Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα των διοργανωτών, η συναυλία έπρεπε να ξεκινήσει γύρω στις 20:00. Τελικά ξεκίνησε στις 20:20 (Μικρή η καθυστέρηση και αυτό λογικά λόγω της μικρής προσέλευσης του κόσμου... ξανά).
Στις 20:20 λοιπόν, οι Mother Of Millions ανέβηκαν στην σκηνή. Από τις πρώτες νότες, φάνηκε ότι τα παιδιά πραγματικά ξέρουν να παίζουν και είναι και πολύ καλά προετοιμασμένοι γι’ αυτό. Αν και δεν είμαι του είδους, από τις αντιδράσεις του λιγοστού (ακόμα) κόσμου, φάνηκε ότι έπαιξαν καλά και σωστά. Το σετ τους ήταν μικρό, μόλις 25 λεπτά, αλλά δεν φάνηκε καθόλου λίγο. Ίσα ίσα που ήταν ένα χορταστικό σετ από της άποψη ότι τα κομμάτια τους δεν ήταν σε καμία περίπτωση βαρετά. Καθώς λοιπόν όπως είπα δεν είμαι του είδους, νομίζω ότι αυτό που έπαιξαν ήταν κάτι ανάμεσα σε Porcupine Tree και Machine Head, με μια δόση από mathcore. Ίσως είμαι εντελώς λάθος, αλλά εγώ αυτό εξέλαβα και μπορώ να πω ότι δεν με άφησε αδιάφορο. Ένα πολύ θετικό, είναι ότι ο ήχος τους ήταν απίστευτος. Μπορούσες να ακούσεις τα πάντα, χωρίς να βαβουριάζει και χωρίς να σε κουράζει το παραμικρό. Η μπάντα μας άφησε στις 20:45.
Setlist: 1. Human, 2. The Parallel, 3. Propaganda Techniques, 4. Fire, 5. Evolved
Μετά την απαραίτητη αλλαγή, ανέβηκαν στη σκηνή οι Maidenance, πασίγνωστη μπάντα διασκευών Iron Maiden, εποχής Dickinson. Πιστεύω ότι όπως και στην τελευταία εμφάνιση του Paul DiAnno, ήταν κάτι που έπρεπε να υπάρξει, ώστε να νιώθουμε ολοκληρωμένοι σαν Iron Maiden οπαδοί! Εννοείται πως έπαιξαν κομμάτια που πραγματικά λατρεύουμε και όλοι θέλουμε να ακούμε και να βλέπουμε σε μια συναυλία και εννοείται πως για άλλη μια φορά δεν μας απογοήτευσαν στο παραμικρό. Ο ήχος πολύ καλός και η σκηνική παρουσία απολαυστικότατη όπως πάντα. Δεν νομίζω πως έχω πολλά να πω παραπάνω. Πιστεύω πως μας ζέσταναν μια χαρά και ειδικά και με την εμφάνιση των Star Star αμέσως μετά, το γλύκο έδεσε μια χαρά και όπως έπρεπε!!!! Τους απολαύσαμε για μια ώρα, όταν στις 22:00 μας άφησαν για να υποδεχτούμε τον απόλυτο χαβαλέ (πάντα με την καλή έννοια).
Setlist: 1. Moonchild, 2. Die With Your Boots On, 3. Wasted Years, 4. Children of the Damned, 5. The Prophecy (Οι Iron Maiden ΠΟΤΕ δεν το έπαιξαν στην Ελλάδα αυτό!), 6. Heaven Can Wait, 7. Seventh Son of A Senventh Son, 8. Alexander the Great, 9. Only the Good Die Young
Στις 22:15 και για την επόμενη μισή ώρα, απολαύσαμε την punk rock σκηνή, σε όλο του το μεγαλείο! Οι Star Star, ανέβηκαν στο σανίδι με σιγουριά και μεγάλα κέφια. Ανοίγοντας το setlist τους μετα λόγια: “Είμαστε οι Star Star, η πιο σαβουροrock μπάντα σε όλα τα Βαλκάνια”, ξεκίνησε το πάρτυ. Ήταν η 2η φορά που τους είδα (η 1η ήταν πολλάάάάάά χρόνια πριν, κάπου το 2002 ή 2003) και κατά κάποιον τρόπο ήξερα τι να περιμένω. Πέρα από την 3μελή μπάντα, στη σκηνή υπήρχαν και άλλοι 3 τραγουδιστές (2 γυναίκες και 1 άντρας), οι οποίοι έδωσαν μια punk νότα επιπλέον στην όλη εμφάνιση! Μπράβο! Μόνο αυτό έχω να πω. Επίσης μπράβο και για τις 2 διασκευές (με όλη την έννοια της λέξης), που κατά τη γνώμη μου, ήταν απλά τέλειες!!!
