ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ: WACKEN 2014 (ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ)
Στα δύο πρώτα μέρη της ανταπόκρισής μας απ’το φετινό Wacken, σας έδωσα λεπτομέρειες για το φεστιβάλ, τα συγκροτήματα, καθώς και προσωπικές εμπειρίες μου και εντυπώσεις. (Αν θέλετε να διαβάσετε τα δύο πρώτα άρθρα ακολουθήστε αυτά τα λινκ: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=32988
http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=33140 )
Με τα πολλά και τα λίγα λοιπόν, φτάσαμε στην τελευταία μέρα του φεστιβάλ. Τέσσερις μέρες φουλ διασκέδασης, πόρωσης και κρεπάλης!
Η πρώτη συναυλία της μέρας ξεκινάει σούπερ δυναμικά με τους Arch Enemy στις 12:00 στο Black Stage.

Είναι η πρώτη φορά που το συγκρότημα θα εμφανιζόταν στο Wacken με την νέα τους τραγουδίστρια και οι περισσότεροι φάνηκαν να έχουν μια μικρή επιφύλαξη για την δεσποινίδα Alissa White-Gluz (προσωπικά δεν είχα καμία!). Η Alissa κατά τη γνώμη μου είναι άξια αντικαταστάτρια της Angela Gossow, η οποία σαφέστατα ήταν ανεπανάληπτη και οι Arch Enemy είχαν ταυτιστεί με το όνομά της για πολλά χρόνια! Οι αντιδράσεις πάρα πολλές όταν αποχώρησε, όχι αρνητικές, αλλά αντιδράσεις λύπης, ότι καμία άλλη δεν θα μπορούσε να φτάσει την Angela!
Έλα όμως που η Alissa, εκτός του ότι είναι μια νέα κοπέλα, κούκλα, με απίστευτη σκηνική παρουσία, τρομερή ενέργεια και φωνάρα, δίνει τον καλύτερό της εαυτό!! Και φαίνεται αυτό!! Καταλαβαίνει το "βάρος" που έχει πέσει στους ώμους της, γιατί εδώ που τα λέμε δεν είναι εύκολο να αντικαθιστάς μια τραγουδίστρια όπως η Angela! Παρ' όλα αυτά, μάς χάρισε μία ώρα πολύ δυναμικής συναυλίας, στην οποία ακούσαμε τραγούδια απ'τον νέο τους δίσκο 'War Eternal', αλλά και παλιές κομματάρες όπως τα 'Ravenous', 'My Apocalypse', 'Bloodstained Cross, 'Dead Eyes See No Future', 'No Gods, No Masters', 'We Will Rise' και φυσικά το 'Nemesis'!

Γύρω στις 16:30, αρχίζουμε να μαζευόμαστε στο Black Stage ξανά, για να απολαύσουμε τους Emperor!!
-Ποιό είναι το θέμα που προέκειψε όμως!-
Εγώ απ'τις 15:30 ήθελα να πάω στο True Metal Stage (ακριβώς δίπλα), για να πιάσω πρώτη σειρά για τους Amon Amarth που έπαιζαν στις 19:00.
Είπαμε, σε ένα φεστιβάλ δεν γίνεται να δεις τα πάντα, πρέπει να κάνεις δύσκολες επιλογές και φυσικά αυτή ήταν μια τέτοια δύσκολη επιλογή! (Emperor από κοντά ή Amon Amarth κάγκελο;!) Έλα όμως που τυχαίνει να έχουμε και κάποιες αδυναμίες! Στην τελική, μπορούσα άνετα να τους δω απ'το πλάϊ ή απ'τις οθόνες! Και ξέρω τώρα τί θα σκέφτεστε κάποιοι από 'σας.. "Α την.. (χαζή) άφησε τους Emperor για να δει αυτούς!". Και άλλοι.. θα μου δίνετε δίκιο φυσικά..!
