τελευταία τρία χρόνια δεν βρίσκεται στην καλύτερη φυσική κατάσταση (λόγω καταχρήσεων),οπότε αναγκαστικά η μπάντα συνεχίζει με τον νεαρότερο Jim McAuley στην συνθεσή της,ο οποίος είναι ένας εκπληκτικός ντράμερ,απλά δεν φαίνεται/αναφέρεται πουθενά στις σελίδες της μπάντας στο ιντερνέτ...
.jpg)
Ο Βaz Warne,κάνει μια εξαιρετική δουλειά στην θέση του Cornwell,στην κιθάρα και την πρώτη φωνή αν
και έχει ένα διαφορετικό,πιο επιθετικό punk προφίλ. Οι εναπομείναντες “παλιοί” της μπάντας,είναι ο J J Burnel στο μπάσο και την δεύτερη φωνή (ενίοτε και πρώτη)ο οποίος ξέρει και αρκετά καλά ελληνικά όπως αποδυκνείεται,και ο πληκτράς Dave Greenfield,ο οποίος σήμερα αντιμετώπιζε τα μεγαλύτερα προβλήματα με τα πλήκτρα του,σε όλη την διάρκεια της καριέρας της μπάντας,όπως μας αποκάλυψε ο Burnell από σκηνής,καθώς το συγκεκριμένο γεγονός,έβαλε φρένο για λίγο στον ρυθμό της μπάντας,δίνοντας της όμως την σπάνια ευκαιρία να συναναστραφεί περισσότερο με το κοινό.
Το show βασίζεται κυρίως στον JJ (με τις χαρακτηριστικές 80ς χορευτικές φιγούρες του,ο οποίος είναι και ο κύριως ομιλητής της μπάντας,και στον Baz ο οποίος είναι ιδιαίτερα ενεργητικός και επιθετικός,αλλά κάπως σε δεύτερο ρόλο,όπως είναι αναμενόμενο. Δεν είμαι σίγουρος αν
το ίδιο θα συνέβαινε με τον Cornwell στην θέση του.
Προσωπικά μου άρεσε αυτό που είδα/άκουσα,και δεν είμαι ο μεγαλύτερος fan της μπάντας. Νομίζω είναι σε ιδιαίτερα καλή φόρμα,και το μόνο που κάποιος ίσως νοσταλγεί μερικές φορές έιναι το original line up,πως θα ήταν σήμερα...Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τωρινό υστερει.
Α,υπήρξε και κάποιος πιωμένος παραδίπλα,ο οποίος ωρίονταν,γιατί δεν παίξαν κάποιο αγαπημένο του κομμάτι,από το γυμνάσιο,αν κατάλαβα καλά...Συμβαίνουν κι αυτά...
Για το Rock Ovedose,
Μπάμπης Καϊσάς
Φωτογραφίες: Γιάννης Θεοδωρίδης (Eye4Rock Photography)
.jpg)
.jpg)
.jpg)



