Η συνέχεια από το πρώτο μέρος του αφιερώματος το οποίο θα βρείτε εδώ: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=18383
Στις αρχές του 2009 οι Kamelot άρχισαν να δουλεύουν το υλικό για τον ένατο studio δίσκο τους στη Νορβηγία. Ήδη συζητιόνταν ότι η μπάντα εξερευνούσε «νέους ήχους» και ότι τα θέματα για το νέο album θα ήταν διαφορετικά.
Νωρίς του 2010 η μπάντα ανακοίνωσε τους τίτλους από τρία τραγούδια του επερχόμενου δίσκου, τα "The Great Pandemonium", "Hunter's Season" και "Thespian Drama". Επίσης αποκάλυψαν τα ονόματα των guest μουσικών που θα εμφανίζονταν στο δίσκο. Αυτοί ήταν οι Simone Simons (Epica) και ο "δικός μας" Έλληνας Gas G, κιθαρίστας του Ozzy και των Ελλήνων Firewind.
Μετά από περιοδεία ενός μήνα με τον τίτλο Pandemonium Over Europe tour, η μπάντα ανακοινώνει τον τίτλο του νέου δίσκου, που ήταν το Poetry for the Poisoned.
Κυκλοφόρησε από την earMUSIC στην Ευρώπη, και από τη δική τους εταιρία KMG Recordings στην Αμερική.
Η παραγωγή ήταν φανταστική κάτω από τη καθοδήγηση του Sascha Paeth, και φυσικά η φωνή του Kahn για άλλη μια φορά συγκλονιστική στην απόδοση των τραγουδιών.
Κάτι άλλαξε όμως εμφανώς σε αυτό το album. Η μουσική είναι "μαύρη", "σκοτεινή", "πεσιμιστική". Η φωνή του Kahn είναι "κατάμαυρη" αλλά σαγηνευτική.
Τα θέματα είναι εντελώς μπαρόκ, γεμάτα από εντυπωσιακές προ-εισαγωγές.
Το "The Great Pandemonium" που ανοίγει τον δίσκο, λες και είναι βγαλμένο από το March Of Mephisto, με guest τον Bjorn Speed Strid των Soilwork, ενώ αποτελεί και το πρώτο music video και single του δίσκου. Το "Hunter's Season" με τη συμμετοχή του Gas G, το "Τhe Zodiac" (από τις καλύτερες στιγμές του δίσκου) με guest τον Jon Oliva, και το "House on a Hill" μια καταπληκτική μπαλάντα, με guest τη Simone Simons των Epica για άλλη μια φορά, και το "My Train of Thoughts" είναι χαρακτηριστικά τραγούδια του δίσκου.
Επίσης χαρακτηριστική είναι η δουλειά του Youngblood σε ότι αφορά στις συνθέσεις, με τη βοήθεια του Palotai στα πλήκτρα, κάτι το οποίο κάνει τις ενορχηστρώσεις πλουσιότερες.
Στις 6 Δεκεμβρίου του 2010, η μπάντα ανακοινώνει ότι ο Kahn είναι σοβαρά άρρωστος, λίγο καιρό πριν από τη προγραμματισμένη περιοδεία τους στη Βόρεια Αμερική, και έχει γυρίσει στη Νορβηγία.
Αν και αρχικά είχε ανακοινωθεί ότι οι Kamelot θα συνέχιζαν τη περιοδεία τους με τον τραγουδιστή των Circus Maximus, Michael Eriksen στη θέση του Kahn,αργότερα ανακοίνωσαν ότι η περιοδεία αναβάλλεται, εκτός από μια προγραμματισμένη συναυλία στο ProgPower USA XL festival στην Ατλάντα.
Ωστόσο στις 16 Δεκεμβρίου, λόγω της παρατεταμένης ασθένειας του Kahn, ανακοινώθηκε ότι ο Fabio Lione των Rhapsody of Fire θα αντικαταστήσει τον Kahn σε όλη την υπόλοιπη προγραμματισμένη περιοδεία σε Βόρεια και Νότια Αμερική, καθώς και στο ευρωπαϊκό σκέλος της.
Μάλιστα στη περιοδεία αυτή υπήρχαν και κάποιες guest εμφανίσεις τραγουδιστών σε επιλεγμένα shows, όπως της Simone Simons στα τραγούδια "Haunting" και "Don't you cry", της Αlissa White-Gluz στο "March of Mephisto", του Atle Pettersen των Above Symmetry στο "Karma" και του Tommy Karevik των Seventh Wonder στα "Center of the Universe", "EdenEcho" και "Human Stain".
Στις 15 Απριλίου του 2011, η μπάντα κυκλοφόρησε το Poetry for the Poisoned & Live from Wacken το οποίο περιλαμβάνει την τελευταία συναυλία του Kahn με τους Kamelot.
Μετά από μια περίοδο αβεβαιότητας οι Kamelot και ο Kahn έβγαλαν από μια ανακοίνωση ο καθένας, στην οποία δήλωναν την αποχώρηση του κατά δεκαπέντε χρόνια τραγουδιστή τους από το συγκρότημα.
Σύμφωνα με τον Youngblood μάλιστα, η μπάντα έψαχνε για νέο τραγουδιστή.
