Είναι γεγονός ότι η περίοδος που το Νορβηγικό black metal άκμαζε ,έχει παρέλθει.Παρόλα αυτά ,αξίζει να δούμε μερικά σημαντικά albums αυτής της εποχής που επηρέασαν το ιδίωμα και το ώθησαν στα άκρα μιας πρωτοφανούς μουσικής (υπο)κουλτούρας, όπως διαμορφώθηκε δύο δεκαετίες πριν.Το Rockoverdose.gr ετοίμασε για τους αναγνώστες του ένα αφιέρωμα σε 5 σπουδαία albums της Νορβηγικής σκηνής, που θα το βρείτε εξαιρετικά ενδιαφέρον.
Φανταστείτε το ιδανικό dream team που θα αποτελούσε τον βασικό κορμό ενός black metal δίσκου. Δεν είναι κάποια μορφή ουτοπίας αυτό, υπήρξε αυτό το lineup,αν και βραχύβιο πριν 18 χρόνια και αποτέλεσμα αυτού του ανίερου συναπαντήματος ήταν ένα από τα σπουδαιότερα albums της δεύτερης γενιάς black metal.Σίγουρα τα trivia που υπάρχουν γύρω από το "De Mysteriis Dom Sathanas",είναι άπειρα και θα μπορούσαμε να γράφουμε δεκάδες γραμμές. Σ’αυτό όμως που έχει σημασία να σταθούμε, είναι στην μουσική του αξία και την αλληλεπίδραση που είχε στο Νορβηγικό ρεύμα του ακραίου ήχου. Μπορεί το "Deathcrush" να παραμένει η πρώτη επίσημη κυκλοφορία της εν λόγω σκηνής,εντούτοις οι εμφανείς death καταβολές του δεν ήταν σε καμία περίπτωση αυτό που οραματιζόταν ο Euronymous,καθώς τα πρώτα b.m. ψήγματα τα βλέπουμε να εμφανίζονται στο "Live In Leipzig", που όπως υποστηρίζει και ο ίδιος ο Fenriz των Darkthrone ,αυτός θεωρείται ο πρώτος αυθεντικός δίσκος Νορβηγικού black metal και όχι το "A Blaze in The Northern Sky" όπως πολλοί πιστεύουν.To "De Mysteriis Dom Sathanas" ήταν ακριβώς αυτό που είχε στο μυαλό του ο εμπνευστής του, αφού για πρώτη φορά, το κάθε τι έδειχνε να έχει τοποθετηθεί στη σωστή του θέση με σκοπό να πλησιάσει την τελειότητα ,μέσα από έναν καλοστημένο συνδυασμό συνθετικού κάλους & προσεγμένης black metal αισθητικής.Το καταιγιστικό σιδηροδρομικό riffing του αποθανόντα Euronymous που φρόντισε καλά να ολοκληρώσει από την πατέντα του φίλου του Snorre Ruch,τα ιδιαίτερα υψηλά bpms του Hellhammer που αφήνει τα blasts να σκάνε σαν βόμβες μέσα από μια μίξη που τα θέλει να ακούγονται ιδιαίτερα δυνατά και ογκώδη, οι εφιαλτικές ερμηνείες του Attila Csihar που παρόλο δεν έχει και την πιο καθαρή άρθρωση, είναι καθηλωτικός και τέλος οι τσαμπουκαλεμένες μπασογραμμές του κυρίου Vikernes που ουδέποτε αφαιρέθηκαν ,αφενός αναδυκνείονται συνολικά στα πλαίσια της καθαρής παραγωγής και αφετέρου συντέλεσαν στο να γραφτούν μερικά διαχρονικά διαμάντια όπως τα "Funeral Fog" , "Freezing Moon", "Pagan Fears" , "Life Eternal" (είπατε κάτι για το μπάσο;) και "Buried By Time And Dust".Δίσκος σταθμός στην ιστορία του είδους και βαθύτατα επιδραστικός εντός και εκτός συνόρων.
