Με αφορμή την εορταστική περίοδο που πλησιάζει, το Rockoverdose αποφάσισε να σας κάνει το δικό του δώρο, ετοιμάζοντας ένα αφιέρωμα σε 5 κορυφαία albums από female-fronted μπάντες του συμφωνικού metal. Μπορεί σε μερικούς να μην αρέσει ο όρος "female-fronted", θυμηθείτε όμως ότι αποτελεί απλά άλλη μια ετικέτα και δεν οριοθετεί σε καμία περίπτωση τα στοιχεία που μπορεί να χρησιμοποιηθούν στην καθαυτή μουσική και αυτή είναι η ουσία. Οπότε αφήστε πίσω όλα αυτά και απολαύστε τα παρακάτω διαμάντια!
Nightwish - Oceanborn
Η αίσθηση που έκανε το ντεμπούτο των Φιλανδών "Angels Fall First", δεν πέρασε απαρατήρητη και το "Oceanborn" ήταν το πρώτο μεγάλο βήμα προς την ευρύτερη αναγνώριση, μετά την απόφαση της Spinefarm να το διανείμει και εκτός εγχώριας αγοράς. 'Ενα album που χαρακτηρίζεται κατά βάση από τα επιβλητικά πλήκτρα του Tuomas που αποτελούν την καρδιά των συνθέσεων, intros που καθηλώνουν, ταχύτητα , διάχυτη λυρικότητα και όλα αυτά δεμένα κάτω από τα οπερατικά ξεσπάσματα της Tarja που ξεδιπλώνεται πλέον και προσδίδει μια μεγαλοπρέπεια, δίνοντας το πρώτο ισχυρό στίγμα για το ποιος έχει τα "guts" να ηγηθεί του χώρου. Ο βαρύτερος ήχος του, σε σχέση με τον προκάτοχό του και η γενικότερη κατεύθυνσή του, στρέφονται αμφότερα σε πιο σκοτεινά μονοπάτια και σ'αυτό συντελεί και η "evil" νότα που προσθέτει o guest Tapio Wilska, μεταμορφώνοντας τα "Devil & the Deep Dark Ocean" & "The Pharaoh Sails to Orion" σε ένα είδος μακάβριας οπερέτας. Όλο το album είναι ένα ταξίδι στην μελωδία και η εισαγωγή του "Stargazers", καθώς και οι συγκλονιστικές ερμηνείες της Tarja στα "Sacrament of Wilderness" ,"Sleeping Sun", "Gethsemane",θα παραμένουν πάντα εκεί να μας θυμίζουν το μεγαλείο μιας μπάντας που προσδιόρισε ένα ολόκληρο είδος.
Within Temptation - Mother Earth
Το "Mother Earth" ήταν το σημείο που άρχισε να ξεκαθαρίζει σιγά σιγά το τοπίο ,για το ύφος που θα ακολουθούσε η μουσική των Within Tempation. Η πρώιμη doom υφή και τα τραχιά αντρικά φωνητικά -χαρακτηριστικά που κατά τα mid 90's "σάρωσαν" την μεταλλική σκηνή με μπάντες-πρωταγωνιστές σαν τους Tristania & Theatre of Tragedy- αποτελούν παρελθόν πια και δίνουν την θέση τους σε μια σαγηνευτική ατμόσφαιρα γεμάτη από τις μελαγχολικές μελωδίες του πιάνο, διάσπαρτα folk στοιχεία και συμφωνικές ενορχηστρώσεις που αφήνουν την μαγική φωνή της Sharon Den Adel να λάμψει σε τέτοιο βάθος & εύρος που αγγίζει και τα πιο σκοτεινά σημεία της ψυχής. Κομμάτια όπως τα "The Promise" & "Deceiver of Fools", δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι ένα μεγαλεπήβολο soundtrack μόλις ξεκίνησε, ενώ τα χορωδιακά φωνητικά στο ομώνυμο, δίνουν έναν μοναδικό επικό τόνο που εμπλουτίζει τον ήχο και σηματοδοτεί ταυτόχρονα το τέλος της δεύτερης περιόδου των Ολλανδών, που από "The Silent Force" και έπειτα θα εξελιχθεί σ'αυτό που είναι σήμερα.
Epica - Design Your Universe
Συμφωνικό metal χωρίς Epica γίνεται? Σ'αυτό το ρητορικό ερώτημα υπάρχει απάντηση και αυτή είναι το "Design Your Universe" το οποίο έφερε τους Ολλανδούς πιο κοντά στον θρόνο του female-fronted στην έως τώρα σταθερά ανοδική πορεία τους. Το τέταρτο album τους, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πως γίνεται μια σειρά από συνθέσεις να δομούνται από πολλά και διαφορετικά στοιχεία ,τα οποία να συντελούν σε μια εξαιρετική ποικιλομορφία ,που καταφέρνει να σε κρατήσει σε εγρήγορση καθ'όλη την διάρκειά της. Ο συνθετικός οίστρος του Mark Jansen έχει χτυπήσει κόκκινο και παίρνει μορφή μέσα από 80 λεπτά κολασμένου συμφωνικού metal που ξεχειλίζει από πομπώδεις ενορχηστρώσεις,blasts,κολλητικά riffs & σόλο, ανατριχιαστικές ψαλμωδίες, που προσπαθούν όλα μαζί να αντέξουν την υποβλητικότητα της αγγελικής φωνής της Simons,που οδηγεί τις συνθέσεις σε άλλη διάσταση και κάνει όμορφα το contrast με το αντίπαλο δέος των death βρυχηθμών. Από τα power/speed "Unleashed","Martyr Of The Free World" ,τo 13λεπτό έπος "Kingdom of Heaven", έως και την έξοχη μπαλάντα "Tides of Time" -που αποτελεί ένα από τα καλύτερα κομμάτια ολόκληρης της δισκογραφίας τους- μπορεί κανείς να βρει τα παραπάνω στοιχεία, που υπογραμμίζονται από τεχνική αρτιότητα & συνθετική δεινότητα και δικαιολογούν εν τέλη, γιατί το "Design Your Universe" είναι ό,τι καλύτερο έχουν κάνει έως τώρα.
