Παρασκευή και όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Φιξ, όπου οι VIC επιστρέφουν για ένα live που πολλές μέρες πριν είχε πολυσυζητηθεί. Οι Villagers of Ioannina City έχουν πια γίνει γνωστοί και ιδιαίτερα αγαπητοί στο ελληνικό κοινό, μπλέκοντας stoner ροκ με παραδοσιακές ηπειρώτικες μελωδίες και τραγούδια, και, ολοκληρώνοντας μια ευρωπαϊκή τουρνέ επέστρεψαν για τις τελευταίες τους στάσεις στα πάτρια εδάφη. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα και το αποτέλεσμα ήταν ένα ασφυκτικά γεμάτο Factory of Sound, που είναι και η μικρότερη σκηνή του συγκροτήματος Φιξ. Σίγουρα η μπάντα αξίωνε μεγαλύτερο συναυλιακό χώρο, καθώς γινόταν το αδιαχώρητο.
Ξεκινήσαμε με τους TAU από το Βερολίνο, που αποτελούνται από μέλη των εξαιρετικών Dead Skeletons. Οι TAU αποκαλούν την ψυχεδελική τους ροκ «ιαματική» (medicine music) και ήταν μια ιδανική εισαγωγή στον ήχο των VIC, οι οποίοι και με προηγούμενες support επιλογές τους έχουν αποδείξει ότι υποστηρίζουν τις μουσικές μίξεις φολκ στοιχείων με πιο mainstream μουσικά είδη, κυρίως φυσικά της stoner/psychedelic ροκ σκηνής. Οι TAU μας έπαιξαν κομμμάτια από το EP τους, Wirikuta, με απόγειο της παρουσίας τους επί σκηνής τη συνεργασίας τους με τον Κωνσταντίνο Πιστιόλη των VIC στην γκάιντα με το κομμάτι «Huey Tonantzin» που έχει στίχους βασισμένους σε Αζτέκικη προσευχή, και έκλεισαν έτσι την παρουσία τους για τη βραδιά. Ο ενθουσιασμός για την εμφάνιση των VIC είχε φτάσει στα ύψη.
Λίγο πριν τις 11 οι VIC βγήκαν στη σκηνή εν μέσω θερμών χειροκροτημάτων και για πάνω από δύο ώρες μας γέμισαν με μουσικές ελληνικής ψυχής και stoner διάθεσης. Πολλά τα κομμάτια που ακούσαμε από το άλμπουμ τους, “Riza”, αλλά και παλιότερα αγαπημένα, όπως τα «Echoes», «Χαλασιά Μου», «Nova» (αγαπημένο κομμάτι της υποφαινόμενης), «Κρασί», «Jiannim» (αφιερωμένο στους πρόσφυγες και όλους τους εκπατρισμένους), «Ζβάρα» και για ένα δυνατό encore που όλοι περιμέναμε, το «Καρακόλια» με το κοινό να φωνάζει τους στίχους σαν προβαρισμένη ορχήστρα.
Φύγαμε χορτασμένοι και με τις καλύτερες εντυπώσεις. Ο κόσμος των VIC μεγαλώνει, η παραγωγή τους όλο και βελτιώνεται και η σκηνική τους παρουσία μας αφήνει να θέλουμε και άλλο. Εις το επανιδείν Γιαννιώτες φίλοι, την επόμενη φορά σε στάδιο!
Για το Rock Overdose,
Κατερίνα Ομουρίδου
Φωτογραφίες: Λάμπρος Φλιούκας
Comments