Darkthrone - Transilvanian Hunger
Ενώ τα "A Blaze In The Northern Sky" & "Under A Funeral Moon" είχαν ακόμα στοιχεία (έστω και ελάχιστα) από τις death επιρροές της μπάντας ,το "Transilvanian Hunger" ήταν ουσιαστικά η "ταφόπλακα" του death metal trend.Με τον Zephyrous να αποτελεί παρελθόν ,οι ιθύνοντες νόες Fenriz και Nocturno Culto έχοντας έτοιμη την μαγιά από τους δύο σημαντικούς προκατόχους, κυκλοφορούν ένα album που θα ορίσει το πώς πρέπει να είναι το black metal στην πιο μίνιμαλ εκδοχή του και κατά συνέπεια θα τους εδραιώσει στον χώρο σαν ηγέτες της black metal σκηνής. Και όταν λέμε μίνιμαλ, εύλογα αναρωτιέται κανείς, πως γίνεται ένα album που η βασική του δομή αποτελείται από 3-4 riffs , υπόκωφα τύμπανα και βουβές μπασογραμμές, να θεωρείται σημαία του χώρου. Για να αφουγκραστεί κάποιος σωστά το "Transilvanian Hunger" και να μην βιαστεί να βγάλει συμπεράσματα, πρέπει να καταλάβει πρώτα πως τα παραπάνω στοιχεία αποτελούν χαρακτηριστικά του και όχι ψεγάδια του. Η επιτηδευμένη ψυχρή παραγωγή του έχει φτιαχτεί έτσι, ούτως ώστε να είναι άρρηκτα δεμένη με τα riffs του Culto και τα θυελλώδη τύμπανα του Fenriz,που αμφότερα καταφέρνουν να είναι τόσο πρωτόγονα αλλά και τόσο πορωτικά, καταδεικνύοντας περίτρανα πως και χωρίς ιδιαίτερη τεχνική ή συνθετική πολυπλοκότητα, μπορείς να δημιουργήσεις state-of-the-art black metal.Η αρχέγονη λάμψη του ομώνυμου ύμνου που αποτελεί ευρύτερα θεμελιακό στοιχείο του είδους και τα ανόθευτα "Graven Takeheimens Saler" , "Slottet I det fjerne", "I En Hall Med Flesk Og Mjod' ,"En As I Dype Skogen" ,όπου τα δύο τελευταία προσυπογράφονται στιχουργικά από τον Varg Vikernes , θα αποτελούν πάντα το κατάλληλο σημείο αναφοράς για το πως πρέπει να είναι το black metal στην αγνότερη και ψυχρότερη μορφή του.So Pure..So Cold...
Burzum - Hvis Lyset Tar Oss
"Well, I don't think the music of Burzum is suitable for live performance,and I imagine, when I make music, a listener who listens to the music in solitude because that listener is me. I first and foremost make music for me, for myself, and I prefer to lie on a bed or a sofa or the grassy ground when I listen to music. Music inspires contemplation, dreams and the imagination.This is as I see it done best when you are alone, lying down. No distractions. No attention or energy spent on other things."
Νομίζω πως τα παραπάνω λόγια του Varg Vikernes, αντικατοπτρίζουν στο έπακρο την μουσική του και κατ'επέκταση το προσωπικό του magnum opus που ονομάζεται "Hvis Lyset Tar Oss". Αφήστε για λίγο στην άκρη τα "δανεισμένα" Bathory riffs και πάρτε σαν βάση μια φόρμουλα με έγχορδα παραμορφωμένα στο φουλ, synths που έχουν τοποθετηθεί σε σημεία-κλειδιά και σκορπίζουν επαναλαμβανόμενες-μονότονες μελωδίες, φωνητικά που εκπέμπουν απόγνωση και οργή, lo-fi παραγωγή και έχετε απλά έναν από τους καλύτερους ambient black metal δίσκους που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Η λιτή (μουσική) προσέγγιση του "Hvis Lyset Tar