GUITAR GODS
YNGWIE MALMSTEEN – ULI JON ROTH
- GARY HOEY – BUMBLEFOOT
2 Ιουλίου 2014, Observatory,Santa Ana,California,USA.
Ο τίτλος και μόνο Guitar Gods,προξενεί δέος αλλά και περιέργεια,ποιοί είναι αυτοί που αποκαλούνται Guitar Gods πίσω από αυτήν την περιοδεία... Βλέπωντας την αφίσα για την περιοδεία,τα περισσότερα ονόματα είναι ηχηρά. Πρώτος και καλύτερος ο κύριος Yngwie Malmsteen,o πρώτος της μεγάλης των Σουηδών βιρτουόζων σχολής. Uli Jon Roth είναι το δεύτερο όνομα στο bill,ο πάλε ποτέ lead κιθαρίστας των Scorpions(κατά πολλούς,της καλύτερης περιόδου τους). Τρίτο όνομα είναι ο σ'εμένα σχεδόν άγνωστος Gary Hoey. Και τελευταίος,αλλά όχι αμελητέος,ο τωρινός shredder των Guns 'N Roses,Μr Bumblefoot.
Οι πόρτες ανοίγουν γύρω στις 7,και φτάνοντας στον χώρο καμιά ώρα και κάτι μετά,ο Bumblefoot έχει ήδη αρχίσει το set του,κάτι που δεν γίνεται απευθείας αντιληπτό,γιατί καθώς προσπαθούμε να μπούμε στον χώρο ακούγεται κάποιο τραγούδι των Iron Maiden να παίζεται,αν δεν κάνω λάθος το “Wasted Years”! Ναι,ο Bumblefoot αποτιεί φόρο τιμής! Πέρα από τον μικρό αυτό φόρο τιμής ο lead guitar player των GNR αφοσιώνεται στο προσωπικό του υλικό απο τα solo album του(που για να πω την αλήθεια δεν ήμουν ενήμερος). Με τον Bumblefoot στην lead κιθάρα,και τα φωνητικά,και τους άλλους 3 μουσικούς που τον συνοδεύουν(ρυθμικός κιθαρίστας,ντράμερ,μπασίστας),ακούμε μια γκάμα τραγουδιών όπως “Abnormal”,”Real”,Turn Around”,”Guitars Suck(!)”,”Objectify”,”Guitars Still Suck(!?)”,Raygun”,και “Dash”. Όλα μπορώ να πω πολύ καλά εκτελεσμένα,με τον Bumblefoot να “δίνει” επικύνδηνα στα solo του,αν και όχι ο καλύτερος τραγουδιστής τριγύρω. Η μουσική του είναι πραγματικά δύσκολο να περιγραφεί. Μπορεί κανείς να πει ότι είναι “μοντέρνο ροκ”,που κινείται από το punk και το alternative,στο metal και το hard rock,καθώς και διάφορα άλλα παράξενα περάσματα. Φανταστείτε μια punk μπάντα,με απίστευτα βιρτουόζο κιθαρίστα! Απίθανο!? Kι όμως ο Bumblefoot το τολμάει! Επίσης να πω ότι ο Ron(όπως είναι το πραγματικό του όνομα),ήταν ο μόνος(αν δεν κάνω λάθος,με μια μικρή επιφύλαξη),που βγήκε μετά το τέλος του show του να υπογράψει αυτόγραφα και να βγεί φωτό στο merchandise booth. Κάπου εκεί του συστήθηκα,τον ενημέρωσα ότι τον έχω δει στην Ελλάδα με την Lita Ford(Rockwave),έμεινε έκπληκτος,και με βοήθησε αφάνταστα,γράφωντας ο ίδιοσ,εκείνη την ώρα το playlist του!! Πραγματικά ένας πολύ προσιτός και ταπεινός(σαν άθνρωπος) κιθαρίστας,που απλά τυγχάνει να παίζει σε μια από τις μεγαλύτερες μπάντες στον πλανήτη(GNR)! Thank you Ron!