Setlist: 1. Whore, 2. Kid City, 3. Baby Shoulda’, 4. Commando, 5. Soul, 6. Woke Up, 7. Break On Through (The Doors), 8. Short Life, 9. More (Sisters Of Mercy), 10. Sonic
Αφού οι Star Star κατέβηκαν από την σκηνή στις 22:45, ήρθε η στιγμή που όλοι περιμέναμε. Μετά την απαραίτητη αλλαγή του σκηνικού, ανέβηκε στην σκηνή ο Paul DiAnno, έχοντας σαν backing μπάντα για άλλη μια φορά τους Sorrowful Angels, με μια αλλαγή στην σύνθεσή τους, αφού στο μπάσο δεν ήταν ο Ηλίας, αλλά ο Γιάννης (νομίζω από τους Reflection). Όλα έδειχναν ότι η συναυλία θα κυλήσει ήρεμα (όσο ήρεμα μπορεί να είναι μια heavy metal συναυλία τέλος πάντων) και έτσι έγινε αν εξαιρέσουμε 2-3 μικρά γεγονότα. Εκτελεστικά, τα κομμάτια ήταν άψογα κατά την γνώμη μου. Ακούσαμε και είδαμε αρκετά κλασικά κομμάτια, όπως τα: “Prowler”, “Wrathchild”, “Charlotte the Harlot”, “Murders in the Rue Morgue” και αρκετά άλλα, καθώς επίσης και κομμάτια από άλλες μπάντες που έπαιξε, όπως το “Children of Madness” από τους Paul DiAnno’s Battlezone. Ο DiAnno όπως φαινόταν είχε αρκετά κέφια, μέχρι την στιγμή που ξεκίνησε να τον πονάει το γόνατό του, με αποτέλεσμα να κάτσει και τα τελευταία κομμάτια του setlist να τα βγάλει καθιστός, ζητώντας συνεχώς συγνώμη από τον κόσμο, ο οποίος τον χειροκροτούσε συνεχώς. Μέχρι εδώ όλα καλά.
Τελειώνοντας το setlist, ανέβηκαν στην σκηνή διάφοροι guests, για να παίξουν το “Running Free” με την Ειρήνη Κατικίδη στην κιθάρα και τον Γιάννη Βογιατζή των Need στη φωνή, το “Highway to Hell” με guest τον Γιώργο Προκοπίου των Poem, το “God Save the Queen” και το “Blitzkrieg Bop”, με guest τον Σάκη Darkface των W.E.B. Στα 2 πρώτα από τα προαναφερθέντα κομμάτια, κάτι φάνηκε ότι δεν πήγαινε καλά, μέχρι που σχεδόν στα μισά του 2ου, ο DiAnno σταμάτησε το κομμάτι και άρχισε να φωνάζει και να μιλάει με τρόπο λιγάκι ανάρμοστο στην μπάντα. Απ’ ότι καταλάβαμε, έγιναν κάποια λαθάκια και ίσως να αντέδρασε λίγο πιο έντονα, καθώς το πόδι του τον ταλαιπωρούσε και ήταν λογικό να έχει λίγα νεύρα. Επίσης κάτι που παρατηρήσαμε όλοι λογικά, ήταν ότι πετάχτηκαν προς την σκηνή κάποια μπουκάλια νερού και κάποια κουτάκια μπύρας. Δεν νομίζω να ήταν κανείς χαρούμενος με κάτι τέτοιο, τουλάχιστον όσοι το είδαν, ανάμεσά τους και ο ίδιος ο DiAnno, που έκανε κάποιες χειρονομίες προς το κοινό, υποθέτωντας ότι είδε ποιος το/τα πέταξε. Δεν πρόκειται να κρίνω προσωπικά κανέναν και τίποτα. Όσοι ήταν παρόντες και είδαν, ας βγάλουν το πόρισμά τους για το ποιος αντέδρασε υπερβολικά και ποιος όχι. Στην τελική, είμασταν εκεί σαν Rock Overdose για να παρακολουθήσουμε την συναυλία και να κάνουμε αυτό το live review και όχι να κρίνουμε ανθρώπους, σωστά; Γύρω στις 00:30, ο Paul DiAnno μας άφησε το αρκετά γεμάτο Κύτταρο, ξεκίνησε σιγά σιγά να αδειάζει.
Γενικά σαν διοργάνωση, έχω να πω ξανά ένα μπράβο, γιατί το να κανονίζεις 3-4 μπάντες και να τις διαχειρίζεσαι σωστά, δεν είναι και ότι πιο εύκολο. Επίσης ένα μπράβο και ευχαριστώ, έχω να πω και στις ίδιες τις μπάντες, που έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους πάνω στη σκηνή και ειδικά εγώ προσωπικά στους Star Star, που τους ευχαριστήθηκα όσο δεν πάει!
Για το Rock Overdose,
Nick Yngve
Φωτογραφίες: Γιάννης Λιβανός
Comments