Edenbridge - MyEarthDream
Το ότι οι Edenbridge πρόσθεσαν ορχήστρα στο "MyEarthDream",από μόνο του δεν λέει απολύτως τίποτα. Το ίδιο έκαναν χρόνια πριν οι Nightwish και ακόμα πιο πριν οι After Forever και τα αποτελέσματα ήταν άκρως εντυπωσιακά ,γιατί έφτιαξαν έτσι τα ορχηστρικά μέρη, ώστε να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των συνθέσεων και όχι να συμβαίνει το ανάποδο. Αυτή την γραμμή φρόντισαν να ακολουθήσουν και οι Αυστριακοί στο 6ο κατά σειρά album τους ,το οποίο κυριολεκτικά τους ξεκόλλησε από μια αυτό-ανακύκλωση, που κόντευε να τους αφανίσει ,καθώς μέχρι τότε,αυτό που είχαν να παρουσιάσουν ήταν αξιόλογο μεν ,αλλά τίποτα το ιδιαίτερο δε ,γεγονός που μοιραία τους είχε αφήσει αρκετά πίσω από τα μεγαθήρια της εν λόγω σκηνής.Τα δεδομένα πλέον έχουν αλλάξει, με τις αγριεμένες κιθάρες να φτύνουν απανωτά βαριά riffs και να αφήνουν μια έντονη progressive αίσθηση να διαχέεται στο νέο εκθαμβωτικό τοπίο, που δημιουργείται από την μίξη των συμφωνικών στρωμάτων με τα φωνητικά της Sabine Edelsbacher. Η αυτοπεποίθηση και η δυναμική που αποπνέει, δίνει ένα μεγάλο συν ,καθώς εκτελεστικά καταφέρνει και περνάει στα κομμάτια το κάτι παραπάνω που χρειαζόταν για να τραβήξουν την δέουσα προσοχή. Οι σπουδαίες στιγμές που ακούνε στο όνομα “Shadowplay","Adamantine","Remember Me" και "Fallen from Grace" ,είναι αυτές που κάνουν το "MyEarthDream" ξεχωριστό και σημείο εξέλιξης της μουσικής τους.
After Forever - Decipher
Τολμηρό εγχείρημα το "Decipher" για μια μπάντα που δεν είχε καλά καλά ενηλικιωθεί, αλλά γνώριζε πολύ καλά τις δυνατότητες της και που ακριβώς ήθελε να φτάσει. Η μαγιά υπήρχε από το "Prison of Desire" ,αυτό που χρειαζόταν ήταν κάτι που θα διατηρήσει το gothic feel ,αλλά θα δώσει μια νέα πνοή στον ήχο και συνάμα θα καθιερώσει την μουσική τους ταυτότητα & προσωπικό στυλ.Το αποτέλεσμα ήταν ένα αμάλγαμα από πολλά και διαφορετικά πράγματα που έδεσαν περίτεχνα και ανέδειξαν έξυπνα όλο το φάσμα των στοιχείων τους ,όσο πολύπλοκα και αν ήταν αυτά. Ανατολίτικες μελωδίες με πληθώρα συμφωνικών οργάνων βομβαρδίζουν τον ακροατή, μη χάνοντας την αίσθηση του μέτρου και κάπου εκεί παρεμβάλλεται η συμπαθητική φυσιογνωμία της Floor Jansen που δίνει ρεσιτάλ απόδοσης, χρησιμοποιώντας τις σοπράνο κορώνες της, μέσα σε μια φορτισμένη ατμόσφαιρα υπό το μένος των brutal φωνητικών του Mark Jansen και των κοφτερών riffs που πέφτουν βροχή. Οι ανεπανάληπτες ερμηνείες της Jansen στα "Intrinsic", "Imperfect Tenses" που βροντοφωνάζουν "Tarja" και τα κομμάτια "trademark" του ήχου τους : "My Pledge of Allegiance 1 & 2","Estranged: A Timeless Spell","Forlorn Hope","Monolith Of Doubt" καταδεικνύουν γιατί το "Decipher" μπορεί να θεωρηθεί από την μια πλευρά "πνευματικό παιδί" των Νightwish και από την άλλη οι "βαθιές" ρίζες των Epica. Οι μεγάλες προσδοκίες που άφησε το δεύτερο album των Ολλανδών, επαληθεύτηκαν 3 χρόνια αργότερα με το εξαιρετικό "Invicible Circles", αλλά δυστυχώς το όνειρο έσβησε άδοξα με το κύκνειο άσμα τους "After Forever", το οποίο σφράγισε την πορεία μιας σπουδαίας μπάντας που κατά την άποψή μου, είχε ακόμα πολλά να δώσει.
Comments