Δεύτερος βγάινει ο σ'εμένα άγνωστος Gary Hoey. Έχοντας τον τσεκάρει μερικές ημέρες πριν στο YouTube,συνηδητοποιώ ότι ο τύπος,ξέρει να παίζει! Kαι όχι μόνο! Ο κύριος Hoey έχει μια μακρά μουσική ιστορία πίσω του,εδώ και καμιά εικοσαετία περίπου! Ζωντανά όμως ο Gary Hoey πραγματικά κλέβει την παράσταση με το τρίο του! Ο ίδιος στα φωνητικά και την κιθάρα,μαζί με έναν μπασίστα,κι έναν ντράμερ να τον συνοδεύουν,έχει πιάσει το νόημα,καθώς και τον κόσμο,με το γεμάτο μελωδία,τεχνικό,bluesy παιξιμό του! Ο τύπος είναι local hero(παρ'ότι ζει στην Ανατολική ακτή των ΗΠΑ πλέον),και ο κόσμος τον επιβραβεύει όποτε του δίνεται η ευκαιρία. Παίζει δικά του κομμάτια όπως “Deja Blues”,”Utopia”,”Fade To Blue”,καθώς και διασκευές όπως το χιλιοδιασκευασμένο “Born Under A Bad Sign” του Albert King,το “Hocus Pocus” των Focus(υπάρχει και σε επίσημο βίντεο από τα πρώτα του Gary),το disco κομμάτι “Get Down Tonight” των KC & The Sunshine Band(!),καθώς και το “Lunatic Fringe” των Red Rider. Σε γενικές γραμμές μουσικά ο αγαπημένος μου της βραδυάς.
Και μετά τον κύριο Ηoey,αναφέρεται στο line up ο κύριος Roth. Ο οποίος όμως είναι άφαντος... Και χωρίς επεξήγηση απο κανέναν περνάμε στον headliner κατευθείαν...(!?). Ακούγεται ότι ο Uli Roth είχε κάποιο πρόβλημα με την visa του,και δεν μπόρεσε να μπει στην χώρα...
Είναι ώρα για Μalmsteen όμως! Μην έχοντας δει ποτέ ζωντανά τον θρύλο,καθ'ότι όχι και ο μεγαλύτερος οπαδός του,αναρωτιόμουν τι να περιμένω... Για να πώ την αλήθεια αυτό που βίωσα,με αφήνει διχασμένο,καθώς επιβεβαιώνει 2 πράγματα... Απ'την μια ο κύριος Malmsteen είναι ατόφιος,αυτός που ήταν πάντα,και κάνει ένα φοβερό show. Από την άλλη όμως,ακριβώς αυτός ο υπέρμετρος εγωισμός του,δεν αφήνει περιθώριο για κανέναν άλλο πάνω στην σκηνή ν'αναπνεύσει! Κυριολεκτικά η τρεις υπόλοιποι τησ μπάντας(ο τραγουδιστής που επίσης έπαιζε πλήκτρα,ο μπασίστας που έκανε όλο σχεδόν τον πρόλογο-επαφή με το κοινό,και ο ντράμερ)είναι στιβαγμένοι στο 1 άκρο της σκηνής,αφήνωντας τουλάχιστον τα 2/3 της στον...Μαέστρο...
Οι μουσικοί που τον συνοδεύουν δεν είναι κακοί,αλλά απλά συνοδευτικοί... Σου δίνει την εντύπωση ότι απλά είναι εκεί έτσι ώστε να μην βγει να παίξει με τα πάντα εκτός της κιθάρας του,προηχογραφημένα...