Συνεχίζω λοιπόν και λέω (..γι'αυτούς που μου δίνουν δίκιο 🙂 ότι ήταν αδύνατο να δω Amon Amarth πέρα απ'τη δεύτερη βαριαααά τρίτη σειρά! Κάγκελο ήθελα να πιάσω, αλλά εδώ προκύπτει το θέμα που σας έλεγα! Αν περιμένουμε λοιπόν, πότε θα κουνηθεί ο ένας πότε θα κουνηθεί ο άλλος, πάει το καγκελάκι το χάσαμε!! Άντε τώρα, εδώ κολλάει μια φράση σχετική με..κάγκελο αλλά το αφεντικό θα μας βάλει πιπέρι στο στόμα..!
Να μην τα πολυλογώ (που τα πολυλογώ, το ξέρω) εγώ έχω πιάσει τη θέση μου, δεύτερη σειρά κάτω απ'το True Metal Stage και δίπλα στο Black Stage έχει φτάσει η ώρα των Emperor!
Μα είναι πραγματικά απίστευτη εμπειρία, σε βαθμό που σε πιάνει δέος, να βλέπεις ζωντανά μια μπάντα με τόσο 'βαριά' ιστορία από πίσω της! Το μυαλό σου γυρνάει χρόνια πίσω ρε παιδί μου και αναλογίζεσαι ότι αυτοί οι άνθρωποι που είναι μπροστά σου έχουν πουλήσει εκατομμύρια δίσκους, έχουν κάνει τεράστιες επιτυχίες, έχουν χωριστεί ξανά ξανά για να ενωθούν τελικά ακόμη μια φορά και μάλιστα με τον Faust στα ντραμς και πάλι!
Εκπληκτικοί και τρομεροί! Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια κοπέλα δίπλα μας, που κοπανιόταν επί μιάμιση ώρα συνεχόμενα. Πόρωση σκέτη! Σέτλιστ;; Δείτε και θαυμάστε! 'Into the Infinity of Thoughts', 'Cosmic Keys to My Creations & Times', 'Beyond the Great Vast Forest', 'I Am the Black Wizards', 'Inno a Satana' (α-να-τρι-χί-λα), και ΝΑΙ το 'A Fine Day to Die'(!!) cover από Bathory κ.α!!

Και μετά από τους Emperor έχει έρθει η ώρα να δονηθεί όλο το True Metal Stage σε ήχους από τραγούδια όπως το 'Deceiver of the Gods', 'Varyags of Miklagaard', 'Guardians of Asgaard', 'We Shall Destroy'...κυρίες και κύριοι AMON AMARTHΗH!!!!
Τί να σας πρωτοπεριγράψω!! Το συγκρότημα και πόσο γ@μάτοι ήταν (όπως πάντα!); Τους χιλιάδες θαυμαστές που ήταν μαζεμένοι; Τα σκηνικά;
Κατ' αρχάς, ο Johan Hegg είναι ένας γλυκύτατος άνθρωπος, έχει φωνάρα, έχει τρομερό παρουσιαστικό που σου βγάζει ρε παιδί μου ότι αυτός ο άνθρωπος έχει σίγουρα στο DNA του γονίδια από τους Βίκινγκς!! Και όχι μόνο αυτός βέβαια, όλοι στο συγκρότημα!! Στους Amon Amarth είδα αυτό που λένε 'λαοθάλασσα'!! Πραγματικά, όταν γυρνούσα πίσω να κοιτάξω (γιατί έπρεπε να προσέχουμε και τα crowd surfings) τα μάτια μου αδυνατούσαν να συνειδητοποιήσουν το πόσα χιλιάδες άτομα ήταν μαζεμένα!!
Φυσικά, όλο το σέτλιστ τους ήταν απίθανο, με το ένα κομμάτι καλύτερο απ'τ'άλλο!! 'Father of the Wolf', 'As Loke Falls', 'For Victory or Death', 'Cry of the Black Birds', 'Twilight of the Thunder God' , 'The Pursuit of Vikings'!! Ε ρεε χαμός που έγινεε!! Αυτό είναι που λένε, "Με χάνετεεε"!!! Μία ώρα και ένα τέταρτο άπειρης πόρωσης!!
