Αφιέρωμα MEGADETH: Η επιμονή, οι συγκρούσεις, το πάθος και η δικαίωση

Μετά το φούσκωμα μυαλών που δέχτηκες καθ’ όλη την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και αφού επισκέφτηκες τις κάλπες, έφτασε η στιγμή να ξεσπάσεις και να εξωτερικεύσεις όλη την πίεση που συσσωρευόταν μέσα σου, με τον πιο υγιή τρόπο. Πώς; Μα φυσικά με την μουσική. Οι αγαπημένοι Megadeth αναλαμβάνουν τον ρόλο του ψυχολόγου και μας περιμένουν στις 20 Ιουνίου στο Entertainment Stage (Ιερά Οδός 7-13) για να μας βοηθήσουν να ξεχάσουμε για λίγο τον μαζικό πολιτικό βομβαρδισμό των τελευταίων ημερών. Πρώτο στάδιο θεραπείας… τo moshing.

Dave Mustaine, ένα όνομα που μας απασχόλησε πολύ τον τελευταίο καιρό. Ας δούμε όμως τι κρύβεται από πίσω, πως σκαρφάλωσε αυτό το όνομα στα κεντρικά θέματα των media. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν βρέθηκε τυχαία τόσο ψηλά. Δεν ήταν μόνο οι κατά καιρούς ακραίες δηλώσεις του που μας τράβηξαν την προσοχή. Ο Mustaine έδειξε από την πρώτη στιγμή το ανήσυχο πνεύμα του, την επιμονή του και το πάθος του για την μουσική. Ξεκίνησε με τους Metallica όμως η ασταθής συμπεριφορά του και ο εθισμός του στο ποτό τον οδήγησαν πολύ γρήγορα στην έξοδο. Με αρκετή δίψα για εκδίκηση δεν έχασε καθόλου χρόνο και γμε την βοήθεια του μπασίστα David Warren "Dave" Ellefson ιδρύει τους Megadeth το 1983. Πιστεύω πως πολλοί είναι αυτοί εκεί έξω που ευχαριστιούνται την ώρα και την στιγμή που οι δρόμοι τους χώρισαν γιατί αποτέλεσμα αυτού του χωρισμού είναι οι Megadeth. Προσωπικά έχω βαρεθεί τις συγκρίσεις αυτών των δύο συγκροτημάτων και κανείς δεν μπορεί να ξέρει πώς θα ήταν οι Metallica σήμερα αν ο Mustaine παρέμενε εκεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι γουστάρω να ακούω και τις δύο μπάντες.

Με τέρμα τα γκάζια, λοιπόν, οι Megadeth με τον Mustaine να αναλαμβάνει μικρόφωνο και κιθάρα, τον Ellefson στο μπάσο, τον κιθαρίστα Chris Poland και τον drummer Gar Samuelson κυκλοφορούν το 1985 το ντεμπούτο album τους “Killing Is My Business... And Business Is Good!”.  Μόλις από την πρώτη τους δουλειά κατάφεραν να τραβήξουν τα βλέμματα καθώς ο δίσκος τους περιείχε τη πολυσυζητημένη διασκευή "These Boots Are Made for Walkin’ ” της Nancy Sinatra, φέρνοντάς το στα μέτρα τους μουσικά και στιχουργικά. Ο δημιουργός της αυθεντικής εκδοχής αυτού του κομματιού, Lee Hazlewood, απείλησε νομικά τον Mustaine καθώς βρήκε το κομμάτι χυδαίο και προσβλητικό. Μετά τις πολλές αντιδράσεις και τις συγκρούσεις που προκλήθηκαν, οι Megadeth συνεχίζουν ακάθεκτοι με το δεύτερο album τους, “ Peace Sells... But Who's Buying?” του 1986. Ο δίσκος τους καταφέρνει να σκαρφαλώσει στην 11^η θέση του VH1's 40 Greatest Metal Songs και έτσι το πρώτο video clip των Megadeth για το "Peace Sells", είναι γεγονός. Την ίδια χρονιά ανοίγουν τις συναυλίες των King Diamond και Motorhead στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το 1987 συνοδεύουν τον Alice Cooper στην περιοδεία του. Λίγο αργότερα ο Chris Poland και ο Gar Samuelson αντικαθίστανται από τον Jeff Young και τον Chuck Behler, αντίστοιχα.