Στις 22 Ιουνίου 2012 οι Kamelot παρουσίασαν τον Tommy Karevik ως τον νέο τραγουδιστή του συγκροτήματος.
Μάλιστα ο νέος τραγουδιστής δήλωσε "Είμαι τόσο ενθουσιασμένος που έχω την τιμή να είμαι μέλος αυτής της μπάντας. Κατανοώ πλήρως την ευθύνη μου, και αυτή είναι μια μεγάλη πρόκληση για εμένα σαν τραγουδιστής και σαν άτομο, αλλά να είστε σίγουροι ότι θα δώσω τα πάντα για αυτή τη μπάντα. Από αυτή τη μέρα ένα καινούργιο ταξίδι έχει ξεκινήσει, και είμαι πραγματικά πρόθυμος να σας γνωρίσω όλους κατά τη διάρκειά του, και να μοιραστώ μαζί σας το πάθος μου για τη μουσική"
Οι Kamelot επέστρεψαν στη Γερμανική εταιρία SPV GmbH,για να κυκλοφορήσουν τον δέκατο studio δίσκο τους, με τον τίτλο Silverthorn.
Eνα music video κυκλοφόρησε σαν πρώτο single από τον επερχόμενο δίσκο με τον τίτλο "Sacrimony (Angel of Afterlife)".
H μπάντα ακολούθησε τους Nightwish σαν special guests στη περιοδεία τους στη Βόρεια Αμερική, μέσα στο Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2012, όταν την ίδια περίοδο κυκλοφορούσε και επίσημα ο δίσκος τους Silverthorn σε Αμερική και Ευρώπη.
Σαν special guest τραγουδίστριες είχαν μαζί τους τις Alissa White-Gluz (The Agonist) και την καταπληκτική τραγουδίστρια των Amaranthe, Elize Ryd.
Μετά την περιοδεία στη Βόρεια Αμερική, οι Kamelot ξεκίνησαν μια headlining ευρωπαϊκή περιοδεία, κατά τη διάρκεια του Νοεμβρίου του 2012 με support συγκροτήματα σε αυτή τους Xandria, Triosphere και Blackguard.
Δυστυχώς σε αυτή τη περιοδεία δεν πέρασαν από την Ελλάδα, αλλά κάτι συζητιέται για το 2013 (ίδωμεν.).
Σε ό, τι αφορά τώρα στο Silverthorn, θα έλεγα ότι είναι ένα κομβικό album για τους Kamelot, κυρίως γιατί είναι η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά χωρίς τον Kahn,αλλά με τον Tommy Karevik στα φωνητικά.
Η μπάντα δημιούργησε πάλι ένα concept album και μάλιστα με μια πολύ "μαύρη" ιστορία, οπότε και η μουσική θα έπρεπε να έχει ανάλογο ύφος.
Η μεγάλη διαφορά σε αυτή τους τη δουλειά είναι η έλευση του Karevik, ο οποίος έφερε έναν αέρα ανανέωσης στη μπάντα, κάτι το οποίο είχε ελαφρώς χαθεί τον τελευταίο καιρό στους Kamelot.
Χωρίς να απομακρύνεται ιδιαίτερα από φωνητικά βήματα του προκατόχου του, παραδίδει εξαιρετικές ερμηνείες.
Ο δίσκος σε γενικές γραμμές είναι πάρα πολύ καλός, με έναν αέρα ανανέωσης ο οποίος είναι ορατός στους οπαδούς της μπάντας (και όχι μόνο σε αυτούς).
Η ιστορία του δίσκου αφορά σε ένα μικρό κορίτσι, τη Jolee (η οποία είναι ο Angel of Afterlife) που λέει και το εναρκτήριο τραγούδι του δίσκου, που πέθανε στα χέρια των δυο δίδυμων αδερφών της, παίρνοντας το μυστικό των τριών αδερφών στον τάφο της. Μάλιστα στο εξώφυλλό του παρουσιάζεται η Jolle όπως θα ήταν αν είχε μεγαλώσει.
Οπότε η μουσική ακολουθεί την ιστορία και η ατμόσφαιρα που δημιουργεί δεν μπορεί παρά να είναι "μαύρη" και "σκοτεινή".
Kατά τη γνώμη μου πάντως, ο συγκεκριμένος δίσκος είναι μια από τις καλύτερες δουλειές των Kamelot και σίγουρα ανώτερος, τόσο από το Ghost Opera, όσο και από το Poetry for the Poisoned.
Η παραγωγή του Sascha Paeth για άλλη μια φορά είναι υποδειγματική.
Τα τραγούδια "Sacrimony", "My Confecssion", "Ashes to Ashes", η μπαλάντα "Song for Jolee" και τον κορυφαίο κατά την άποψά μου "Torn",είναι ενδεικτικά τραγούδια του album.
Γενικά τώρα περί της μπάντας, θα έλεγα ότι οι Kamelot είναι μια κατηγορία μόνοι τους στο γενικότερη Power Metal σκηνή και, κατά την ταπεινή μου γνώμη, έχουν πολλά ακόμη να δώσουν σε αυτή. Η έλευση του Karevik στα φωνητικά του συγκροτήματος θα δώσει άλλα δέκα χρόνια ζωής σε αυτούς (τουλάχιστον) και σε όλους εμάς καλές και ποιοτικές ακροάσεις.














