Ανταπόκριση: UP THE HAMMERS Festival – X- Anniversary Edition στο Kyttaro Live Club, 6/3/2015

UP THE HAMMERS Festival - X ,ένα διήμερο που κάποτε οι λάτρεις του underground metal στην Ελλάδα μπορεί να το έβλεπαν μόνο στα όνειρά τους. Όπως και το ότι στη πορεία του φεστιβάλ μέχρι σήμερα θα είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν ονόματα θρύλους που πέρασαν από αυτό.

Ένα φεστιβάλ που ξεκίνησε από την "τρέλα" και την αγάπη του Μανώλη Καραζέρη για το συγκεκριμένο είδος και που έχει φτάσει πια να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά events για την underground σκηνή και να προσελκύει θεατές από πολλές χώρες.

Το φετινό line up ήταν και το πιο δυνατό ever κατά τη γνώμη μου. Αναμενόταν ολοκληρωτικό ολοκαύτωμα και τελικά επαληθεύτηκα.

Πάμε να δούμε λοιπόν τι είδαμε και τι ζήσαμε, ξεκινώντας από την πρώτη ημέρα.

Το "εναρκτήριο λάκτισμα" έδωσαν οι Νορβηγοί MAGISTER TEMPLI.

Είναι γνωστό ότι σε τέτοια φεστιβάλ είναι δύσκολη η θέση για τις πρώτες μπάντες που εμφανίζονται νωρίς και μπροστά σε λίγο κόσμο τις περισσότερες φορές.

Η εμφάνισή τους ήταν αρκετά ικανοποιητική, σίγουρα δεν είναι και κάποια μπάντα με κάτι εξαιρετικό ή μοναδικό. Heavy με ολίγες πινελιές από doom, με καλό δέσιμο και σκηνική παρουσία, αλλά μέχρι εκεί.

Συνέχεια με τα δικά μας παιδιά, και τι παιδιά ... τους CONVIXION.

Βeer speed metal που βαράει αλύπητα.Και αυτό έκαναν και πάλι, χώσιμο στη μάπα με παλιό υλικό αλλά και με ένα εξαιρετικό νέο κομμάτι με τίτλο "Wings Of Vegeance" και μια διασκευή στον ύμνο των OSTROGOTH, "Full Moon Eyes". Οι αντιδράσεις του κοινού ήταν θερμότατες και με μπόλικο headbanging. Είναι η μπάντα που κάθε της εμφάνιση έχει αυτό το fun mood που χρειάζεται.

Τα σκήπτρα μετά πήραν οι Αμερικανοί DAMIEN THORNE.

Γνώριμοι στο φεστιβάλ από προηγούμενη τους εμφάνιση , πριν δύο χρόνια. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασαν ίδιο φάνηκε να ένιωσαν και πολλοί άλλοι από κάτω. Παρότι δεν ήταν κακοί ως παίξιμο επί σκηνής, δεν είχαν την αμεσότητα και τη ζωντάνια που απαιτεί μια συναυλία. 'Έπαιξαν εκτός από το δικό τους υλικό, και μάλιστα και δύο κομμάτια που είχαν να παιχθούν ζωντανά πολλά χρόνια, και μια διασκευή στο "War Pigs" των Black Sabbath.

Πάλι ελληνική μπάντα στη σκηνή, αυτή τη φορά οι DEXTER WARD.

Εδώ ανέβηκε πάλι το mood με το ξυραφιαστό metal τους. Κεφάτοι,με τον χαρισματικό frontman τους,

Mark Dexter, που ξέρει να χαλιναγωγεί το κοινό. Παίξανε κομμάτια από όλες τους τις κυκλοφορίες καθώς και το ολοκαίνουργιο "Rendezvous With Destiny" από το επερχόμενο split EP με τους επίσης Έλληνες Black Soul Horde. Πέτυχαν να πάρουν τον κόσμο μαζί τους και ο οποίος συμμετείχε σε αρκετά κομμάτια τους τραγουδώντας. Στο τελευταίο κομμάτι, ανέβηκε και επί σκηνής ο κιθαρίστας των  Slauter Xstroyes, Paul Kratky.Μια πολύ δυναμική και καλή εμφάνιση.