1988 και το “So Far, So Good... So What!” βρισκεται στα καταστήματα, συμπεριλαμβάνοντας και την διασκευή του αγαπημένου "Anarchy in the UK" των Sex Pistols αλλά ο Mustaine δεν μένει ευχαριστημένος από την παραγωγή και συγκρούεται με τον υπεύθυνο παραγωγής Paul Lani. Παρά την γκρίνια και τις ανησυχίες, όμως, το album σημειώνει μεγάλη επιτυχία καθώς σκαρφαλώνει στην 28^η θέση του Billboard 200 και γίνεται πλατινένιο 10 χρόνια αργότερα. Καθώς η επιτυχία τους αυξανόταν σταδιακά με την εντός studio δουλειά τους αυξάνονταν ταυτόχρονα και οι συμμετοχές τους στα lives. Εκείνη τη χρονιά οι Megadeth μοιράζονται την σκηνή με πολλά μεγάλα ονόματα, όπως: Dio, Iron Maiden, KISS, Guns N' Roses και David Lee Roth. Η επόμενη χρονιά στιγματίζεται από πολλά αξιοσημείωτα περιστατικά όπως την πρόσληψη του Nick Menza στα drums, καθώς ο Jeff Young και ο Chuck Behler είχαν απολυθεί αμέσως μετά την "Monsters of Rock" περιοδεία. Έτσι, η διασκευή των Megadeth πάνω στο κλασσικό κομμάτι του Alice Cooper, "No More Mr. Nice Guy", είναι το μόνο τραγούδι που ηχογραφείται με μόνο τρία μέλη. Ο Mustaine, ωστόσο, συνεχίζει την ακραία, κατά πολλούς, ζωή του και συλλαμβάνεται για επικίνδυνη οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ με αποτέλεσμα να ακολουθήσει αργότερα ένα πρόγραμμα αποτοξίνωσης 12 σταδίων.

Οι Megadeth παραμένουν χωρίς κιθαρίστα και συνεχίζουν την αναζήτηση. Σύμφωνα με πληροφορίες, αρκετά μεγάλα ονόματα φλέρταραν με αυτή την θέση ακόμα και ανεπίσημα. Lee Altus από τους Heathen, Eric Meyer από τους Dark Angel, Criss Oliva από τους Savatage, Slash, Dimebag Darrell Abbott από Pantera και Jeff Loomis. Την θέση τελικά κατακτά ο Marty Friedman το 1990 και λίγο αργότερα δύο albums-σταθμοί γεννιούνται. Ο λόγος, φυσικά, για τα “Rust in Peace” (1990) και “Countdown to Extinction” (1992). Με το “Rust in Peace” οι Megadeth προσφέρουν έναν ανανεωμένο ήχο στο κοινό, ακόμα πιο σκληρό και ακόμα πιο γρήγορο. "Holy Wars... The Punishment Due", "Hangar 18" και "Rust in Peace... Polaris" είναι κάποιες από τις επιτυχίες που οδηγούν το album στην 23^η και στην 8^η θέση των charts στις Ηνωμένες Πολιτείες και Ηνωμένο Βασίλειο, αντίστοιχα. Όμως οι διακρίσεις δεν τελειώνουν εκεί για το “Rust in Peace” καθώς γίνεται υποψήφιο για Grammy. Κανένας πιστός fan των Megadeth δεν μπορεί να ξεχάσει το “Countdown to Extinction” με δυνατά διαμάντια όπως "Symphony of Destruction", "Skin o' My Teeth", "Foreclosure of a Dream" και φυσικά το "Sweating Bullets". Το “Countdown to Extinction” γνωρίζει ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία κατακτώντας την 2^η θέση στο Billboard Top 200 της Αμερικής και διεκδικώντας το Grammy ένα χρόνο αργότερα. Η επιτυχία του συγκεκριμένου δίσκου παραμένει ζωντανή ακόμα και σήμερα, κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά και οι ίδιοι οι Megadeth, γι’ αυτό και αποφάσισαν να παίξουν ολόκληρο το album live, κομμάτι προς κομμάτι, στην προγραμματισμένη συναυλία τους στο Santiago, 7 Σεπτεμβρίου 2012.

