Οι δύο πρώτες μέρες στο Wacken ξεκίνησαν άκρως δυναμικά, με συγκροτηματάρες (μπορείτε να τσεκάρετε το πρώτο μέρος της ανταπόκρισης -αν δεν το έχετε ήδη κάνει- για περισσότερες λεπτομέρειες), πολλές μπύρες, άριστη ψυχολογία και έναν υπέροχο καιρό!! Φέτος ήταν μια απ’ τις πολύ ‘τυχερές’ χρονιές του Wacken, όσον αφορά τον καιρό. Φουλ ζέστη και ήλιο, με μοναδική εξαίρεση μία μόνο μέρα που είχε λίγη συννεφιά και ψιχάλισε ελάχιστα..
Παρ' όλα αυτά (επειδή πάντα υπάρχει ένα αλλά..), σκεφτείτε ότι η περιοχή του φεστιβάλ στην ουσία είναι χωράφια, τα οποία τα περπατούν χιλιάδες κόσμου όλη μέρα καθημερινά. Άρα με όλο αυτό το σύννεφο σκόνης που δημιουργείται, την ίδια στιγμή για παράδειγμα, που έβγαινες απ’ το ντους καθαρός πλυμένος –χαιρόσουν κιόλας που ξεβρώμισες επιτέλους- μετά από ελάχιστη ώρα ήσουν βρώμικος πάλι!
Εντάξει όμως, πριν πας σ’ ένα φεστιβάλ γνωρίζεις ότι είναι αδύνατο να κρατήσεις άριστα την υγιεινή σου, οπότε στη τελική λες “ποιος χέ..τηκε..!" και συνεχίζεις με τη μπυρίτσα σου στο χέρι για την επόμενη συναυλία.......η οποία ξεκινούσε σχετικά νωρίς, στις 11:00, στο Black Stage με πρώτη εμφάνιση τους Ταϊβανέζους Chthonic!!
Οι Chthonic είναι ένα melodic black μέταλ συγκρότημα με κύρια θεματολογία τους, τις φόλκλορ ιστορίες και μύθους της πατρίδας τους καθώς και τα πολιτικά δρώμενα στο Ταϊβάν.
Σας θυμίζει κάτι το όνομα; Η ονομασία του συγκροτήματος προφέρεται ως ‘θόνικ’, αντί του κανονικού ‘χθόνικ’, που για λόγους ευφωνίας αλλά κα δυσκολίας στη προφορά από άλλους λαούς παραμέρισαν. Η ρίζα του ονόματος προέρχεται από την Ελληνική λέξη ‘χθόνιος’!
Και… ευτυχώς προλάβαμε κάγκελο, γιατί αν δεν προλαβαίναμε θα είχαμε στενοχώριες από ένα φίλο της παρέας, ο οποίος είναι ερωτευμένος με την Doris Yeh (ναι, είναι όντως πολύ όμορφη αλλά μικροσκοπική ρε παιδί μου, να την πιάσεις στα χέρια σου θα σπάσει!!). Σούπερ η εμφάνισή τους, και ένα παραπάνω γιατί είχαν και συνοδεία χορωδίας μάλιστα, η φωνή του Freddy Lim εξαιρετική και όλοι οι μουσικοί έπαιζαν άριστα εναρμονισμένοι! Σαράντα πέντε λεπτά συναυλίας, τριάντα πέντε λεπτά headbanging. (Ω ρε γλέντιααα, καλά ξεκινήσαμε!)
Και συνεχίζουμε καπάκια στο True Metal Stage, δέκα λεπτά αφού έχουν τελειώσει οι Chthonic, για να απολαύσουμε τους Skid Row! Βεβαίως, τους είδαμε (καλύτερα.. ακούσαμε) ωραιότατα πίσω πίσω αραχτοί στο γρασίδι, κλασσικά με μια μπυρίτσα στο χέρι και ένα hot dog (όχι, δεν είμαστε ούτε μπεκρούλιακες ούτε λαίμαργοι, άντε!)
Και ακούγοντας τα '18 and life', 'I remember you' και ειδικά στο 'Youth gone wild' αααα γίναμε όλοι πολυυύ....wild, ποζεροκατάσταση και έτσι...! (-Πού ήσουν ξαδέρφη να δεις χαμό!- )
Αφού τελειώσαμε γύρω στη μία, ήταν ώρα για μια μικρή βολτούλα στο μέταλ μάρκετ (ξανά!) γιατί πραγματικά το τί βρίσκεις εκεί δε λέγεται!!! Μετά, επιστροφή στο κάμπινγκ για υποχρεωτική ξεκούραση διότι η συνέχεια έπεται ε-ξα-ντλη-τι-κή και γεμάτη διλήμματα!
Πρώτο δίλημμα: Children Of Bodom, Santiano ή Dordeduh;
Έλα μου που ήθελα να δω και τα τρία συγκροτήματα αλλά και τα τρία έπαιζαν την ίδια ακριβώς ώρα!