Το show περιλαμβάνει όλες τις γνωστές πόζες του βιρτουόζου(νομίζω ο άνθρωπος είναι ο ορισμός και των 2 όρων),καθώς και το πάθος και την τρέλα που τον διακατέχουν. Είναι σαν να έχει σκάση από το πουθενά στην επι 2014 hip hop κρατούμενη Αμερική(μάλιστα στην διπλανή αίθουσα υπήρχε ανάλογο “live”),με το atitude,το look,και τον ήχο του 80s metal! Κάτι που για πολλούς απο εμάς στην Ελλάδα είναι αξιοθαύμαστο. Σίγουρα,σπάνιο...
Παίζει περίπου 22 κομμάτια(αν μέτρησα καλά)από τα οποία τα 13 περίπου είναι instrumental(συμπεριλαμβανομένου και του Αμερικάνικου εθνικού ύμνου). Αν είστε fan των κιθαριστικών κομματιών,τότε είστε μάλλον στον Παράδεισο. Μεταξύ των ορχηστρικών ακούγονται και τα κομμάτια με φωνητικά όπως το εναρκτήριο “Rising Force”,”Razor Eater”,”7th Sign”(Μalmsteen δεύτερη φωνή επίσης!),”Dreaming(acoustic)”,”Cherokee Warrior”(Malmsteen φωνητικά),”Μagic City”,και το show κλείνει με το “Heaven Tonight”! O κόσμος επεφημεί και ο Μαέστρος επιστρέφει για ένα ακόμα ακουστικό instrumental(υπήρξαν και κανά 2 πιο πριν),και για τελείωμα... “I'll See The Light Tonight”! Που είναι το πιο γνωστό του hit όμως...? “You Don't Remember”...Yngwie...? We'll Never Forget...
Σε σύνοψη μια αρκετά ενδιαφέρουσα βραδυά,με τρεις διαφορετικούς σε στυλ κιθαρίστες,που όμως έχουν όλοι κάτι κοινό...Είναι shredders!
Tα παράπονα ελάχιστα. Κυρίως στο show του Μalmsteen,ο ίδιος ακουγόταν περισσότερο και από τον τραγουδιστή του(ο οποίος μάλλον είναι λίγος σε σχέση με κάποιους από τους προκατόχους του),όταν αποφάσιζε να τραγουδήσει,όπως επίσης και τα keyboard solos του ιδίου,ήταν θαμένα πίσω από τα ρυθμικά του Μαέστρου... Επίσης,παρά το τι πιστεύαμε οι περισσότεροι εκεί μέσα,ΔΕΝ είδαμε τζαμάρισμα με όλους τους κιθαρίστες μαζί στο τέλος. Που αποδυκνυεί ότι το Guitar Gods είναι απλά το όνομα που διάλεξε ο Yngwie Malmsteen για αυτήν του την περιοδεία του. Επίσης ο Gary Hoey είχε μεγάλο πρόβλημα με τον ήχο με τα φωνητικά του,που μια ακούγονταν,και μια οχι... Γενικά η ηχοληψία δεν ήταν και η καλύτερη σε μεγάλο μέρος της βραδυάς. Και ιδίως όταν ο Μalmsteen κανά 2 φορές κατά το τέλος προσπάθησε να μας κουφάνει εντελώς με το να ταλαιπωρεί την κιθάρα του επι σκηνής(μεχρι που την έσπασε)! Είμαστε τυχεροί που ακόμα ακούμε! Heavy Metal mayhem! Old school style!
Ηighlight της βραδυάς,ο Βumblefoot,που ενώ παίζει τα απίστευτα σολο του,κάνει βόλτες ανάμεσα στο κοινό,παίζοντας με το 1 χέρι,δίνοντας το άλλο στον κόσμο,και ποζάροντας παράλληλα...! Respect!
Για το Rock Overdose , από την Καλιφόρνια των ΗΠΑ
Μπάμπης Καϊσάς
Y.Σ. Θερμές ευχαριστίες στην Karen Isaman Dare,για την βοήθεια της στην όλη κάλυψη του γεγονότος.
Comments