-Και ώρα για τα κουτσομπολιά της συναυλίας! -
Ακριβώς δίπλα μου (στην αρχή) και μετά μπροστά μου, ήταν μια.. ντουλάπα! Ρε δεν υπήρχε ο τύπος.. σίγουρα 2 μέτρα ψηλός και ογκώδης (σκιάχτηκα!) και πήγε και μου στρογγυλο-στάθηκε μπροστά μου!! "Ρε π@νίβλακα δε με βλέπεις;;;!" "Εγώ κύριε την είχα κερδίσει τη θέση μου!! Περίμενα 4 ώρες στον ήλιο και ήρθες εσύ τελευταία ώρα με τα 2 μέτρα σου να μας φας τη θέση! " No, no..jamais!! Όχι απλά πήρα τη θέση μου πίσω αλλά μπήκα και μπροστά του! (Βρήκε άτομο τώρα!) Ντουλάπα - Έλενα = 0-1 (για όσους στοιχηματίσατε υπέρ του συγνώμη χάσατε loseeers!!)
Επιπλέον, αφού λύσαμε το πρόβλημα με τον φουσκωτό, τσουπ έρχεται μια κοπελίτσα σινάμενη κουνάμενη (τύφλα!) και αρχίζει να σπρώχνει (άσχημα όμως!) όλους μας για να μπει κάγκελο..! Αχχχ.....(ξεροβήχω τώρα..!) που πας βρεεεε;;! Δυο, τρεις μαντραχαλέοι την αγριοκοίταξαν, αυτό ήταν! Και εκεί λίγο πριν ξεκινήσει η συναυλία άρχισε να μιλάει σε μια άλλη κοπέλα και μπαπ(!) την αρπάζει και τη φιλάει στο στόμα!! Ο φίλος της κοπέλας εκεί ήταν εντομεταξύ!! Ούτε που κουνήθηκε, γελούσε νομίζω! (Ρε είστε όλοι..!)

Απαραίτητο διάλειμμα για μπύρα-ες και φαγητό.. και μετά μια γλυκιά κρέπα για να πάρουμε ενέργεια.. και καπάκια οινόμελο, έτσι γιατί συνοδεύει ωραία την κρέπα (μην πείτε κουβέντα!), και αφού έχουμε καρδαμώσει που λένε (μα τί λεξιλόγιο είναι αυτό!) προχωράμε ίσα-ντουγρού (σας έστειλα τώρα!) στο Headbanger Stage για να δούμε τους Ιταλούς Fleshgod Apocalypse!
Οι Fleshgod Apocalypse είναι μια εξαιρετική μπάντα, με τρομερή τεχνική, που κινείται στους ήχους του συμφωνικού death metal.
Α-νε-τό-τα-τα θα μπορούσαν να παίξουν σε μια μεγαλύτερη σκηνή, δεδομένου του πόσος κόσμος είχε μαζευτεί για να τους δει! Πραγματικά η ατμόσφαιρα είχε γίνει αποπνικτική με τόσο κόσμο μαζεμένο σ’ ένα σχετικά όχι μεγάλο και κλειστό χώρο!
Εξαιρετική η παρουσία της σοπράνο στη σκηνή μαζί τους, η ίδια που ακούγεται και στο άλμπουμ ‘Labyrinth'! Συγκεκριμένα, όταν έπαιξαν το ‘Minotaur’ αλλά και το ‘Elegy’, ‘Pathfinder’, και το ‘Labyrinth’ έγινε ο χαμός!! Πέρα απ’ τους μπροστινούς που φυσικά ήταν όλοι Ιταλοί τρελαμένοι, όλοι οι υπόλοιποι που είμασταν εκεί πιστεύω ότι οι μισοί από ‘μας γνωρίζαμε καλά τους Fleshgod Apocalypse. Πολλοί είχαν έρθει από περιέργεια. Συγκεκριμένα άκουγα κάποιον δίπλα μου ο οποίος έλεγε ότι είχε έρθει να τους δει γιατί είχε ακούσει πόσο καλή τεχνική έχουν. Δυστυχώς δεν τους βοήθησε ο χώρος που έπαιζαν, γιατί όπως ξαναείπα η ακουστική μέσα στο Circus είναι πολύ κακή, παρ’ όλα αυτά μας χάρισαν μια πολύ ‘ιδιαίτερη’ συναυλία!
