Τελευταίο Σάββατο της χρονιάς και εμείς αντί να είμαστε στις εξοχές και να προσπαθούμε να συνέλθουμε από την κραιπάλη των ημερών, προσβεβλημένοι από το μικρόβιο του σκληρού συναυλιακού ρεπορτάζ, κατηφορίσαμε προς Εξάρχεια μεριά για να παρακολουθήσουμε -πιθανότατα- την τελευταία συναυλία του έτους. Βλέπετε, οι Universe217 θέλοντας να κλείσουν ιδανικά την φετινή επιτυχημένη χρονιά, επέλεξαν τη συγκεκριμένη ημερομηνία για την ύστατη φετινή τους ζωντανή παράσταση, βάζοντας στο κόλπο δύο ακόμα εξαιρετικά εγχώρια σχήματα: τους doomsters Cosmic Plunge και τους post metallers Allochiria.
 |
Για τους κρητικούς Cosmic Plunge δεν διέθετα ιδία άποψη, αλλά είχα ακούσει μόνο θετικές εντυπώσεις, οι οποίες και επιβεβαιώθηκαν αδιαπραγμάτευτα επί σκηνής. Το φετινό ντεμπούτο τους “Wanderers Οn Τhe Face Οf Τhe Earth” προφανώς πρέπει να είναι ένα δυνατό άλμπουμ, αλλιώς δεν εξηγείται το πως βρέθηκαν τόσα καλά doom metal κομμάτια μαζεμένα για να γεμίσουν το set τους. Ο ήχος τους στιβαρός και μελετημένος, με την παλάντζα να γέρνει προς το παραδοσιακό στοιχείο έναντι του stoner, συμπληρώνεται ιδανικά από μια αρχετυπική doom φωνή, η οποία δύναται να κουβαλήσει το συγκρότημα ατσαλάκωτα σε “ζωντανές” καταστάσεις.
 |
Διάολε, θα έπρεπε να μου αρέσουν μόνο και μόνο επειδή όρθωσαν ανάστημα απέναντι στη "Dopethrone" μασωνία, με την επιλογή τους να διασκευάσουν το ομώνυμο των Electric Wizard για το κλείσιμο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία: το ταξίδι από την Κρήτη άξιζε. Και για αυτούς και για εμάς.
 |
Τους Allochiria είχα να τους δω από το καλοκαίρι στη Νέα Μάκρη, τότε που για λίγα λεπτά της ώρας είχαν καταφέρει να κρύψουν τον ήλιο, καταμεσής μιας -κατά τ'άλλα- τυπικής θερινής ημέρας. Χθες θα δυσκολεύονταν; Με αφετηρία το εξαιρετικό “Omonoia” και κατάληξη νέο υλικό που αφήνει υποσχέσεις, οι Allochiria μας πέρασαν αναίμακτα από πλημμύρες υπέρβαρων riffs και άμπωτες αιθέριων ηχοχρωμάτων, επαναβεβαιώνοντας τη θέση τους στην κορυφή του εγχώριου post metal ιδιώματος. Αψεγάδιαστη εμφάνιση.
 |
Λίγο πριν τις 12 είχε έρθει και η σειρά των Universe217 να ανέβουν στη σκηνή του Αν, υπό τις θερμές επευφημίες του κοινού. Οι πρώτες νότες που ακούγονται είναι εκείνες του αργόσυρτου “Stay”, σύντομα όμως το κλίμα μεταβάλλεται, μιας και ακολουθεί το σαφώς πιο uptempo “Rest Here”, το οποίο αποδόθηκε με περίσσια ορμή.
 |
Το “Never” σαφέστατα και κατείχε την μερίδα του λέοντος στο set τους, φρόντισαν όμως να αναδείξουν και την τελευταία κυκλοφορία τους -το ακουστικό EP “Ease”- παίζοντας μάλιστα από αυτό τρία κομμάτια back to back.
Μετά το “Counting Hours”, το οποίο φαίνεται να καταλαμβάνει μόνιμη πλέον θέση στο set τους, έλαβε χώρα ίσως η πιο αξιοσημείωτη στιγμή της βραδιάς: Ο Spoon των Earth Of Distrust και Hedvika ανέλαβε -με τις ευλογίες της Τάνιας- εξ'ολοκλήρου τα φωνητικά για το “Nothing”, παραδίδοντας μια προφανώς διαφορετική, αλλά εξαιρετικά ταιριαστή ερμηνεία, ενώ ταυτόχρονα είχε παραδοθεί στα χέρια του ένθερμου κοινού.
 |
Η βραδιά κορυφώθηκε στα έντονα φορτισμένα “Mouth” και “She”, με τον κόσμο να συμμετέχει έστω και δειλά, με τη φωνή του, ενώ το σαρωτικό τελείωμα με το αριστουργηματικό “Never” και το ανατριχιαστικό “Swallow”, έδωσε δικαιωματικά το έναυσμα στους παρευρισκόμενους να απαιτήσουν encore, κάνοντας το αθηναικό σχήμα να επιστρέψει για το οριστικό πλέον κλείσιμο, με το “Enter”.
 |
Τρία συγκροτήματα από το “πάνω ράφι” της εγχώριας παραγωγής, ένωσαν τις δυνάμεις τους, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό κι επιβεβαίωσαν για ακόμα μία φορά την ανοδική τους πορεία. Καλύτερο “ζωντανό” τελείωμα χρονιάς, ειλικρινά δε θα μπορούσα να φανταστώ. Hats off, όχι μόνο στις μπάντες που έπαιξαν, αλλά και σε όσους συνέβαλαν με οποιονδήποτε τρόπο στη διοργάνωση αυτής της φοβερής βραδιάς.
Για το Rock Overdose,
Δημήτρης Σούρσος
Comments
