Κυριακή βράδυ και τι καλύτερο να κάνει κανείς από το να πάει σε ένα metal live show στο κέντρο της Αθήνας. Ειδικά μάλιστα όταν τοέχει οργανώσει η Trailblazer Records και είναι μάλιστα και η παρουσίαση του νέου album μίας από της σημαντικότερες εγχώριες metal μπάντες, των SlavEATgoD. Έφτασα κατά τις 19:00 και προς έκπληξή μου στο An εκείνην την ώρα υπήρχαν μονάχα γύρω στα 20 με 30 άτομα.
.jpg)
Κατά τις 19:40 (και ακόμα με μία πολύ χλιαρή προσέλευση κόσμου) εμφανίστηκαν στη σκηνή οι melodic death metal/metalcore Killing With A Smile. Τους είχα πρωτοδεί πριν από κανένα μήνα όταν άνοιγαν τη συναυλία των Nordor στο 7Sins και μου είχαν φανεί αρκετά καλοί. Χθες στο An όμως ήταν 10 φορές καλύτεροι. Παικτικά άψογοι (τουλάχιστον έτσι μου ακούστηκαν εμένα), πολύ ζωντανοί στη σκηνή, με μοναδική ενέργεια. 'Όλος ο κόσμος είχε μεταφερθεί μπροστά και γύρω από τη σκηνή και υπάκουε με όρεξη στις παροτρύνσεις του τραγουδιστή να κοπανηθεί, να κάνει mosh pit κλπ. Με τόση ενεργεία απέδειξαν τρανά πως δεν υπάρχουν μικρά μαγαζιά, ούτε μικρές συναυλίες. Μονό μικρά συγκροτήματα.

Αφού ζέσταναν για τα καλά τον χώρο οι Killing With A Smile, ήταν η σειρά των RandomWalk να ανεβούν στη σκηνή. Πάντα με τις εκκεντρικές τους εμφανίσεις παρουσίασαν το dark/gothic/progressive metal ήχο τους στο κοινό. Προσωπικά, δεν θα έβαζα την χθεσινή τους εμφάνιση ανάμεσα στις καλύτερες τους. Δεν ξέρω τι έφταιγε, πάντως το συγκρότημα θεωρώ πως έπαιξε κάτω των δυνατοτήτων τους. Όπως και να 'χει πάντως όταν μία μπάντα είναι πραγματικά καλή, είναι καλή ακόμα και στης λιγότερο καλές τους εμφανίσεις. Απόδειξη πως ο (ομολογουμένως λιγοστός) κόσμος βρισκόταν ακριβώς μπροστά από τη σκηνή, έμοιαζε να γουστάρει πολύ, μιας και κάνεις τους δε σταμάτησε λεπτό να κουνάει το κεφάλι του με το ρυθμό της μουσικής. Επίσης, δεν υπήρξε ούτε ένα τραγούδι που μετά το τέλος του να μην ακολούθησε ένα δυνατό και ζεστό χειροκρότημα.

Αμέσως μετά ακολούθησαν οι United Highlights. Τα παιδιά αυτά υπάρχουν από το 2010 και παίζουν ένα είδος metalcore/emojent. Κάνεις που ήταν εκεί δε μπορεί να τους κατηγορήσει για έλλειψη ενεργείας, καθώς χοροπήδαγαν ασταμάτητα πάνω στη σκηνή σα δαιμονισμένοι. Πέρα όμως από την αεικίνητη σκηνική τους παρουσία, η αλήθεια είναι πως υπήρξαν στιγμές κατά τη διάρκεια του set τους που ο ήχος τους έμοιαζε παραπάνω με φασαρία παρά με μουσική. Χαρακτηριστικά να αναφέρω πως εκτός των φωτογράφων και των 2-3 φίλων του συγκροτήματος όλοι οι υπόλοιποι είχαν αποτραβηχτεί από τη σκηνή. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι ίδιοι το διασκέδασαν πάρα πολύ.

Αφού τελείωσαν και οι United Highlights είχε έρθει επιτέλους η ώρα για τους headliners. Οι SlavEATgoD ανέβηκαν στη σκηνή συνοδευμένοι από δυνατά χειροκροτήματα. Την ώρα που ξεκίνησαν να παίζουν κοίταξα γύρω μου και το An έμοιαζε σχεδόν γεμάτο (ίσως πολύ να ήταν στο cafe δίπλα και να έβλεπαν μπάλα μέχρι εκείνην την ώρα). Δεν υπάρχεουν και πολλά να πω για την εμφάνιση των SlavEATgoD, από την πρώτη στιγμή απέδειξαν για ποιο λόγο ήταν οι headliners. Δυνατά κομμάτια παιγμένα σε δυνατή ένταση και με δυνατή ενέργεια. Ο καναδός τραγουδιστής τους, επίσης, ξέρει αρκετά καλά πως να παίρνει τον κόσμο με το μέρος του και πως να κάνει τους πάντες από κάτω του να περνούν καλά. Το μόνο που με χάλασε (και πολλούς άλλους απ' ότι άκουσα μετά) ήταν η διάρκεια του set τους. Το πρόγραμμα έλεγε πως θα εμφανιστούν από τις 22:30 μέχρι τις 23:45, όμως κατά τις 23:10 η συναυλία είχε τελειώσει. Στην αρχή νομίζαμε πως θα επακολουθούσε τουλάχιστον ένα encore, μάλιστα πολλοί ήταν αυτοί που φώναζαν “WE WANT MORE! WE WANT MORE! ”. Πιστεύω πως όλοι μείναμε κάπως άφωνοι όταν καταλάβαμε πως αυτό ήταν δεν έχει άλλο.
Σε γενικές γραμμές πάντως το όλο event ήταν καλό και νομίζω πως δεν θα πρέπει να υπήρξε ούτε ένα άτομο εκεί που να μη πέρασε μία χαρά.
Για το Rock Overdose,
Μπάμπης Μιχαλόπουλος