Oss",έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πολύπλοκη συναισθηματική πλευρά του ,που δημιουργείται μέσα από έναν λαβύρινθο εσωτερικής ενδοσκόπησης & ιδεατών εικόνων που εναλλάσσονται διαρκώς και αποτελούν μέρος της ανατριχιαστικής ατμόσφαιράς του. Απ'ότι φαίνεται σ'αυτό στόχευε ο διαβόητος Count Grishnackh και το κατάφερε εντυπωσιακά, δημιουργώντας 45 λεπτά ρίγους με μόλις 4 κομμάτια. Αν κάποιος σας έλεγε να επιλέξετε τα 5 αγαπημένα σας black metal κομμάτια και μέσα σ'αυτά δεν υπήρχε το "Det Som En Gang Var" ,νομίζω πως δεν θα είχε κανένα νόημα η λίστα σας ,μια και μιλάμε για μια από τις αρτιότερες συνθέσεις του ακραίου ήχου που περιέχει ίσως την καλύτερη dark ambient εισαγωγή. O στοιχειωμένος ήχος της κιθάρας μαζί με τα synths που ελευθερώνουν μια απαράμιλλη μελωδία, πραγματικά ζωντανεύουν τους χειρότερους εφιάλτες του αποδέκτη τους. Το σκηνικό γίνεται ακόμα πιο απόκοσμο, όταν στο 4ο λεπτό μπαίνει το νέο synth και ακολουθούν από πίσω οι βασανιστικές κραυγές του Vikernes που κυριολεκτικά σπαράζει. Και μετά το αρχικό σοκ που δεν ξεπερνιέται και τόσο εύκολα , ακολουθεί ατόφιο black metal πανδαιμόνιο με το ομώνυμο και το "Inn I Slotter Fra Drommen", τα οποία μπαίνουν και τα δύο δυναμικά με τα τύμπανα να κρατάνε σταθερά τον ρυθμό και το επιθετικό riffage να σαρώνει. Το "Tomhet" θα ολοκληρώσει την τετράδα, το οποίο είναι ένα υποτονικό instrumental που δίνει αφενός μία μελαγχολική ambient νότα, αλλά και αφετέρου 14 λεπτά ευχάριστης ακρόασης μετά από αυτό που προηγήθηκε. Στα συν ,προσθέτω τον καταπληκτικό πίνακα Νορβηγού ζωγράφου που χρησιμοποίησε o Vikernes για το εξώφυλλο του album.
Enslaved - Frost
Κάποιες λέξεις όπως : Yggdrasil,Jotun,Loke σε οδηγούν μοιραία τους Enslaved και πιο συγκεκριμένα το δεύτερο album τους, το "Frost". Ενώ οι περισσότεροι συντοπίτες τους ακολουθούσαν μια συγκεκριμένη θεματολογική κατεύθυνση που παρέμενε προσηλωμένη στο occult στοιχείο ,οι Enslaved αποφάσισαν να λοξεύσουν ,κλείνοντας το μάτι στην εγχώρια μυθολογία τους ,η οποία αποτελούσε πάντα την αιχμή του δόρατος της χώρας τους.Οι Νορβηγοί συνεχίζουν από το σημείο που είχαν ξεκινήσει πρώτοι οι Bathory με το μνημειώδες "Blood Fire Death" ,δηλαδή κολασμένο black metal με viking-επικά στοιχεία, διαμορφώνοντας όμως τον δικό τους ήχο & στυλ κάτω από ένα νέο μουσικό υβρίδιο που ονομάζεται viking black metal. Το προηγούμενο "Vikingligr Veldi" ήταν ο κατάλληλος προπομπός που είχε δείξει την προδιάθεση της μπάντας να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση και το "Frost" ήρθε σαν ένα πιο ώριμο και ολοκληρωμένο επακόλουθο να την επιβεβαιώσει. Οι γλαφυροί στίχοι του Grutle Kjellson ζωντανεύουν το concept του album, το οποίο ξεχειλίζει από Νορβηγική μυθολογία και παραμένει πιστό σ'αυτό το στοιχείο από την αρχή έως και το τέλος, φέρνοντας στο προσκήνιο βασικούς πρωταγωνιστές της, όπως τις θεότητες Loke,Wotan,τους γίγαντες Jotun ,το δέντρο της δημιουργίας των εννέα κόσμων Yggdrasil, τον λύκο Fenris ,καθώς και αναφορές σε φανταστικά τοπία. Τώρα στον συνθετικό τομέα επικρατούν πάγος & σκοτάδι : Το ομώνυμο instrumental που ανοίγει το album, δημιουργεί μια μυστικιστική ατμόσφαιρα, που φτιάχνει ακριβώς την εισαγωγή που έπρεπε να μπει, ώσπου να πάρει σειρά ο "Loke" και να φέρει έκρηξη από blastbeats που χτυπάνε μανιωδώς,ανεβασμένες ταχύτητες και οργισμένα φωνητικά γεμάτα μένος.