Αμέσως επόμενο album τους, το “Youthanasia” του 1994, παραμένοντας στον σκληρό και γρήγορο ήχο και προσθέτοντας περισσότερα μελωδικά στοιχεία. Και αυτός ο δίσκος γνωρίζει μεγάλη επιτυχία καθώς φτάνει στην 4^η θέση του Billboard chart της Αμερικής και γίνεται πλατινένιο. Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφορεί το “Hidden Treasures”, μία συλλογή με όσα “αδέσποτα” κομμάτια τους έχουν ήδη κυκλοφορήσει μέχρι τότε χωρίς να προστεθούν σε κάποιο album. Μετά από πολλές live εμφανίσεις και συμμετοχές σε festivals μαζί με τους Flotsam and Jetsam, Korn, Fear Factory, Alice Cooper και Ozzy Osbourne περνάμε στο 1997 και το “Cryptic Writings”. Πρόκειται για ένα ακόμα πετυχημένο album με έναν ήχο πολύ πιο φιλικό προς τα ραδιόφωνα. Τα κομμάτια που ξεχωρίζουν; "Trust", "Almost Honest", "Use the Man" "A Secret Place" και δικαίως ο δίσκος γνωρίζει την 10^η θέση του Billboard chart της Αμερικής και γίνεται πλατινένιος. Ένα χρόνο αργότερα ο Jimmy DeGrasso αντικαθιστά τον Nick Menza στα drums. 1999 και 2000 κυκλοφορούν το “Risk” και το “Capitol Punishment”, αντίστοιχα, και αμέσως μετά διακόπτεται η συνεργασία τους με την δισκογραφική εταιρεία Capitol Records. Έτσι, υπό την νέα δισκογραφική στέγη, Sanctuary Records, κυκλοφορούν τα “The World Needs a Hero” (2001), το πρώτο τους live album και dvd “ Rude Awakening” (2002) και επανακυκλοφορεί το πρώτο τους album “ Killing Is My Business ...And Business Is Good!” με ανανεωμένη επεξεργασία και πιο σύγχρονες τεχνικές.

Το 2002 δεν εξελίσσεται με τον καλύτερο τρόπο για τον Mustaine καθώς μόλις στις αρχές του έτους οδηγείται στο νοσοκομείο για αφαίρεση πέτρας από τα νεφρά του. Όμως η ατυχία του δεν σταματάει εκεί. Λίγο αργότερα οδηγείται για δεύτερη φορά στο νοσοκομείο με σοβαρή νευρική βλάβη στο αριστερό του χέρι με αποτέλεσμα την διακοπή των νέων ηχογραφήσεων. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε τους Megadeth να κυκλοφορήσουν ακόμα ένα album εκείνη την χρονιά. Πρόκειται για το “Still Alive... And Well?” που αποτελείται από έξι live κομμάτια και έξι τραγούδια που ανήκουν στο “The World Needs A Hero” και ο τίτλος του απαντάει στην ερώτηση δημοσιογράφου (προς τον Mustaine) «Τι θέλεις να είναι γραμμένο πάνω στην ταφόπλακά σου;». Το 2004 είναι μία χρονιά συγκρούσεων για τους Megadeth. Έχοντας αναρρώσει πλήρως από τον τραυματισμό του ο Mustaine είχε αρχικό σχέδιο να κυκλοφορήσει ως solo δουλειά το νέο του υλικό, όμως, λόγω κάποιων συμβατικών υποχρεώσεων με την δισκογραφική, αναγκάζεται να το κυκλοφορήσει υπό το όνομα των Megadeth. Κάτι που δεν βρίσκει σύμφωνους τον Ellefson και τον Friedman. Ο Ellefson ισχυριζόταν πως ο τραυματισμός του Mustaine δεν ήταν αληθινός και οι μεταξύ τους σχέσεις άρχισαν να γίνονται ολοένα και πιο κρύες. Έτσι, το “The System Has Failed” του 2004 ηχογραφείται χωρίς τον αυτόν, αλλά με τον Jimmy Sloas στο μπάσο, τον κιθαρίστα Chris Poland και τον Vinnie Colaiuta στα drums. Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφορεί το “Greatest Hits: Back to the Start” με την υπογραφή της Capitol Records.