Και μετά έρχεται πάλι ένα "ελληνικό" προϊόν με περγαμηνές  BATTLEROAR MK III

Η μπάντα είναι από αυτές που κάθε αγνός οπαδός της μουσικής οφείλει να αποδίδει respect. Και αυτό το έχουν κερδίσει με την πολύχρονη προσφορά τους και με την εξαιρετική τους μουσική προσφορά. Άψογοι από κάθε άποψη, παρά τα κάποια προβλήματα στον ήχο της κιθάρας που ήταν πολύ δυνατά και παραμόρφωνε, Φοβερά δεμένοι, παρά την προσθήκη δύο νέων μελών σε κιθάρα και βιολί, ευφάνταστες συνθέσεις και με όλη την μπάντα να δίνει τον καλύτερό της εαυτό. Με κομμάτια από τον τελευταίο τους δίσκο "Blood Of Legends" αλλά και παλιότερα. Είναι φανερό πια ότι κάποια στιγμή πρέπει να γίνει το άλμα μπροστά και ευελπιστώ να είναι όσο πιό σύντομα γίνεται αφού το αξίζουν και με το παραπάνω.

Έφτασε η ώρα για κάτι γερμανικό, οι ATLANTEAN KODEX είναι πάλι κοντά μας.

Το συγκρότημα αυτό με κατέκτησε από τη πρώτη φορά που τους άκουσα, αλλά είχα τις επιφυλάξεις μου αν θα μπορούσαν το τέλειο υλικό τους να το αποδώσουν και ζωντανά. Όταν τους είδα λοιπόν πρώτη φορά σε συναυλία, μου έφυγε η μασέλα. Δε περίμενα ποτέ κάτι τέτοιο.

Και το ίδιο πέτυχαν ξανά, μοναδικές στιγμές πλημμυρισμένες από επικό metal ανωτάτης ποιότητας. Είναι πολύ δύσκολο να μπορείς να συνεπάρεις το κοινό όταν οι συνθέσεις σου είναι μεγάλης διάρκειας, ελάχιστες μπάντες το καταφέρνουν χωρίς να σε κουράσουν. Λοιπόν αυτοί εδώ οι Γερμανοί το έχουν για παιχνιδάκι... καλλιτέχνες με όλη τη σημασία της λέξεως και υπέρτατοι και επί σκηνής. Τραγούδια ύμνοι που σε ταξιδεύουν, τεχνική, υποβλητικότητα και αμεσότητα!

Απλά ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΙ!!!

Και μετά από αυτό λες ...ok τι να κάνουν τώρα οι επόμενοι....έλα όμως που αυτοί που ακολουθούν είναι οι Ιταλοί DOOMSWORD!

Η πραγματική μάχη μάλλον τώρα αρχίζει … οι πολεμιστές έχουν καβαλήσει τα άλογά τους, τα τσεκούρια έχουν ακονιστεί και η σφαγή είναι δεδομένη. Εάν με ρωτάγατε να κάνω μια πεντάδα με τις κορυφαίες επικές μπάντες του σύγχρονου metal, οι DOOMSWORD δεν υπήρχε περίπτωση να μην είναι μέσα και μάλιστα σε περίοπτη θέση. Από που να αρχίσεις και τι να πεις για αυτό το συγκρότημα. Πραγματικά οι λέξεις μερικές φορές δεν είναι ικανές να αποδώσουν το μέγεθος του μεγαλείου τους.

Εξολόθρευσαν τους πάντες στο πέρασμά τους, άφησαν κουφάρια πίσω τους και ήταν πραγματικοί ηρωικοί νικητές. Μας έβαλαν στον μυθικό τους κόσμο και μας εξύψωσαν, χαρίζοντας πάλι σε όσους τυχερούς ήμασταν εκεί μι αξέχαστη εμπειρία.

Τώρα για εμένα ήταν μια δύσκολη ώρα, θα είχα πάλι την ευκαιρία να δω ένα συγκρότημα που αποτελεί προσωπικό κόλλημα και θα πρέπει να είμαι όσο αντικειμενικός γίνεται. Κυρίες και κύριοι στη σκηνή οι OMEN.