Δυστυχώς, δεν πρόλαβα να δω καθόλου Children Of Bodom (ήθελα να τραβήξω και κάποιες φώτο για τη φίλη μου τη Σοφία, που διαχειρίζεται το Ελληνικό Φαν Κλαμπ, αλλά..). Είπαμε, όταν πας σ'ένα φεστιβάλ δυστυχώς δεν μπορείς να δεις τα πάντα αλλά και πολλές φορές επηρρεάζει και η παρέα που πηγαίνεις!
Ξεκινήσαμε λοιπόν απ'τη συναυλία των Dordeduh, οι οποίοι είναι ένα Atmospheric Folk/Black Metal συγκρότημα από την Ρουμανία (παρεπιπτόντως, η Ρουμανία έχει βγάλει μπαντάρες!!)
Απίστευτα ατμοσφαιρική μουσική, αλλά και τραγούδια με πιο 'σκοτεινό' ύφος, εκ-πλη-κτι-κοί κατά τη γνώμη μου!
Με σαράντα λεπτά καθυστέρησης φτάσαμε στο Party Stage, που έπαιζαν οι Γερμανοί Santiano. Φουλ κόσμος, με δυσκολία μπορέσαμε να πλησιάσουμε, καθώς οι περισσότεροι χόρευαν σε ομάδες και αν πλησίαζες σε έπαιρναν μαζί τους! Πολύ ωραία και διασκεδαστική εμφάνιση και η μόνη συναυλία που είδα τόσα παιδιά μαζεμένα!
Στις 19:30 ήταν η σειρά των Apocalyptica στο True Metal Stage. Είχαν τη συνοδεία μιας μεγάλης ορχήστρας και πραγματικά, αν έκλεινες τα μάτια σου για να μην δεις πού βρισκόσουν, νόμιζες ότι είσαι στο μέγαρο μουσικής! Υπέροχη η μουσική τους, μάς χαλάρωσε λιγάκι και βρήκαμε και μια καλή ευκαιρία -θα συμπληρώσω- για να ξεκουραστούμε λίγο πριν τη συνέχεια!
Και.. συνεχίζουμε στο δεύτερο ΜΕΓΑΛΟ δίλημμα: Carcass ή Motorhead; (εδώ σε θέλω!)
Φυσικά μην ξεχάσω ότι την ίδια ώρα ξεκινούσαν και οι Omnia. Ναι, καμία σχέση με τα άλλα δύο συγκροτήματα αλλά έπρεπε έστω και για λίγο να τους δούμε και αυτούς!
Οπότε..."εμπρός καλά μου πόδια" και τρέχεις απ'τη μια σκηνή στην άλλη για να δεις όσο μπορείς ό,τι μπορείς! Ξεκινήσαμε με Omnia, και μετά από 2 τραγούδια έπρεπε αναγκαστικά να φύγουμε γιατί η φωνή του Lemmy μάς καλούσεεε!!
Σπέσιαλ γκεστ μαζί με τους Motorhead ήταν η Doro! Θέλετε να σας πω τί έγινε;; Ο χα-μός ο ίδιος, αυτό έγινε!! Δεν ξέρω τί κάνει αυτός ο άνθρωπος, τί παίρνει, αλλά δεν υπάρχει απλά.!! Κλασσική αξία τέλος!
Carcass, προλάβαμε σχεδόν στο τέλος, αλλά και από το λίγο που είδαμε μείναμε ευχαριστημένοι! Υπέροχα φωνητικά απ'τον Bill Steer και γενικά μια πολύ δυναμική παρουσία, πραγματικά λυπάμαι που δεν μπορέσαμε να δούμε περισσότερο. (Παρεπιπτόντως, ο τελευταίος τους δίσκος "Surgical Steel", πιστεύω ότι είναι ο καλύτερός τους!)
Μισή ωρίτσα κενό για να καθήσουμε και λίγο (αχχχ η μέση μου!) γιατί στις 22:30 ποιοι είχαν σειρά;;! Οι SLAYER!!! (Ω ρε γλέντια πάλι!)
Να μιλήσω για τον κόσμο που είχε μαζευτεί στο True Metal Stage; Δεν θέλω να το θυμάμαι! Αγοραφοβία κόντεψε να με πιάσει!! Όλοι οι μαντράχαλοι μαζεμένοι, τύφλα, να πέφτουν πάνω μας, και όλοι ψηλοί και ντουλάπες ρε παιδί μου (απαπα) και εγώ το 1,72 ανάμεσά τους! (Πού πας καλή μου;;!) Αλλά για κάτσε, εγώ να μην δω Slayer δηλαδή;; Είναι δυνατόν;; Ευτυχώς που ήμουν με το έτερον ήμισυ αλλιώς θα είχα αφήσει τα κοκκαλάκια μου με τους τρελούς!