Πάσα στο "Svarte Vidder" ,που κάνει μπάσιμο με ένα δυνατό riff, ενώ το synth στην αρχή και στην μέση, μαζί με τα χορωδιακά φωνητικά, αναδεικνύουν τις πιο viking πτυχές του δίσκου. Περισσότερο με πολεμικό εμβατήριο μοιάζει το "Yggdrasil",με τον Grutle να αναφωνεί διαρκώς "Oden...Oden...Oden". Δεν θα κρατήσει πολύ η ηρεμία όμως, ξανά blasts από τον Trym,λυσσασμένα φωνητικά ,ένα αδυσώπητο μπάσο που ακολουθεί ευλαβικά τις κιθάρες και όλα αυτά μαζί να μετουσιώνονται στο καλύτερο κομμάτι του δίσκου που λέγεται "Jotunblod". Τέλος δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο το εξώφυλλο το οποίο νομίζω πως μιλάει από μόνο του. Ο παγωμένος αέρας που δέρνει τις αχανείς βουνοπλαγιές με το ποτάμι να ρέει από κάτω, σε ταξιδεύει σε θρυλικά μέρη που έζησαν αρχαίες Σκανδιναβικές φυλές μεταφέροντας έτσι την απόλυτη παγανιστική αίσθηση. Η ευφυέστατη προσθήκη του τίτλου του album με την μορφή Ρούνων, συμπληρώνει το τέλειο artwork.
Satyricon - Dark Medieval Times
Μπορεί οι σημερινοί Satyricon να έχουν πλέον μικρή σχέση με το μακρινό παρελθόν τους ,παρόλα αυτά τα τρία πρώτα album τους θεωρούνται κλασικά black metal αριστουργήματα που έχουν καθιερωθεί στον χώρο κατά κοινή ομολογία. Το ντεμπούτο τους "Dark Medieval Times" ,μπορεί να μην είχε την μεγαλοπρέπεια και την συνθετική εξέλιξη του "Nemesis Divina" ,έκρυβε καλά όμως μέσα του τα συστατικά μιας ατμόσφαιρας που εναρμονιζόταν άψογα με ένα περίτεχνο μεσαιωνικό feel, που στο θεματολογικό του υπόβαθρο αποτελούνταν από ομιχλώδη βουνά και σκοτεινά κάστρα, ενώ στο μουσικό μέρος,αναπτύσσονταν μέσα από μια ποικιλομορφία που δεν διστάζει να ενσωματώσει μέχρι και folk στοιχεία. Σίγουρα τα τύμπανα του Frost ,δεν πλησιάζουν τους φρενήρεις ρυθμούς που μας έχει συνηθίσει ,ούτε ο Satyr έχει αγγίξει ακόμα το peak των επιδόσεών του, καμία σημασία όμως δεν έχουν, γιατί το σκηνικό που δημιουργείται από τα άφθονα ακουστικά breaks, μελωδικά περάσματα και ψαλμωδίες, δεμένα σε καθαρόαιμα black metal καλούπια, φτιάχνουν το σωστό αντίβαρο της μουσικής του "Dark Mediaval Times" και αυτό είναι που το κάνει τόσο μοναδικό.Η χρήση του φλάουτου στο ομώνυμο αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη που δίνει μια νέα διάσταση στον ήχο, ενώ τα "Walk The Path Of Sorrow", "Into The Mighty Forest","Taakeslottet","The Dark Castle In The Deep Forest", προσπαθούν να μην ξεφεύγουν από τις φόρμες του είδους, αλλά παράλληλα να είναι τόσο υποβλητικά όσο χρειάζεται, ώστε να δημιουργούν νοερά την απόλυτη μουσική υπόκρουση μιας σκοτεινής εποχής, όπως είναι ο Μεσαίωνας και συνάμα να ξεκαθαρίζουν την απόσταση των leaders Satyricon από τους followers.
Comments