Ιούλιος του 2005 και το Gigantour είναι γεγονός. Το όνομα περιγράφει ακριβώς αυτό που αποτελεί, μία περιοδεία με τεράστια ονόματα όπως Dream Theater, Anthrax, Fear Factory, Dillinger Escape Plan, Nevermore, Life of Agony, Symphony X, Dry Kill Logic και Bobaflex. Μάρτιος του 2006 και η Capitol Records κυκλοφορεί το “Arsenal of Megadeth”, μία συλλογή από διάφορα videos, lives και συνεντεύξεις της μπάντας. Την ίδια χρονιά πραγματοποιείται το Gigantour 2006 με τους Lamb of God, Opeth, Arch Enemy, Overkill, Into Eternity, Sanctity και the Smashup. Το επόμενο album “United Abominations”, με την υπογραφή πλέον της Roadrunner Records βρίσκεται στα καταστήματα τον Μάιο του 2007 και περιέχει το κομμάτι "A Tout Le Monde" με την Christina Scabbia των Lacuna Coil. Το album γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και “χτυπάει” την 8^η θέση στο Billboard της Αμερικής. Επόμενο studio album το “Endgame” που κυκλοφορεί τον Σεπτέμβριο του 2009 και αυτό καταφέρνει να παραμείνει στην δεκάδα του Billboard, συγκεκριμένα στην 9^η θέση.

Το 2010 οι Megadeth ανακοινώνουν πως θα πραγματοποιήσουν μία περιοδεία για την 20^η επέτειο του "Rust in Peace", και φυσικά κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς τον καλύτερο φίλο και συνεργάτη του Mustaine, David Ellefson. Έτσι, τον Φεβρουάριο του 2010 γεφυρώνονται οι σχέσεις τους, επιστρέφει στην θέση του και έτσι έχουμε την ευκαιρία να τους δούμε στο τρομερό διήμερο της Βουλγαρίας με τους Metallica, Slayer και τους Anthrax ως "Big Four". Απολαύσαμε κάθε λεπτό αυτού του διημέρου και η δυνατή βροχή σε συνδυασμό με τον ακόμα πιο δυνατό ήχο τους απέδωσαν έναν ακόμα πιο metal χαρακτήρα κάνοντας το live αξέχαστο. Κορυφαία και ιστορική στιγμή της βραδιάς ήταν η εμφάνιση και των τριών  συγκροτημάτων (εκτός των Slayer) στην σκηνή ερμηνεύοντας το “Am I Evil?” των Diamond Head. Η πρόσφατη δουλειά των Megadeth κυκλοφορεί το 2011 με τίτλο "TH1RT3EN" με τον Ellefson στην θέση του, τον Chris Broderick στην κιθάρα και τον Shawn Drover στα drums. Kάποια από τα κομμάτια που  ξεχωρίζουν είναι "Public Enemy No. 1", "Whose Life (Is It Anyways?)" και "Sudden Death".

Όσοι το παλέψατε, λοιπόν, και καταφέρατε να διαβάσετε μέχρι το τέλος μπορείτε να συνειδητοποιείστε πως πρόκειται για μία μεγάλη μπάντα, ιστορικά και μουσικά. Αν καταγράφαμε και την κάθε λεπτομέρεια παραγωγής των album, κάθε live τους αλλά και κάθε σύγκρουση και δήλωσή τους, το αφιέρωμα θα ήταν διπλάσιο. Προσωπικά, και μόνο το όνομά τους μου αρκεί και με πείθει να τους δω live. Όσοι είναι της ίδιας άποψης ας κλείσουν από σήμερα το εισιτήριο τους για την Τετάρτη 20 Ιουνίου στο Entertainment Stage, όπου θα καταλάβουν την πραγματική έννοια του “We Want More”!!

Για το RockOverdose.gr     Βικτώρια Δούδου

Comments