Προφανώς θέλανε να με τελειώσουν με τη μια και ξεκινούν με "Death rider"!!! Το φωτογραφικό και "δημοσιογραφικό" καθήκον πάει περίπατο... και ο αυχένας μου δοκιμάζει τις αντοχές του. Το μακελειό έχει αρχίσει,τα κάγκελα που βρίσκονται μπροστά στο pit αγκομαχούν και ένα ολόκληρο ΚΥΤΤΑΡΟ τραγουδάει. Ο κακός χαμός συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Τι κι αν τεχνικά τα λάθη είναι κάμποσα, εδώ κυριαρχεί το συναίσθημα και η πόρωση. Έχω ξαναπεί αρκετές φορές, καλή και άγια η τεχνική απόδοση, αλλά η μουσική είναι βίωμα, είναι στιγμές από τη ζωή μας που συνδέθηκαν με τραγούδια και μπάντες, είναι στίχοι που κόλλησαν αιώνια στο κεφάλι μας.

Όλα αυτά σε μένα αλλά και σε πολλούς άλλους τα έχει χαρίσει απλόχερα η παρέα του κυρίου Kenny Powell και κανένα λάθος στο παίξιμο δε θα μου τα στερήσει.

Όταν έρχεται η σειρά για το "Don't Fear The Night". μας περιμένει μια έκπληξη, καθώς ο Kevin Goocher το τραγουδά μαζί με την κόρη του (το λαμέ της με χάλασε κάπως αλλά ας το ξεπεράσουμε...).  Όλο το set τους συνεχίζεται με την απόλυτη συμμετοχή του κόσμου, με όλη την μπάντα να δείχνει να το χαίρεται κι αυτή αφάνταστα και τα πάντα να κυλούν όμορφα. Και μαζί με όλους τους ύμνους, ερμήνευσαν και ένα καινούργιο κομμάτι του επόμενου δίσκου, αφιερωμένο στη χώρα μας, το "Hellas".

Πιθανότατα να ήταν το καλύτερό τους live στη χώρα μας, με απίστευτη διάθεση και ενέργεια !!!

Το κλείσιμο της βραδιάς είχαν αναλάβει οι αξιότιμοι TITAN FORCE.

Οι Αμερικανοί βρέθηκαν στη δύσκολη θέση να έπονται του πανικού που προηγήθηκε και παρότι κανείς δεν αμφισβητεί την αξία τους, η αρχή ήταν κάπως περίεργη και παγερή. Και το κοινό ακόμα προσπαθούσε να συνέλθει και τα πρώτα κομμάτια τους δεν είχαν και πολλά κοινά με ότι είχε ακουστεί μέχρι πριν λίγα λεπτά.

Όμως όταν η μπάντα απαρτίζεται από ικανότατους μουσικούς, όταν έχει στο ρεπερτόριό της συνθέσεις διαχρονικές και ποιοτικές, δεν είναι δύσκολο να επαναφέρει την τάξη. Μπορεί να χρειάστηκαν κάποια παραπάνω λεπτά αλλά σταδιακά άρχισε πάλι η αδρεναλίνη να χτυπάει κόκκινα. Το συγκρότημα σχεδόν αψεγάδιαστο, το κοινό να συνεχίζει να δοκιμάζει τις φωνητικές του ικανότητες και εκεί μπροστά στη σκηνή και πίσω από το μικρόφωνο, ένας θεός, ένας μοναδικός ερμηνευτής, ο one and only Mr Harry Conklin.

Χωρίς καμιά διάθεση να υποτιμήσω την υπόλοιπη μπάντα, θα ήταν τουλάχιστον άτοπο, αλλά πως να το κάνουμε, αυτόν τον άνθρωπο η φύση τον έχει ευεργετήσει. Δεν είναι μόνο η φωνητική του δεινότητα, που μπορεί να τραγουδήσει τα πάντα, είναι χαρισματικός σαν frontman, εκφραστικός, άμεσος, συναισθηματικός. Είναι δύσκολο να μη σε μαγέψει ο τρόπος που "χάνεται" σε κάθε κομμάτι. Απλά respect σε μια από τις καλύτερες φωνές που έχει βγάλει η metal σκηνή.

Το τελείωμα της πρώτης ημέρας έρχεται με μια διασκευή σε BLACK SABBATH

Tα φώτα ανάβουν μουσική σταματάει και η πρώτη ημέρα του μουσικού ταξιδιού μας τελειώνει εδώ με άριστες εντυπώσεις και  από τις μπάντες που εμφανίστηκαν και από την εξαιρετική διοργάνωση που φαίνεται ότι δικαιώνει όσους την τίμησαν κάνοντάς την sold out εδώ και αρκετό καιρό.

Για το RockOverdose,

Πάνος Warlord Μπούγαλης

Comments