Δέκα λεπτά αφού έχουν τελειώσει οι Fleshgod Apocalypse, στη διπλανή σκηνή, στο W.E.T. Stage είναι η σειρά του Ics Vortex!

Ο Ics Vortex (βλέπε ex-lamented souls, ex-borknagar, ex-dimmu borgir, ex-arcturus κ.α) κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ του το 2011 με τίτλο ‘Storm Seeker’. Μεγάλη μουσική στροφή θα λέγαμε, μιας και τον είχαμε συνηθίσει σε πολύ διαφορετικό στυλ ιδίως με τους Dimmu Borgir! Να είμαι ειλικρινής, πέρα απ’το Odin’s Tree που είναι κομματάρα, δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα σε γενικές γραμμές, ενώ ήδη είχα ακούσει το άλμπουμ του, το οποίο μου άρεσε ναι μεν, αλλά live η όλη εμφάνισή τους θεωρώ ότι ήταν αρκετά..'χλιαρή'.
Και με τα λίγα και τα πολλά λοιπόν, φτάσαμε στο τέλος αυτού του φεστιβάλ.
Να διευκρινήσω ότι σαφέστατα στο Wacken υπήρχαν πολλά περισσότερα συγκροτήματα από αυτά που σας ανέφερα! Εγώ απλά έκανα μια ανταπόκριση με λεπτομέρειες για συγκροτήματα που είδα εγώ. Δυστυχώς έχασα πολλές άλλες εμφανίσεις, αλλά όπως είπα πολλές φορές, είναι αδύνατο να δεις όλες τις συναυλίες που θέλεις!
Επιπλέον, να ζητήσω συγνώμη για τον 'χύμα' τρόπο που γράφω κάποιες φορές. Δεν είμαι επαγγελματίας αρθρογράφος, απλά γράφω αυτό που σκέφτομαι και όπως θα μιλούσα στη παρέα μου! Δε θέλω να θίξω κανένα και πάντα κινούμαι στα πλαίσια της πλάκας!
Για το τέλος, θα ήθελα να πω ότι το να πας σ'ένα φεστιβάλ είναι μια εμπειρία που πρέπει κάθε μεταλλάς να ζήσει! Πέρα απ'τα συγκροτήματα που θα δεις ή θα γνωρίσεις από κοντά, είναι οι νέες γνωριμίες που θα κάνεις με ανθρώπους που είναι από κάθε μέρος του πλανήτη, είναι ότι θα χορεύεις με τελείως αγνώστους απλά και μόνο γιατί θα σας αρέσει το ίδιο συγκρότημα και πάνω στο κέφι θα γίνετε όλοι μια παρέα! Είναι το ότι θα βρεθεί κάποιος να σου προσφέρει να πιεις απ΄τη μπύρα του, έτσι επειδή τον άφησες να έρθει λίγο πιο μπροστά και να στριμωχτεί μαζί σου! (Και μετά θα επιμένει μάλιστα να την κρατήσεις τη μπύρα!!)

Είναι τα χαμόγελα των ανθρώπων και η ευτυχία που την νιώθεις να αναβλύζει από όλους, γιατί πραγματικά απ'όπου και να είσαι όποιο πρόβλημα και αν αντιμετωπίζεις, τα ξεχνάς όλα!! Εκεί είδα πραγματικά χαρούμενους και ξένοιαστους ανθρώπους, κάτι το οποίο έχω να συναντήσω καιρό! Γι' αυτό, κάντε τις οικονομίες σας από νωρίς και κανονίστε να πάτε σ'ένα φεστιβάλ (όποιο και να είναι αυτό) γιατί θα γεμίσετε φουλ τις μπαταρίες σας και θα αποκτήσετε απίστευτες και αξέχαστες εμπειρίες!
Για το Rock Overdose,
Έλενα Δαρζέντα (Horns Up!! \m/\m/)



