Το κείμενο που ακολουθεί, έχει χαρακτήρα Γκεμπελικής προπαγάνδας, αναφορικά με το πόσο μεγάλο συγκρότημα είναι οι Universe217, οπότε όσοι πιστεύετε ότι είναι ένα αποθεωτικό κείμενο για τη συναυλία της 4η Απριλίου, καλά κάνετε και το πιστεύετε, γιατί αυτό ακριβώς είναι!
Μάλλον πλησιάζω το διψήφιο αριθμό φορών που τους έχω δει και με εκνευρίζει που ΠΟΤΕ δεν ξέρω τι να περιμένω.
Μα βρε χρυσά μου παιδιά, γιατί δεν παίζετε μια σούπα set list και για εμάς, που είμαστε μιας κάποιας ηλικίας και θέλουμε να καθίσουμε σε μια ακρούλα, με την μπυρίτσα μας και να δούμε τη συναυλία; Δηλαδή -ντε και καλά- πρέπει να μας φτάνει το σαγόνι στο πάτωμα κάθε φορά; Κανένας σεβασμός.
Πόσο μάλλον τώρα που η συναυλία ηχογραφήθηκε και βιντεοσκοπήθηκε, για κυκλοφορία CD & DVD αργότερα μέσα στη χρονιά.
 |
Μια διαδικασία η οποία κράτησε πάνω από 9 μήνες και μέχρι να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος, καλύφθηκαν εκατοντάδες χιλιόμετρα σε ολόκληρη τη Φθιώτιδα. Το συγκρότημα ανέλαβε τα υπόλοιπα. Εκτός από την (φανταστική) ηχητική κάλυψη της συναυλίας, υπήρχαν φωτογράφοι, φροντιστές, ηχολήπτες, καμεραμάν και άλλοι δέκα άνθρωποι σε διαφορετικές θέσεις, προκειμένου το αποτέλεσμα να είναι όσο πιο κοντά σε αυτό το οποίο ήθελαν οι ίδιοι, όσο και οι διοργανωτές. Αποτέλεσμα;
Ας ξεκινήσουμε από τον ήχο. Η εσωτερική επένδυση του χώρου με πέτρα, δημιούργησε έναν ήχο πεντκάθαρο, που μας άφησε όλους να κοιτάζουμε (και κυρίως να ακούμε) αποσβολωμένοι. Πρέπει να διαστάλθηκε και τρία χιλιοστά η κόρη του ματιού μου, όταν άκουσα την πρώτη νότα του Μάνου!
 |
Ο χώρος ήταν απίστευτος. Μερικά χιλιόμετρα έξω από τη Λαμία και ουσιαστικά μέσα στη φύση, ήταν πραγματικά ένα ιδανικό μέρος για τη συναυλία. Οι πέτρινες επενδύσεις και η ξύλινη στέγη, απλά πρόσθεταν πόντους στο γεγονός.
Απόδοση μπάντας: Σοβαρά τώρα;
Στο μοναδικό που θα γκρινιάξω (λιγάκι), είναι στο set list. Θα ήθελα μερικά ακόμη από τα doom τραγούδια τους ("Insane", "TV Lovers", "Sorcerer Of Light"), αλλά –trust me- δεν νομίζω να πτόησε και κανέναν άλλο, εκτός από εμένα. Γιατί; Γιατί ήταν τόσο απόκοσμα τα ατμοσφαιρικά τραγούδια που επέλεξαν, που δημιούργησαν μια τρομακτική ατμόσφαιρα στο χώρο. Σε συνδυασμό με τον τέλειο ήχο (θα βαρεθείτε να με βλέπετε να το γράφω!), η μιάμιση ώρα της συναυλίας ήταν μια μοναδική εμπειρία.
 |
Οι Universe217 είναι –κατά τη γνώμη μου- μια από τις κορυφαίες μπάντες που έχει βγάλει ποτέ αυτός ο τόπος (και δεν εννοώ μόνο στο heavy metal). Αν ήταν από την Αγγλία ή κάπου από τη Βόρεια Ευρώπη, οι «δήθεν» ψαγμένοι του underground, θα πλήρωναν 40€ για να τους δούνε. Δυστυχώς είναι δικά μας παιδιά και το χαμηλό τους προφίλ (γιατί ταλέντο, συνθετική ικανότητα κ.τ.λ. έχουν σε δυσθεώρητα επίπεδα), νομίζω δεν θα τους επιτρέψει να πάρουν –ανταποδοτικά- αυτό που τους αναλογεί και τους αξίζει. Μακάρι να διαψευστώ! Προς το παρόν περιμένω να προσθέσω δίπλα στο "Familiar Places", το "Never", το "Ease" και το ντεμπούτο τους, άλλο ένα διαμαντάκι: Τον πρώτο τους live δίσκο. Αν τυχόν υπάρξει έτσι, κάποια χρονιά που δεν θα τους δω (που αποκλείεται!), θα έχω το CD προκειμένου να παίρνω τη δόση μου!
Για το Rock Overdose,
Γιώργος Αναγνωστόπουλος
Comments
