Πάμε λοιπόν με τη μια στο θέμα. Είχα την χαρά και την τιμή να παρακολουθήσω ένα από τα πιο έντονα shows των τελευταίων μηνών. Οι Φινλανδοί WOLFHEART του φίλου πλέον Tuomas Saukkonen και της παρέας του, μας έκαναν να θυμηθούμε ίσως το τι ακούγαμε μερικά χρόνια πριν, σε μια από τις 4 συνολικά εμφανίσεις της μπάντας. Μαζί τους, τα έσπασαν οι DESERT NEAR THE END, οι MINDTHREAT και οι AMONGRUINS, οι οποίοι έφεραν τους Φινλανδούς και τους ακολούθησαν στις Ελληνικές εμφανίσεις.
Στις 20:30 λοιπόν, οι DESERT NEAR THE END, ανέβηκαν στη σκηνή για να μας παρουσιάσουν ένα απίστευτο κράμα heavy, epic και thrash metal, επιρρεασμένο κυρίως από ICED EARTH εποχής “Burnt Offerings” και “Dark Saga” και BLIND GUARDIAN, εποχής “Imaginations…”. Προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ αυτό που είδα και άκουσα. Η μπάντα ήταν δεμένη – εννοείται πως κάποια λαθάκια έγιναν, είναι live άλλωστε – και καλοπροβαρισμένη. Αν εξαιρέσεις ότι ο ένας κιθαρίστας είναι νέο μέλος, μπορώ να πω ότι έγινε πολύ καλή δουλειά γενικά. Προσωπική μου γνώμη, η μπάντα σαν σύνολο, θέλει δουλειά στην σκηνική παρουσία, πλην του τραγουδιστή και του μπασίστα, οι οποίοι τα έσπασαν και οι 2! Εδώ να πούμε ότι η μπάντα εμφανίστηκε και με session drummer (τον Γιώργο από AMONGRUINS και NORDOR, που μάλλον το έχει συνήθειο να παίζει 2 set στα shows που κάνει). Επίσης κάτι που μου φάνηκε ευχάριστα πρωτότυπο, είναι ότι παρόλο που είχαν 2 κιθάρες, είχαν και παραμόρφωση στο μπάσο, το οποίο μάλιστα είχε και ρόλο lead σε αρκετά σημεία. Περιμένω σύντομα νέα τους και ελπίζω την επόμενη φορά, ο ήχος να είναι με το μέρος τους.
.jpg)
Η ώρα είχε πάει 21:10 και μετά από το απαραίτητο change over, ήταν η σειρά των MINDTHREAT να μας ζεστάνουν λίγο ακόμα...
Η μπάντα ανέβηκε στις 21:25 και για την επόμενη μισή ώρα, η Σουηδική σκηνή, ήταν εκεί μπροστά μας, στο An club. Επιρρεασμένοι από IN FLAMES και SOILWORK κυρίως, μόνο καλά λόγια μπορώ να πω για άλλη μια φορά. Μια μπάντα που έχει λιώσει στις πρόβες, φαίνεται από τις πρώτες νότες. Αν δείτε κάποιο video από live BEHEMOTH, θα καταλάβετε τι εννοώ όταν λέω ότι οι MINDTHREAT είναι χορογραφημένοι. Απίστευτα δεμένοι, με κάπως καλύτερο ήχο από τους DESERT NEAR THE END, απλά τα έσπασαν. Οι 2 κιθαρίστες στις άκρες να χτυπιούνται δίχως αύριο και ο τραγουδιστής να χοροπηδάει σαν τον μανιακό και να φτύνει τους στίχους. Φυσικά και τα καθαρά φωνητικά ήταν το ίδιο άρτια. Ο μπασίστας και ο drummer, δεμένοι όπως πρέπει να είναι το rhythm section και τα μυαλά στα κάγκελα! Μπράβο!!!
Στις 22:05, οι AMONGRUINS ανέλαβαν τα ηνία για να μας πετάξουν τα μυαλά στον τοίχο με τον απίστευτο deathcore/death metal που παίζουν. Όπως επίσης έχω ξαναπει, μερικές μπάντες, ξέρεις ότι θα παίξουν καλά ότι και να γίνει. Αυτή η μπάντα, είναι μια από αυτές. Με το πρώτο τους album στα χέρια έτοιμο, έσφαζαν τα αυτιά μας (με την καλή έννοια πάντα) για 35 λεπτά. Ο μπασίστας/τραγουδιστής, Sverd, ξέρει καλά τη δουλειά του, καθώς επίσης και τα υπόλοιπα μέλη. Οι κιθαρίστες σε απόλυτο συγχρονισμό και ο drummer (ο Γιώργος που λέγαμε πριν) απλά τα έσπασε. Δεν θέλω να πω άλλα, γιατί θα αρχίσω να επαναλαμβάνομαι. Μερικές φορές δεν έχει πολλά να πεις για μια μπάντα, όταν ξέρεις ότι αποδίδει πάντα στο μέγιστο. Περιμένω να τους δω για 3η φορά. 2 είναι λίγες! Στις 22:40 κατέβηκαν από τη σκηνή και μετά από 20 λεπτά, ήταν η ώρα να απολαύσουμε τους Φινλανδούς...
Οι WOLFHEART ανέβηκαν στη σκηνή στις 23:00 και παρόλο που έπαιξαν μόνο 50 λεπτά (όσο διαρκεί το album τους δηλαδή), μπόρεσαν να μας δώσουν τα πάντα. Από τα συναισθήματα που ο Tuomas περνάει μέσα από τις μελωδίες του, μέχρι τις λυσσασμένες κραυγές και τα δίκασα του drummer. Προσωπικά πιστεύω ότι ήταν ένα πακέτο που τα είχε όλα. Ατμοσφαιρικές στιγμές, έντονες και “βίαιες”, μελωδικές... λίγες φορές το συναντάς αυτό σε live εμφάνιση. Κάθομαι και το σκέφτομαι τώρα ενώ γράφω αυτό το κείμενο και συνειδητοποιώ, ότι δεν υπήρξε τίποτα απολύτως που να μην μου άρεσε. Δεν ξέρω αν το έχω ξαναπεί σε review δικό μου, αλλά αυτή η μπάντα, ήταν ο ορισμός της τέλειας εμφάνισης για μένα (μιλάμε πάντα για αυτό είδος και status μπάντας, απλά για να μην παρεξηγηθώ σε αυτό που γράφω). Τα μέλη της μπάντας, οι οποίοι είναι φίλοι και μουσικοί άλλων γνωστών μπαντών της Φινλανδικής σκηνής, ήξεραν ακριβώς τη δουλειά που έπρεπε να κάνουν και την έκαναν στο έπακρο. Επίσης ο ήχος ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν η μπάντα. Ούτε βρώμικος, αλλά ούτε και καλογυαλισμένος. Όπως είπα, ήταν μια τέλεια εμφάνιση...
Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο. Απλά ευχαριστώ τον Tuomas για τον χρόνο που μου διέθεσε μετά την εμφάνισή τους, παρόλο που ήταν αρκετά κουρασμένος, την Άννα Δήμου για την άψογη διοργάνωση και όλες τις μπάντες για τον επαγγελματισμό τους. Μακάρι να υπήρχε πάντα τέτοιο κλίμα στις συναυλίες, χωρίς άγχη και τσακωμούς.
Για το RockOverdose.gr: Nick Yngve
Φωτογραφίες: Λαμπρινή Γκούμα
Comments