Αλλά άξιζε τόσο πολύ!! Τί παρουσία, τί παίξιμο, τί φωνάρα ο Tom, τί τρομερός ο νέος τους κιθαρίστας! Άξιος αντικαταστάτης ο Gary Holt! Να αναφέρω επίσης, πόσο συγκινητικό ήταν αυτό που έκαναν για τον Hanneman! Δεν θέλω να το περιγράψω θέλω να το δείτε παρακάτω στη φωτογραφία και τα συμπεράσματα δικά σας..!
Μετά από συναυλία Slayer, με το 'ξύλο' που φάγαμε, και την εξάντληση που είχαμε ΔΥΣΤΥΧΩΣ ήταν αδύνατο να δούμε King Diamond!! Ξεκινούσαν ένα τέταρτο μετά, στις 00:00 μέχρι τις 01:30 και θα έπρεπε μετά να συνεχίσουμε καπάκια για WASP μέχρι τις 03:00. Φύση α-δύ-να-το!!! Είπαμε.. πρέπει να είσαι ο σούπερμαν -μωρέ και ο μπάτμαν μαζί- για να έχεις αντοχές για όλα!
Κλασσική μέθοδος αράγματος κάτω, energy drink αυτή την ώρα και κάτι να φάμε. Ακούγαμε ωραιότατα τον King Diamond και τον βλέπαμε απ'τη γιγαντο-οθόνη! Μερικά απ'τα τραγούδια που ακούσαμε ήταν τα 'The Candle', 'Sleepless Nights', κενό μνήμης, κενό μνήμης, 'The Puppet Master', 'Evil', 'Mercyful Fate', 'Come to the Sabbath'..κ.α τα οποία δεν θυμάμαι! Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα King Diamond, και ενώ ποτέ δεν ήμουν big fan, μπορώ να πω ότι μου άρεσε πολύ!!!! Μεγάλη υπόθεση να βλέπεις ένα συγκρότημα live! Αλλάζεις άποψη μπορώ να πω! Κάποιες φορές αλλάζεις άποψη προς το κακό γιατί συνειδητοποιείς ότι δεν παίζουν πχ τόσο καλά όσο όταν τους ακούς στο δίσκο, και άλλες φορές καταλαβαίνεις την ποιότητα ενός συγκροτήματος καλύτερα όταν τους δει ζωντανά!
Τελευταίο συγκρότημα αυτής της εξαντλητικής αλλά απίστευτης μέρας, οι WAAASP!!!!!!!!!!!!!!
01:45, και αφού είμαι σχεδόν έτοιμη να κοιμηθώ κάτω στο χώμα, με το που βγαίνουν και ακούω τη γνώριμη μουσική απ'το 'On your knees', το μάτι γαρίδα!!! Το τί κομματάρες ακολούθησαν δε λέγεται!! 'The Torture Never Stops', ''Wild Child', 'Sleeping in the Fire' και 'Forever Free', The Real Me', 'Love Machine', 'I Wanna Be Somebody', 'The Crimson Idol', 'The Titanic Overture' κ.α!!!! Τρομερό setlist όλες οι κομματάρες τους μαζεμένες!! Καλά η φωνή του Blackie α-πί-στευ-τη!! Και ο κιθαρίστας δε παιζόταν ο άνθρωπος!! Έκανε ένα σόλο..ανατριχιαστικό!! Όλοι τον χειροκροτούσαν, δεν υπήρχε το άτομο!!
Αξίζει να αναφέρω για το τέλος, ότι συγκινήθηκα με έναν κύριο γύρω στα 60 θα έλεγα, ο οποίος ήταν και αυτός στη συναυλία των WASP και κοιτούσε όλα τα νεότερα άτομα που ήταν εκεί ηλικίας 25-35 μαζί με 'μας που τραγουδούσαμε και γουστ@ραμε απίστευτα με WASP, και τα μάτια του ήταν βουρκωμένα..! Θυμόταν δικές του στιγμές νεότερος; Του έδινε ελπίδα ότι υπήρχαν ακόμα νεότερα άτομα που θυμούνται, εκτιμούν και σέβονται κλασσικά συγκροτήματα; Όλα μαζί; Δεν ξέρω, αλλά το βλέμμα του μου έμεινε στο μυαλό..
Ακόμα μια μέρα λοιπόν τέλειωσε στο Wacken και έχουμε πλησιάσει απειλητικά στο τέλος αυτής της υπέροχης εμπειρίας, με την τελευταία μέρα να περιλαμβάνει εξίσου τρομερά συγκροτήματα! Στο τρίτο και τελευταίο (σύντομο) μέρος της ανταπόκρισης θα μπορέσετε να διαβάσετε για τη συνέχεια -αν ενδιαφέρεστε φυσικά-!
Για το RockOverdose.gr,
Έλενα Δαρζέντα (Horns Up \m/\m/)
Comments
